เริ่มเรื่องมาจาก กระทู้นี้นะครับ เผื่อใครอยากจะตามตั้งแต่ต้น
https://m.pantip.com/topic/39116307
กระทู้นี้เหมือนเป็น ep.2 แต่จริงๆผมไม่ได้กะจะมาต่อแต่ความคิดและคำแนะนำของหลายๆคนอาจจะช่วยได้ครับ
ถ้าใครได้อ่านกระทู้แรกไปแล้ว หลังจากนั้นมา ผมกับเธอคนนั้นเราสนิทกันมากขึ้นครับในความรู้สึกผมเช่นเคย ผมแฮปปี้ครับ มีความสุขมากขึ้นในแต่ละวัน
มีเพื่อนที่ดีมาอีก 1 คน เรามีโทรหากันบ้างคุยกันบ้าง ผมแอบไปเจอเทอแบบที่เทอไม่รู้ตัวบ้างแล้วก็บอกเธอ เธอก็จะตกใจละก็บ่นๆทำไมฉันไม่เห็นเธอ เข้าเรื่องเลย คือหลังจากที่เราสนิทกันมากขึ้นตัวตนของผมเปลี่ยนไป ผมเข้าใจว่าการจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครก็คงจะต้องเป็นคนที่เรารักถ้าบอกสั้นๆทุกคนคงจะเข้าใจว่าผมแอบรักเธอผมชอบเธอ ครับ แต่
ปล่าวครับมันไม่ใช่ ตัวตนที่ผมแสดงออกกลายเป็นผมออกแนวเป็นเพื่อนสาว คำพูดจาผมออกเหมือนผู้หญิงเป็นเพื่อนเม้ามอยคุยสนุกๆ มือไม้ท่าทางผมเปลี่ยนไป ผมไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นนะครับเพราะผมยังชอบผู้หญิงอย่างที่เคยบอกในกระทู้ที่แล้วครับ ผมมีคนที่แอบชอบแอบรัก และผมก็ไม่ใช่สเป็กเธอ ถึงแม้เทอจะใกล้เคียงในแบบที่ผมชอบ ผมอยากมีเพื่อนครับผมคิดอีกเหตุผลว่าที่ผมเป็นแบบนี้เพราะผมนั้นไม่เคยมีเพื่อนผู้หญิงจริงๆ ผมให้ความเอาใจใส่เธอพอๆกับเพื่อนสนิทผมในปัจจุบันเผลอๆมากกว่าด้วยซ้ำ ผมรู้จักเธอมาราว 1 เดือน ความสำคัญของเธอพอๆกับเพื่อนผมที่คบกันมา ราว 10 ปี ที่ผมให้เธอมากขนาดนี้ผมก็ยังไม่รู้เหตุผลจริงๆเพราะผมยังคงสับสนในตัวเอง นิสัยผมที่ค่อนข้างจะเด็กกว่าอายุ ตามใจเอาใจใส่มากเกินเหตุเขาบอกกับผมว่าผู้หญิง
มีด้านเด็กของเขาอยู่แล้วไม่มีคนไหนต้องการเด็กเพิ่ม ผมเชื่อครับแล้วจะเก็บมาปรับปรุง สำหรับทุกคนผมแมนผมพร้อมที่จะช่วยเหลือและปกป้องทุกๆคนเป็นที่พึ่งคนที่เข้มแข็งสำหรับเธอผมพยายามจะเป็นแบบที่เป็น แต่มันกลับออกมาอีกแบบเป็นตัวผมอีกแบบ ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไรครับ ผมได้เห็นหน้าเธอแบบที่เธอไม่รู้ นั้นจะเป็นทางเดียว ถ้านอกจากนั้นเธอไม่เคยยอมให้ผมเห็นหน้าจริงๆเต็มๆซักครั้งเธอไม่มีความมั่นใจครับ เธอบอกผม เธอบอกผมว่าเธอหน้าตาไม่ดีโอเคครับเธออาจจะไม่ได้สวยมากมายขนาดนั้นแต่ผมเคยบอกเธอ ถ้าเราต้องการจะมีเพื่อนดีๆซักคนทำไมหน้าตาถึงต้องเป็นข้อกำหนด ผมรับได้หมดสำหรับเพื่อนผมทุกคน แค่เราจริงใจกับให้ความสำคัญกับคำว่าเพื่อนผมยอมทุ่มเทเพื่อคนนั้น เธอไม่สบายผมให้กินยาถ้าเธอไม่มีผมจะแวะซื้อไปให้เธอตอบว่า ไม่ ฝนตกเธอออกไปซื้อข้าวไม่ได้ ผมบอกว่าจะซื้อละแวะเอาไปให้ เธอตอบว่าไม่ เธออยากกินของโปรดเธอมันไกลสำหรับเธอสำหรับผมไม่ ผมจะไปซื้อให้ เธอตอบไม่ ครั้งล่าสุดผมดีใจมากสุดท้ายผมดื้อไปซื้อเครปให้เธอได้เพราะผมก็อยากกิน เธอเกรงใจผมเกินไปในความรู้สึกผม ผมเต็มใจก่อนที่เธอจะบอกว่าเธออยากกินด้วยซ้ำ และบางครั้งมันเป็นเรื่องง่ายๆสำหรับผมสบายๆไม่ลำบาก ใกล้ๆ ผมไม่ได้เดือดร้อนเลย แต่ทำไมผมถึงยังทำไม่ได้ จุดนี้ผมระบายเฉยๆครับ แต่ผมเข้าใจ เวลาแค่นี้มันน้อยเกินกว่าจะให้ ชายและ หญิงมาสนิทกันถึงขนาดนั้นผมรับได้ครับและจะรอต่อไปเป็นเพื่อนเธอแบบนี้ต่อไป เรื่องที่ผมสับสน ผมมักจะเหมือนตุ้ดตอนคุยกับเธอผมเองก็รู้สึกเธอเองก็บอกประจำ แต่ผมยังชอบผู้หญิงครับ ผม งง 555 ผมอยากเจอเธอจริงๆครับแบบที่เธอไม่เกรงใจและไม่หลบหน้า อยากให้เธอกล้าแสดงออกที่จะเจอผม
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของทุกๆคนล่วงหน้านะครับ ถ้าคืบหน้าผมจะมาต่อทีหลัง 555
คนๆนี้ทำให้ผมเปลี่ยนไปครับ ผมสับสน
https://m.pantip.com/topic/39116307
กระทู้นี้เหมือนเป็น ep.2 แต่จริงๆผมไม่ได้กะจะมาต่อแต่ความคิดและคำแนะนำของหลายๆคนอาจจะช่วยได้ครับ
ถ้าใครได้อ่านกระทู้แรกไปแล้ว หลังจากนั้นมา ผมกับเธอคนนั้นเราสนิทกันมากขึ้นครับในความรู้สึกผมเช่นเคย ผมแฮปปี้ครับ มีความสุขมากขึ้นในแต่ละวัน
มีเพื่อนที่ดีมาอีก 1 คน เรามีโทรหากันบ้างคุยกันบ้าง ผมแอบไปเจอเทอแบบที่เทอไม่รู้ตัวบ้างแล้วก็บอกเธอ เธอก็จะตกใจละก็บ่นๆทำไมฉันไม่เห็นเธอ เข้าเรื่องเลย คือหลังจากที่เราสนิทกันมากขึ้นตัวตนของผมเปลี่ยนไป ผมเข้าใจว่าการจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครก็คงจะต้องเป็นคนที่เรารักถ้าบอกสั้นๆทุกคนคงจะเข้าใจว่าผมแอบรักเธอผมชอบเธอ ครับ แต่
ปล่าวครับมันไม่ใช่ ตัวตนที่ผมแสดงออกกลายเป็นผมออกแนวเป็นเพื่อนสาว คำพูดจาผมออกเหมือนผู้หญิงเป็นเพื่อนเม้ามอยคุยสนุกๆ มือไม้ท่าทางผมเปลี่ยนไป ผมไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นนะครับเพราะผมยังชอบผู้หญิงอย่างที่เคยบอกในกระทู้ที่แล้วครับ ผมมีคนที่แอบชอบแอบรัก และผมก็ไม่ใช่สเป็กเธอ ถึงแม้เทอจะใกล้เคียงในแบบที่ผมชอบ ผมอยากมีเพื่อนครับผมคิดอีกเหตุผลว่าที่ผมเป็นแบบนี้เพราะผมนั้นไม่เคยมีเพื่อนผู้หญิงจริงๆ ผมให้ความเอาใจใส่เธอพอๆกับเพื่อนสนิทผมในปัจจุบันเผลอๆมากกว่าด้วยซ้ำ ผมรู้จักเธอมาราว 1 เดือน ความสำคัญของเธอพอๆกับเพื่อนผมที่คบกันมา ราว 10 ปี ที่ผมให้เธอมากขนาดนี้ผมก็ยังไม่รู้เหตุผลจริงๆเพราะผมยังคงสับสนในตัวเอง นิสัยผมที่ค่อนข้างจะเด็กกว่าอายุ ตามใจเอาใจใส่มากเกินเหตุเขาบอกกับผมว่าผู้หญิง
มีด้านเด็กของเขาอยู่แล้วไม่มีคนไหนต้องการเด็กเพิ่ม ผมเชื่อครับแล้วจะเก็บมาปรับปรุง สำหรับทุกคนผมแมนผมพร้อมที่จะช่วยเหลือและปกป้องทุกๆคนเป็นที่พึ่งคนที่เข้มแข็งสำหรับเธอผมพยายามจะเป็นแบบที่เป็น แต่มันกลับออกมาอีกแบบเป็นตัวผมอีกแบบ ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไรครับ ผมได้เห็นหน้าเธอแบบที่เธอไม่รู้ นั้นจะเป็นทางเดียว ถ้านอกจากนั้นเธอไม่เคยยอมให้ผมเห็นหน้าจริงๆเต็มๆซักครั้งเธอไม่มีความมั่นใจครับ เธอบอกผม เธอบอกผมว่าเธอหน้าตาไม่ดีโอเคครับเธออาจจะไม่ได้สวยมากมายขนาดนั้นแต่ผมเคยบอกเธอ ถ้าเราต้องการจะมีเพื่อนดีๆซักคนทำไมหน้าตาถึงต้องเป็นข้อกำหนด ผมรับได้หมดสำหรับเพื่อนผมทุกคน แค่เราจริงใจกับให้ความสำคัญกับคำว่าเพื่อนผมยอมทุ่มเทเพื่อคนนั้น เธอไม่สบายผมให้กินยาถ้าเธอไม่มีผมจะแวะซื้อไปให้เธอตอบว่า ไม่ ฝนตกเธอออกไปซื้อข้าวไม่ได้ ผมบอกว่าจะซื้อละแวะเอาไปให้ เธอตอบว่าไม่ เธออยากกินของโปรดเธอมันไกลสำหรับเธอสำหรับผมไม่ ผมจะไปซื้อให้ เธอตอบไม่ ครั้งล่าสุดผมดีใจมากสุดท้ายผมดื้อไปซื้อเครปให้เธอได้เพราะผมก็อยากกิน เธอเกรงใจผมเกินไปในความรู้สึกผม ผมเต็มใจก่อนที่เธอจะบอกว่าเธออยากกินด้วยซ้ำ และบางครั้งมันเป็นเรื่องง่ายๆสำหรับผมสบายๆไม่ลำบาก ใกล้ๆ ผมไม่ได้เดือดร้อนเลย แต่ทำไมผมถึงยังทำไม่ได้ จุดนี้ผมระบายเฉยๆครับ แต่ผมเข้าใจ เวลาแค่นี้มันน้อยเกินกว่าจะให้ ชายและ หญิงมาสนิทกันถึงขนาดนั้นผมรับได้ครับและจะรอต่อไปเป็นเพื่อนเธอแบบนี้ต่อไป เรื่องที่ผมสับสน ผมมักจะเหมือนตุ้ดตอนคุยกับเธอผมเองก็รู้สึกเธอเองก็บอกประจำ แต่ผมยังชอบผู้หญิงครับ ผม งง 555 ผมอยากเจอเธอจริงๆครับแบบที่เธอไม่เกรงใจและไม่หลบหน้า อยากให้เธอกล้าแสดงออกที่จะเจอผม
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของทุกๆคนล่วงหน้านะครับ ถ้าคืบหน้าผมจะมาต่อทีหลัง 555