สวัสดีครับ วันนี้ ผมจะมาเล่าเรื่องชีวิตคู่ เอาไว้เป็นอุทาหรณ์ สำหรับ คู่รัก ที่กำลังรักกัน หรือ บางคู่ทะเลาะกันบ่อย หรือไม่ค่อยเข้าใจกัน ลองอ่านเรื่องของผมก่อนครับ แล้วจะรู้ว่า การที่เรารักใครหรือใครเรารัก ควรที่จะรักษาเขาไว้ให้นานที่สุด

            เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ ผมกับแฟน คบกันได้ ปีเศษๆ ผมกับแฟน อายุต่างกันครับ 3 ปี ผมอายุมากกว่า เธอน่ารักครับ เป็นเด็กใสๆคนนึง ผมคบกับเธอเชื่อไหมครับ ผมแทบไม่ต้องพยายามทำอะไรมากเท่าไหร่ ที่จะได้ใจเธอมา  ผมเป็นคนที่เก่งเรื่องดูแลหรือเทคแคร์คนครับ ช่วงระยะเวลา เวลาหนึ่ง ผมกับเธอได้เริ่มมีเรื่องทะเลาะกันครับ ด้วยอะไรหลายๆเรื่อง เช่น ผมชอบบอกเธอว่า จริงๆหนูน่าจะโตกว่านี้ คิดอะไรให้ทันคนกว่านี้ หรือ เลิกคิดแบบเด็กๆได้แล้ว หลายครั้งครับที่เราทะเลาะกัน แต่ทุกครั้ง มันก็จบด้วยดี เราพยายามเข้าใจกัน แต่ทว่าพอนานวันเข้า ผมเริ่มรู้สึกเบื่อครับ กับการที่ต้องมาทะเลาะกัน เบื่อครับที่ต้องมาคอยบอก คอยสอน คือผมคิดว่า เธอดูไม่โตเอาเสียเลยผมขอห่างกับเธอครับ

             ผมอ้างเธอสารพัด ว่าผมต้องทำแบบนั้น ทำแบบนี้ ผมไม่อยากสนใจเธออีก ใช่ครับ ผมเป็นฝ่ายเบื่อเธอ แต่เธอกลับเป็นฝ่ายที่รักผม มาตลอด วันที่ผมบอกลา เธออยู่ไกลกับผมครับ ผมทำเธอทรมาน ทำเธอร้องไห้ อยู่หลายวัน เพราะเพียงแค่ว่า ผมเบื่อเธอ ผมเบื่อที่จะต้องเจออะไรเดิมๆอีก ผมอยากมองหาคนที่ คอยเสริม คอยชี้แนะ หรือคอยเป็นความคิดให้กัน ใช่ครับ หลังจากที่ผมขอเลิกเธอ (ซึ่งเอาจริงๆ มันก็ยังเลิกไม่สนิทครับ) ผมก็ยังมีติดต่อเธออยู่ คุยกันเหมือนพี่น้อง เพราะอะไรรู้ไหมครับ เพราะเธอยังรักผมอยู่ เธอไม่ยอมไปไหน ไม่ว่าจะยังไง เธอจะโทรมาหา ไลน์มาหา แม้กระทั่ง สร้าง แกลอลี่เล็กๆไว้ให้สำหรับผมและเธอ  แต่เชื่อไหมครับ มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกอึดอัด และคิดว่า ทำไมต้องมาอะไรกันอีก ทั้งๆที่ผมเลือกที่จะเดินออกมา และแล้ว หลังจากที่เลิกกับเธอ แต่ก็ยังคุยกัน ผมแอบชอบเด็กฝึกงานครับ

             ถึงแม้เป็นเวลาไม่นาน ที่เจอเด็กฝึกงาน ใช่ครับ ผมรู้สึกดี ที่ได้เจอ ที่ได้คุย พอนับวัน เวลาเธอทักมา มันยิ่งทำให้ผมรำคาญ เพราะผมกำลังคุยกับเด็กฝึกงานอยู่ ซึ่งประมาณ ซักเดือนนึง หลังจากเด็กฝึกงานจบไป เขาก็ไม่ได้ติดต่อผมมาอีก ใช่ครับ ผมเสียใจ ผมเหงา ผมรู้สึกไม่เป็นตัวเอง ล่องลอย ผมกลับไปคุยกับเธอ(แฟนเก่า) เชื่อไหมครับ เธอยังเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยน คอยเป็นห่วงผม ดูแลผมเหมือนเดิม เหมือนไม่เคยเลิกกัน แต่รู้ไหมครับ ความไม่พอของผม มันก็ทำร้ายเธออีก แต่ไม่ใช่ทำร้ายแค่เล็กน้อยนะครับ ครั้งนี้ มันเกินไปจริงๆ แม้ตัวผมเองเป็นคนกระทำ แต่เชื่อไหมครับ ตอนเราทำอะไรด้วยอารมณ์เนี่ย ทุกอย่างมันคือ พินาศครับ ไม่เหลืออะไร แม้แต่ความรู้สึกดีๆ

            มาเริ่มที่เรื่องใหม่กันดีกว่าครับ ความไม่พอของผม ทำให้ผมไปรับใครเข้ามาอีกคน ซึ่งทั้งๆที่ เธอ ยังดูแลผมอยู่ ซึ่งสถานะที่ผมให้ว่าพี่น้อง แต่จริงๆแล้ว เรายังเหมือนแฟนกันอยู่แหละครับ  พอผมรับใครเข้ามา เชื่อไหมครับ ทางบ้านผม หรือ เธอ (แฟนเก่า) คอยเตือนผมตลอดเลยว่า คนที่เข้ามาใหม่ ดูให้ดีก่อนนะ ระวังจะโดนหลอกเอาได้ หรือ ระวังจะไม่ทันเขา ผมไม่เชื่อใครเลยครับ ผมเชื่อใจตัวเองตลอด ว่าคนใหม่ ยังไงก็ดีกว่าคนเก่าอยู่แล้ว  ในขณะที่ผมคบกับคนใหม่ คนคุยผมก็ยังคุยกันอยู่ ผมไปเที่ยวกับแฟนใหม่ ซึ่งแฟนเก่าผมก็รู้ และคิดดูสิครับว่า เธอเจ็บแค่ไหน แต่เธอก็ทน เพราะเธอรักผม วันนั้น เป็นวันถ่ายรูปรับปริญญาเธอ ซึ่งผมก็ไปเที่ยวกับคนใหม่ แต่ผมยังแคร์เธอนะครับ ผมเลือกที่จะกลับมาถ่ายรูปให้กับเธอ แต่ก็อีกแหละครับ ผมยังคบคนใหม่อยู่ ซึ่งเวลาที่ผมอยู่กับเธอ ผมกลับไม่เต็มที่ ตอนนั้นผมก็ไม่คิดอะไรมากครับ

             คิดแค่ว่า ผมกลัวแฟนใหม่รู้ว่าผมมาถ่ายรูปให้แฟนเก่า หลังจากนั้น ผมกับแฟนใหม่ก็ใช้ชีวิต มีความสุขกัน แต่ไม่รู้เลยว่า เธอจะรู้สึกยังไง ทรมานแค่ไหน แฟนเก่าผม สนิทกับพี่สาวผมมากครับ พี่สาวผมกับแฟนเก่าผม คุยกันตลอด และสุดท้าย มันก็มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด เป็นจุดเปลี่ยน เธอ ไปเลยครับ ผมไปทราบว่า พี่สาวกับแฟนเก่าผมคุยกัน ปรึกษากัน เรื่องผมกับแฟนใหม่ ผมรู้เรื่อง ผมบึ่งไปต่อว่า ด่าทอ แฟนเก่า เสียๆหายๆ ว่าอย่ามายุ่งกับชีวิตผมอีก มันทำให้ผมกับพี่สาวผมต้องผิดใจกัน ไม่คุยกันเกือบเดือน อันนี้ที่จริง ตอนนั้นผมขาดสติมากครับ บันดาโทสะไป สารพัดเหมือนคนไร้สติ ทำเหมือนแฟนเก่าผมไม่มีหัวใจ ทั้งๆที่เธอรักผมมาก แต่ผมกลับมองเธอเป็นตัวน่ารำคาญ ลืมพูดครับ ตอนแรก แฟนเก่าผม จะย้ายมาทำงานด้วยกันกับผม ซึ่งผมบอกให้เธอลาออกจากงานเก่า เพื่อมาอยู่กับผม แต่ผมก็กลับทำร้ายเธอด้วยการบอกเลิกเธอก่อน

              สุดท้ายเธอไม่ได้มาทำงานกับผม แถม เธอตกงาน ไม่มีที่อยู่ ผมปล่อยเธอเคว้งคว้างตัวคนเดียว โดยที่ผมไม่สนใจเธอเลย ผมมาคิดทีหลังครับ ผมคือผู้ชายที่โคตรเลวคนนึงเลย ที่ทำร้ายคนที่รักเรามากที่สุดได้ลง แต่เรื่องมันยังไม่จบแค่นั้นครับ มาฟังความเลวของผมกันต่อ  หลังจากที่ผมไม่สนใจเธอเลย ไม่ห่วงเธอเลยว่า เธอไม่มีงานทำ เธอจะเป็นยังไงบ้าง อยู่ที่ไหน อยู่ได้ไหม สุดท้าย เธอก็ได้ทำงาน ที่นึงกับเพื่อนของเธอ อยู่วันนึง เธอไปสังสรรค์กับเพื่อน และเธอเป็นคนกิน แอลกอฮอล์ไม่เป็น เธอเมาครับ แต่เชื่อไหม เธอโทรหาผม เพื่อที่จะให้ผมไปรับเธอกลับมาที่ห้อง และให้ผมอยู่ดูแลเธอ แต่ความเลวของผมเริ่มทำงานแล้วครับ ผมบอกเธอว่า เมาเองก็กลับเอง ต้องดูแลตัวเองให้ได้ อยู่ได้โดยไม่ต้องพึ่งใคร ผมรีบปฏิเสธเธอ เธอร้องไห้ เสียใจมาก ซึ่งที่ผมพูดไป เพราะตอนนั้นผมหลงคนใหม่มาก ผมเลยไม่สนใจความรู้สึกใครหรือเป็นห่วงใครเลยก็ว่าได้ นี่แค่เรื่องแรกครับที่ผม พูดกับเธอแบบนั้น อยู่มาวันนึง เธอไปผ่าตัดจมูก ซึ่งจมูกเธอบวม ไม่มีใครอยู่ดูแลเธอ เธอโทรหาผม แต่รู้ไหม ผมกลับอยู่กับแฟนใหม่ ที่กรุงเทพ เป็นวันที่ผมขึ้นมาพอดี ซึ่งเป็นวันที่ แฟนเก่าผมต้องการให้ผมไปดูแล ไปเช็ดตัว สระผมให้ ใช่ครับ เธอไม่เคยรังเกียจผม

               ถึงแม้เราจะเลิกกัน เธอก็อยากให้ผมดูแลอยู่ดี ผมปฏิเสธเธอไปครับว่า ผมอยู่กทม อาบเองไปก่อนได้ไหม ผมไม่สะดวกจริงๆ แล้วเธอก็ตัดสาายไป ตอนนั้นผมไม่ได้สนใจอะไร แต่หลังจากที่เกิดเรื่องผมมาคิดๆแล้วว่า หลังจากที่เธอวางสายไป ผมมั่นใจว่า หลังสายนั้น มีแต่น้ำตาอย่างแน่นอน  แต่ผมก็มีความสุขอยู่กับแฟนใหม่  แต่ผมยังเป็นห่วงเธอนะครับ วันนั้น ผมกลับไปดูแลเธอ ไปอาบน้ำ สระผม เช็ดตัวให้ เอาเข้าจริงๆ ผมก็ยังรักเธอนะครับ หรือเป็นเพราะความผูกพันธ์ด้วยก็อาจจะใช่ เธออยากให้ผมอยู่กับเธอครับ เพราะเวลาที่ผมอยู่กับเธอ เธอจะรู้สึกปลอดภัย  แต่เชื่อไหมครับ ตอนที่ผมอยู่กับเธอ ณ ตอนนั้น ผมก็กลัวแฟนใหม่ผมรู้ ผมก็กลัวมีปัญหา ซึ่งกลายเป็นว่า ผมกำลังจับปลาสองมืออยู่ ซึ่งมันไม่ควรที่จะเป็นแบบนี้ หลังจากนั้น แฟนใหม่ผม รู้เรื่องครับ เพราะอะไรรู้ไหม แฟนใหม่ผม ดันไปส่อง IG แฟนเก่า ที่สร้างไว้เป็นคอลเลคชั่น ผมกับเธอ เธออัพเดตเรื่องราวที่ผมไปดูแลเธอวันนั้น พอผมทราบเรื่อง ผมก็ไม่พอใจสิครับ ไปต่อว่า ด่าทออีกว่า จะทำแบบนี้ทำไม แบบนี้ผมก็มีปัญหากับแฟนใหม่สิ เลิกยุ่งกับพี่ได้สักที  หลังจากนั้น ผมรู้เลยครับว่า ผมกำลังจะเสียคนที่รักผมไปคนนึง โดยที่เขาไม่ผิดอะไรเลย

              ผมเคยรับปากกับแฟนเก่าว่า ผมจะพาเธอไป ฉลองวันเกิดผมที่ต่างประเทศ แต่ผมกลับไปทำกับคนใหม่แทน ผมไม่รักษาคำพูดเลย พูดกลับไปกลับมา พอเธอรู้ว่าผมไปกับคนใหม่ ที่ต่างประเทศ มันเป็นวันที่ผมและเธอ ไม่เหลือเยื่อใยและความรู้สึกต่อกันเลย ผมกับแฟนใหม่ไปเที่ยวกัน อย่างมีความสุข แต่ปล่อยให้เธอทุกข์เหมือนตายทั้งเป็นอยู่คนเดียว แต่!!! รู้ไหมครับ ผมกับแฟนใหม่ หลังจากที่เราคบกันได้ 4 เดือน ผมกลับรู้สึกว่า มันมีอะไรหลายอย่างที่มันไม่ใช่ มีอะไรหลายอย่างที่เราต้องพยายามตลอดเวลา ซึ่งมันตรงกันข้ามกับแฟนเก่าเลย ที่ไม่ต้องทำอะไรมากมาย หลังจากกลับต่างประเทศมา ผมคิดถึงเธอครับ คิดถึงแบบไม่เคยคิดถึงมาก่อน โหยหาเธออยู่หลายวัน มีเรื่องนึงที่ผมสัญญากับเธอไว้ว่า วันรับปริญญา ผมจะให้ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ ให้เธอเป็นของขวัญ ผมไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้ หลังจากผมกลับมาจากต่างประเทศ ผมรีบซื้อของขวัญให้เธอ ผมปรึกษากับเพื่อนเธอว่า เธอชอบมั้ยแบบนี้ นู่นนี่นั่น แต่ ณ ตอนนั้น ผมอยากเป็นคนเอาตุ๊กตาไปให้ด้วยตัวเอง

              แต่เพื่อนเธอเบรคไว้ก่อนว่า พี่อย่าไปให้เลย เพื่อนหนูมันจะเสียใจ ที่เจอพี่ ผมเลยบอกเพื่อนแฟนเก่าผมว่า งั้นพี่ขอ เป็นคลิปถ่ายมาตอนเอาให้ เธอหน่อย ผมได้เห็นคลิป เชื่อไหมครับ ตอนนั้นผมน้ำตาไหล ผมเห็นเธอดีใจ เหมือนเธอจำได้ว่า ผมสัญญาไว้ และผมไม่ลืม หลังจากที่ผมเห็นคลิปเธอ มันทำให้ผมคิดถึงเธอมากขึ้นไปอีก และทำให้ผมกับแฟนใหม่ กับลดความรู้สึกลงไป ด้วย การไม่ลงตัวอะไรหลายๆอย่าง ผมหาทางที่จะจบปัญหานี้ กับแฟนใหม่ แต่ใครจะไปคิดหล่ะครับว่า แฟนเก่าผมเธอเกลียดผมไปแล้ว เธอตัดความสัมพันธ์เยื่อใย ไม่เหลือให้ผมเลย หลังจากที่ผมเลิกกับแฟนใหม่ ใจผมมันอยากกลับมาหาเธอ แต่ผมไม่เคยคิดว่าเธอเป็นของตายสำหรับผม ว่าจะกลับมาตอนไหนก็ได้ เธอจะยังรอ ผมไม่เคยคิด และไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ได้ ผมกลับมา สายเกินไป เกินที่จะแก้ตัว ตอนนี้ เธอมีคนคุยแล้วครับ ก็จะว่าไป ระยะเวลา ผมยังมีได้ ทำไมเธอจะมีคนคุยไม่ได้ แต่มันไม่ใช่แบบนั้นสิครับ ผมกลับหึง หวงเธอ ไม่อยากให้เธอได้ติดต่อใคร หรือทำอะไรไปไหนมาไหนกับใคร

               ซึ่งผมเครียดอยู่หลายวันมากครับ แต่ความรู้สึกนี้ ผมคิดว่าผมคงทรมานน้อยกว่าเธอ ตอนที่ผมคบคนใหม่ ตอนนี้ ผมอยากกลับมาหาเธอ ผมรู้สึกได้เลยว่า ไม่มีใครที่จะคอยรักและดูแลผมได้ดีเท่าเธอ ตั้งแต่ผมคน ผู้หญิงมา อาจหลายคน แต่หลังจากที่ผมได้คุยกับเธอ เธอดูเย็นชากับผมมาก ซึ่งมันเป็นเหมือนตอนที่ผมเย็นชาใส่เธอตอนเลิกกัน ตอนนี้ ผมไม่เหลือความหวัง ไม่เหลือแม้โอกาสแก้ตัว ทั้งๆที่ผม อยากหยุดกับเธอแล้ว ในครั้งนี้ ผมเข็ด ผมไม่กล้าที่จะไปทำร้ายใครอีกแล้ว เวรกรรมมันมีจริงนะครับ มันตามมาไวเสียด้วย ณ เวลานี้ ผมยังหลอกตัวเองและให้ความหวังตัวเองอยู่ว่า ผมจะพยายาม ทำตัวใหม่ ทำตัวให้ดี เผื่อสักวัน เธอจะเห็น ถ้าเธอยังไม่มีใคร ผมจะสร้างความไว้ใจให้เธอใหม่ ผมจะไม่ให้เกิดเรื่องที่เลวร้าย ที่สุด เกิดขึ้นอีก แต่ผมก็ได้แต่เข้าข้างตัวเองแหละครับ เพราะรู้ยังไงเธอก็คงไม่กลับมา

เรื่องราวทั้งหมดก็จะมีเท่านี้ครับ ผมเล่า สับสนไปมาหรืออ่านแล้วงง ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

                ผมอยากจะเตือนครับ สำหรับคู่ไหน ที่รักกัน หรือผู้ชาย ที่ยังไม่อยากหยุด ผมเตือนเลยนะครับ หนึ่งชีวิตเราเนี่ย คนที่รักเรา กับคนที่เรารัก มันควรเป็นคนคนเดียวกัน ถึงแม้จะมีเบื่อกันบ้าง กระทบกระทั่งกันบ้าง ปรับความเข้าใจกันเยอะๆนะครับ อย่าด่วนสรุป อย่าทำร้ายอีกฝ่าย อย่าเอาใครเข้ามาเพิ่ม ควรรักษาคนที่เขารักคุยไว้ให้มาก เกิดมาครับ เจอคนที่รักเราและพร้อมเป็นทุกอย่างให้เรา

               มันหายากครับ ถ้าไม่ใช่ฟ้าลิขิตมาให้  ผู้ชายทุกคน หยุดได้ก็หยุดครับ และขออย่าให้ ต้องมานั่งเสียใจกับการกระทำตัวเองแบบผม เพราะเวลาที่มันเดินผ่านไปแล้ว มันไม่มีทางแก้ไขได้อีก  รักกันให้มากๆนะครับ หลังจากนี้ ผมคงต้องอยู่แบบทรมาน มันคงไม่ต่างจากที่เธอเคยเป็น

ขอให้ทุกคู่ รักกันให้มากๆ และอภัยให้กันเยอะๆ  

จงเลือกคนที่เป็นอนาคต และ เป็นครอบครัวของคุณ

ผมแค่ผู้ชายเลวๆคนนึงที่ไม่รู้จักคำว่า "รัก" ได้มากพอ