สวัสดีคับ ผมเคยคบกะแฟนประมานสี่ปีคับ อยุ่ด้วยกัน กินด้วยกัน นอนด้วยกันตลอด เราชอบมีปันหาเรื่อง ผญ คับ เค้ามักจะระแวงตลอด จนผมก้อบอกกะเค้าทุกครั้ง ว่าไม่มีอะรัยหรอก ผมก้อไม่ได้คุยกับ ผญ ที่เข้ามานะคับเป่นแบบนี้ตลอด จนผมรุ้สึกกลัวว่าวันหนึ่งจะต้องเสียคนรัก แต่มาวันหนึ่งผมจะกลับจากที่ทำงาน(ผมลืมบอกผมไม่ได้ทำงานที่เด่วกันนะคับ) พี่ที่ทำงานก้อชวนกินเบียร์ ผมก้อไปแต่ผมก้อไม่ได้กินมากนะ คราวนี้มันเกิดปันหาที่ว่า แฟนผมตามผมกลับ ผมก้อว่ากำลังจะกลับขอพักแปบหนึ่งซึ่งทำงานมันก้อเหนื่อยอยุ่แล้วเป่นเรื่องธรรมดา แต่แฟนผมก้อโทรตื้อตลอด จนผมต้องกลับบ้าน พอกลับมา เค้าก้อพูดกับผมว่า เราคงอยุ่ด้วยกันไม่ได้แล้วล่ะ ในใจผมเสียใจนะคับ ที่แฟนเราพูดแบบนั้นแต่เราก้อเก่บความรุ้สึกไว้ตลอด เพราะเราไม่อยากให้ใครเห่นด้านอ่ออนแอของเรา แม้แต่แฟนก้อตาม เพราะถ้าอ่อนแอ เราไม่สมควรไปดูแลใคร แฟนได้แต่ร้อง พอผ่านเรื่องนี้ไปสักพัก ผมก้อได้ยินมาว่า แฟนผมหาว่าผมมีแฟนใหม่ ซึ้งผมไม่มี แต่ด้วยความว่าผมเป่นคนคิดมาก เลยคิดไปเองว่า ถ้าเค้าไม่รุ้ความจิงดีที่สุด เพราะอยุ่กับผมแต่จะทรมานใจ แต่ผมทรมานทุกอย่างแต่ไม่ได้บอกเค้า ทุกคนคิดว่าดีแล้วใช่มั้ยครับ เผื่อให้เค้าเจอคนที่ดีกว่า