ขอบอกก่อนเลยนะคะว่าเราคบทอม คือเรากับเขาเคยชอบกันมาก่อนในสมัยตอนเรียนมัธยม แต่ไม่รู้ว่าเต็มร้อยมั้ยสำหรับเขา แต่สำหรับเราเต็มร้อย เคยคุยกันมาสักพัก แล้วเขาก็หายไป แต่ไปโรงเรียนยังเจอกันทุกวัน และเรายังแอบมองเขาทุกวัน แต่เวลาที่เราหันมองไปทางเขา เราก็เห็นว่าเขามองมาที่เราอยู่แล้ว ตลอดระยะเวลาปีกว่าที่เราเรียน เราจะเห็นเขามองเราก่อนตลอด น้อยครั้งมากที่เราจะมองเขาก่อน(เราอยู่ม.3นะตอนนั้น)และมาเทอมหลังๆเรามีแฟนแล้วเขาก็มีแฟนแล้ว เราก็เลยไม่ได้อะไรกัน แต่ก็ยังมีมองบ้าง(ทั้งคู่) เวลาผ่าน2-3ปี เรามาเจอกันอีก และก็ยังมีแฟนทั้งคู่ แต่ต่างกันแค่เราแฟนคนเดิม เขาเปลี่ยนแฟนคนใหม่(ซึ่งแฟนคนใหม่ของเขาเราก็เคยกินเที่ยวอยู่ด้วยกัน และห่างกันไปพักนึง) และช่วงนี้เราจะเจอเขาทุกวัน(ทุกวันจริงๆค่ะและเกืออบทุกเวลาด้วย) เรารู้สึกว่าเขามองเราแบบสมัยตอนเรียนเลย สายตาแววตาแบบตอนที่เคยคุยกันเลย แต่เรากับเขาก็คุยกันปกติคุยกันแบบพี่น้อง แต่เขาจะมองเราบ่อยมาก มากจนแบบเราทำอะไรอยู่เพลินๆแล้วเราหันไปเจอเขา คือเขามองเราอยู่ตลอด ช่วงแรกๆที่เราหันไป คือเขาหลบสายตา แต่พอพักหลังๆ เรากลับต้องเป็นคนหลบสายตาแทน เราไม่กล้าจ้องหน้าเพราะความรู้สึกตอนนั้นมันกลับมาแต่ไม่ร้อยเปอร์เซ็น แต่บางครั้งมันทำให้ใจเราหวั่นๆไปบ้าง บางครั้งก็เก็บเอาไปฝันบ้าง เพราะเขามองเราบ่อยๆมาก ไม่ได้มองแบบสายตาโกรธ หรือข้องใจอะไร แต่มันเป็นสายตาที่ทำให้ใจเราสั่น และเวลาเขาไปใหนเขาก็จะชวนเราไปตลอด (มีแฟนเขาไปด้วยนะ) เขาก็จะมองเราจากกระจกมองหลังของรถเก๋ง(ที่เรารู้เพราะเราแอบเข้าไปนั่งตรงคนขับแล้วมองเบาะท้าย) ซึ่งเราอยากรู้ว่าทำไมเขาถึงแอบมองเรา แอบมองจนเราจนใจเราหวั่นๆ แค่หวั่นเฉยๆน่า เพราะเขามองเรามากเกิน ไม่ว่าเราจะทำอะไรอยู่ก็ตาม มองจนเรารู้ตัว