เคยรู้สึกผิดมากๆไหมทั้งที่มีแต่คนบอกว่าเราไม่ผิด

เรามีแฟนคนหนึ่งที่เคยรักมากๆในช่วงม.ต้น หลายคนคงจะหาว่าแก่แดด แต่รักม.ต้นคนนี้เราจริงจังมาก จนเขาบอกเลิกเราเราก็ขอกลับไปคบใหม่ประมา5-6รอบในระหว่างที่เขาเองก็คุยกับคนอื่นอยู่เราไม่เข้าใจคำว่าพี่น้องสำหรับเขาเราขอโทษที่โง่ค่ะ จนใกล้วันคบรอบ2ปีคือเราไม่นับเวลาที่เลิกกันค่ะ พอใกล้เราก็บอกเลิกเพราะเราขาดการติดต่อนานมากถ้าเราไม่ทักเขาก็ไม่ ัทักแบบเมื่อก่อน เราอยู่คนล่ะที่พอเข้าใจค่ะ แต่การกระทำเขาเราเลยตักสินใจบอกเลิก ก็เฮิร์ทนะหนักพอควรจนเราขึ้นม.5 เรากลัวการมีใหม่ค่ะ เพราะคนนี้เรารักมาก จนเราเริ่มต้นกับคนใหม่ที่เรารู้จักเขามานานแบบพี่น้อง เขาขอเราเป็นแฟน เราคิดสักพักเราก็ตกลง มันก็ดีมาเลื่อยๆตลอด1เดือนที่เขาให้ควารักเราให้เราเห็นในด้านที่คนอื่นไม่เห็น เราก็ชอบเขาค่ะและไว้ใจเขามากๆ แต่ เราไม่ใว้ใจตัวเองค่ะ เพราะระยะทางที่อยู่ใกล้และไม่ได้อยู่ด้วยกัน เรากลัวค่ะ เรากลัวว่าจะเป็นแบบเมื่อก่อน เราซึมคิดเรื่องพวกนี้ไป3-4วันว่าจากนี้ไปจะเป็นยังไงต่อ ตัวเราเป็นก็เป็นโรคซึมเศร้า ก็ยิ่งเครียดไปอีก อยากรักษาเขาไว้แต่ก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกเขา เราไม่อยากเสียเขาไปเวลาเราล้มเราก็มีเขานี่แหละ แต่เรายอมรับว่า เรารักเขาแบบพี่น้อง เราตัดสินใจบอกเลิกเขาเพราะจุดเริ่มต้นเขากับเราคือพี่น้อง เขาเข้าใจ เขาเป็นคนแรกที่เราร้องไห้ใส่เขาเพราะเเฟนเก่าบอกเลิกเราเราแค่ช็อคเฉยๆ แต่คนล่าสุดนี้เราร้องไห้ อยากรักษาเขาไว้ ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกเขา อยากมีเขา แต่เราก็รักเขามากกว่านี้ไม่ได้เพราะเราเจ็บจากครั้งเก่าและเราชอบที่จะเป็นพี่น้อง เราขอโทษเขาไม่รู้กี่รอบเสียงก็สั่นตาม เขาบอกเขาเองที่ผิดที่บีบให้เราเป็นแฟนแต่เราเองที่ตอบตกลง มีแต่คนบอกว่าเราไม่ผิดหรอก แต่เรากับไม่คิดงั้น เรารู้สึกผิดมากๆเวลาทำร้ายความรู้สึกคนอื่น เพราะเรามีเหตุผล เราดูใจร้ายไหมคะ ทั้งที่เขาทำดีกับเรามากแค่ไหน เรากับเปิดรับมันไม่ได้  ปัจุบันเราไม่รับใครเข้ามาอีกเลยค่ะ เราไม่อยากทำร้ายความรู้สึกใครแล้ว เราผิดไหมคะ