เป็นเด็กหนุ่มธรรมดา อายุ 20 ใช้ชีวิตธรรมดาๆมาตลอด มีพ่อกับน้องสาวอีก 1 คน เมื่อปลายปีที่แล้วพ่อเสีย เสาหลักคนเดียวของบ้าน ไม่มีญาติพี่น้อง เหลือแค่น้องสาวคนเดียว ตัดสินใจออกจากมหาลัย มาทำงานส่งน้องเรียน ด้วยความที่วุฒิม.6+อายุน้อย ไร้ซึ่งประสบการณ์ ทำงานได้แค่เป็นลูกจ้างเค้า เงินเดือน 9000 ส่งให้น้องเดือนละ 5500 ค่าที่พักเดือนละ 2000 รวมค่าน้ำค่าไฟ เหลือค่ากินอยู่แค่ไม่กี่บาท อาศัยข้าวกลางวันที่ทำงาน ในขณะที่เพื่อนๆใช้ชีวิตมหาลัยกัน แต่ก็สู้มาได้ครึ่งปี ต้นเดือนกรกฎาต้องออกจากงานเพราะร้านไปไม่รอด ยังหางานไม่ได้ เพราะไม่มีวุฒิ ไปสมัครลูกจ้างที่ไหนเค้าก็ไม่รับ ว่างงานมา1เดือนเต็ม อาจดูแค่แปปเดียว แต่มันยาวนานเหลือเกินกับการต้องหาเงินมาส่งให้น้อง ตอนนี้ค้างค่าเช่าห้องมาสองเดือน วันที่15 นี้เค้าจะให้ออกถ้ายังไม่สามารถจ่ายได้ เงินที่หายืมเพื่อนๆมาตัดสินใจส่งให้น้อง อดข้าวมาสองวันเเล้ว ประทังชีวิตด้วยน้ำปะปาที่ห้อง ไม่รู้จะเอาไงต่อกับชีวิตดี ถ้าเราเป็นอะไรไปน้องจะอยู่ยังไง ไม่อยากอยู่แล้ว น้อยใจในโชคชะตาจังเลย ถ้าไม่ติดที่น้องคงไม่อยู่แล้ว หมดทุกหนทาง โลกมันมืดไปหมด นอนนิ่งๆมาสองสามวันแล้ว รู้สึกท้อไม่อยากทำอะไรเลย อยากไปอยู่กับพ่อจัง