เราเป็นเด็กคนหนึ่งที่บ้านมีปัญหา ตั้งแต่เด็กๆ พ่อแม่ทะเลาะกันบ่อยครั้ง ด้วยพ่อเราเจ้าชู้ และแม่เราเป็นแม่บ้าน แม่ตั้งครรภ์เราตั้งแต่ยังไม่ 20 ปี ด้วยสังคมที่ต่างของครอบครัวพ่อกับแม่ จึงทำให้มีปัญหาหลายๆอย่าง พ่อเราเรียนเก่ง หน้าที่การงานดี 10ปีกว่าๆที่แม่เป็นแม่บ้าน พ่อรับราชการ แต่เราเป็นข้าราชการที่ยากจนที่สุด มีปัญหาภายในบ้านมากที่สุด เมื่อถึงวันแม่ จะมีตัวแทนแม่ๆ แต่ละห้อง มาร่วมกิจกรรมให้ลูกกราบห้องละ 2 คน ในขณะนั้นเราจะอินทุกครั้งที่มีงานวันแม่ แม่ไม่เคยมางานที่โรงเรียน ไม่ว่าวันอะไรทั้งนั้น เรารู้ว่าแม่มาไม่ได้ แต่เราก็อยากให้มีการจัดงานวันแม่ ทุกปีที่มีการจัดงาน จะกระตุ้นความรักที่พ่อแม่มีต่อเรา พระคุณที่ท่านมีต่อเรา ทั้งที่ถ้าเราย้อนกลับไปมอง สิ่งที่เราขาดในคำว่าครอบครัว. ไม่ได้น้อยกว่าคนที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่เลย. แต่เมื่อเราได้รับการปลูกฝัง มาให้รักและเชื่อฟังพ่อแม่. พ่อแม่มีพระคุณสูงสุด ให้กำเนิด. เลี้ยงดูอบรม เรามาแม้ท่านจะทำอะไรที่ผิดกับเราและน้อง. เราก็จะมองข้ามมองข้ามเรื่องเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น. แล้วถ้าต่อไปโรงเรียนยกเลิกวันพ่อ วันแม่ แล้วใครจะสอนเด็กๆให้สำนึกในบุญคุณพ่อกับแม่ วันไหนที่จะวันพีคๆ ให้เด็กนึกถึงพ่อแม่ เราเชื่อว่าที่เรารักพ่อแม่ และซาบซึ้งกับพระคุณของท่าน เกิดมาจากการซึมซับสิ่งต่างๆที่ได้รับการสอน และกิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น ถึงแม้เราจะไม่เคยได้กราบพ่อกับแม่ในงานต่างๆเลยสักครั้ง เราคิดว่า มีแม่อีกหลายๆท่านหากโรงเรียนมีกิจกรรมวันแม่. ก็อยากร่วมกิจกรรมหากมีโอกาส ในบางครั้งพวกเค้าอาจจะไม่กล้าที่จะปฏิบัติต่อกัน หากใครไม่สะดวกที่จะร่วมกิจกรรมก็ไม่ต้องร่วมดีกว่าไหม อย่าปิดโอกาสของแม่ลูก หรือพ่อลูกที่ร่วมกิจกรรม แต่ก็อย่าทำร้ายเด็กที่ไม่มีพ่อแม่ที่จะร่วมกิจกรรมเลย ขอแสดงความคิดเห็นเด็กที่บ้านมีปัญหา ครอบครัวไม่ได้อบอุ่น. แต่สิ่งที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจคือ หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย. สิ่งทำให้เราไม่อยากทำอะไรที่ไม่ดี เพราะกลัวไม่ได้ตอบแทนบุญคุณพ่อกับแม่
***มีใครคิดแบบเราไหมค่ะ จริงๆตอนนี้เรารู้แล้วว่าที่ผ่านมา ตอนเด็กสิ่งที่เราเจอแย่ขนาดไหน อาจจะแย่กว่าเด็กไม่มีพ่อแม่ด้วยซ้ำ แต่มันผ่านมาแล้วค่ะ ตอนนี้เราสามารถดูแลตัวเองได้ และจะพยายามตอบแทนพระคุณพ่อแม่เมื่อมีโอกาส. (ใครหลายๆคนชอบชีวิตวัยเด็ก เจ็บสุดแค่หกล้ม แต่เราเกลียดวัยเด็กที่สุด และถ้าเป็นไปได้เลือกไม่เกิดมาจะดีที่สุด) อาจไม่ตรงใจใคร เป็นเพียงมุมมองของเรา
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ. 🙏🙏 มือใหม่หัดพิมพ์
ทุกคนคิดอย่างไรกับการจัดงานวันแม่ที่โรงเรียน?
***มีใครคิดแบบเราไหมค่ะ จริงๆตอนนี้เรารู้แล้วว่าที่ผ่านมา ตอนเด็กสิ่งที่เราเจอแย่ขนาดไหน อาจจะแย่กว่าเด็กไม่มีพ่อแม่ด้วยซ้ำ แต่มันผ่านมาแล้วค่ะ ตอนนี้เราสามารถดูแลตัวเองได้ และจะพยายามตอบแทนพระคุณพ่อแม่เมื่อมีโอกาส. (ใครหลายๆคนชอบชีวิตวัยเด็ก เจ็บสุดแค่หกล้ม แต่เราเกลียดวัยเด็กที่สุด และถ้าเป็นไปได้เลือกไม่เกิดมาจะดีที่สุด) อาจไม่ตรงใจใคร เป็นเพียงมุมมองของเรา
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ. 🙏🙏 มือใหม่หัดพิมพ์