ผมคบกับผู้หญิงคนนี้มาได้ 3ปี จะ4ปีแล้วครับ ผมก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาๆ ที่อยากจะมีความรักกับเขาบ้าง จนผมได้มาเจอเธอ
ขอบอกก่อนนะครับว่าผมกับเธอรู้จักกันผ่านเกม เราก็คุยกันมานานพอสมควร จนผมกับเธอคิดว่าถ้าจะคุยกันแบบนี้ก็คงไม่ถึงไหน เลยมาเจอกันดีกว่า สุดท้ายเราก็มาเจอกัน
ช่วงแรกๆผมไปมาหาสู่เธอเรื่อยๆ แบบนานทีมาหาครั้ง เพราะเราอยู่คนละจังหวัดแต่ภาคเดียวกัน จนผมตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่จังหวัดเดียวกับเธอ เพราะจะได้หาเวลามาเจอเธอบ่อยๆ (เพราะกลัวคำว่ารักแท้แพ้ระยะทาง)
ทีนี้เวลาเจอกันเราก็จะไปเที่ยวไปกินข้าว ขอบอกก่อนเลยนะครับว่าส่วนใหญ่ผมเป็นคนออกเงินเองหมดเลย ไม่ว่าจะเที่ยว กินข้าว ดูหนัง บลาๆ นานทีๆเธอจะช่วยสักครั้ง แต่ก็ช่วยทีละนิด พอเป็นน้ำใจ แต่ผมรู้สึกว่าผมมีค่าใช้จ่ายมากขึ้น ที่ต้องมาเจอเธออาทิตย์ละครั้งสองครั้ง รายจ่ายมันเพิ่มมากขึ้น ไหนจะค่ากินค่าหอ แตกต่างจากเธอที่บางวันบางอาทิตย์เธอแทบไม่ใช้เงินเลย เพราะเธอทำงานที่ร้านอาหาร มีกับข้าวให้กินฟรีตลอด แต่ผมทำงานออนไลน์ หรือเรียกง่ายๆว่าฟรีแลนซ์ นั่นแหละครับ เงินเดือนอาจจะไม่มากเดือน 12000-18000 แล้วแต่ว่างานเยอะไหม แต่ก่อนมาอยู่ที่นี่ผมมีเงินเก็บพอสมควร แต่พอมาอยู่นี่แทบไม่มีเงินเก็บเลย
แถมเวลาไปเที่ยวกัน ถ้าผมทำท่าเหมือนพยายามจะประหยัดเงิน แบบว่าอย่าเลยแพง หรืออะไรทำนองนี้ เธอก็จะโกรธผมตลอด งอนผม เมื่อก่อนเธอไม่ขนาดนี้หรือเพราะผมตามใจเธอเลยเป็นแบบนี้
จนบางทีผมก็ท้อนะครับ ผมรักเธอมาก แต่บางทีเธอก็เหมือนไม่ถนอมน้ำใจผมเลย ผมอยากประหยัดเงินเธอก็ไม่เข้าใจผม บางทีเธอเสนอไปว่าจะจ่ายให้ผมก็บอกอย่าเลย หมดเยอะแล้ว เก็บเงินไว้ดีกว่า เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี (ไม่ได้จะปฏิเสธน้ำใจเธอนะครับ แต่ถ้าวันนั้นหมดเงินเยอะแล้วผมก็จะปฏิเสธแบบนี้แหละ)
อีกอย่างเวลาไปดูหนังเธอจะเป็นคนเลือกหนัง ผมไม่ได้เลือกเองเลย แต่ก็ตามใจเธอ เพราะผมเป็นคนง่ายๆ ดูได้หมด ถึงแม้ว่าบางครั้งจะพลาดหนังที่อยากดูไปบ้าง สุดท้ายก็ต้องไปหาดูตามในเน็ตแบบเถื่อน (อนาถใจ)
เธอทำงานได้เดือนละหลายหมื่น ได้เงินเดือนมาเธอเก็บไปซะ90% ของเงินเดือน เรียกได้ว่าเธอมีเงินเก็บเยอะมากๆ เพราะอย่างที่บอกวันๆแทบไม่ได้ใช้เงิน บ้านก็ไม่ได้เช่า แตกต่างจากผม ที่ต้องจ่ายเองตลอด แถมแทบไม่มีเงินเก็บ แล้วเวลาผมทำท่าจะประหยัดเงินเธอก็ทำเหมือนไม่พอใจ แบบนี้คุณว่ามันสมควรไหมครับ เห้อออ
ยาวหน่อยแต่ก็ให้ได้ระบายหน่อยครับ
ออ ถึงจะคบกันมา3-4 ปีแต่ผมไม่เคยล่วงเกินเธอเลยนะครับ อย่างมากแค่จับมือ ... แค่นั้นจริงๆ
ผมเป็นแฟนที่ไม่ดีพอหรือเปล่าครับ
ขอบอกก่อนนะครับว่าผมกับเธอรู้จักกันผ่านเกม เราก็คุยกันมานานพอสมควร จนผมกับเธอคิดว่าถ้าจะคุยกันแบบนี้ก็คงไม่ถึงไหน เลยมาเจอกันดีกว่า สุดท้ายเราก็มาเจอกัน
ช่วงแรกๆผมไปมาหาสู่เธอเรื่อยๆ แบบนานทีมาหาครั้ง เพราะเราอยู่คนละจังหวัดแต่ภาคเดียวกัน จนผมตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่จังหวัดเดียวกับเธอ เพราะจะได้หาเวลามาเจอเธอบ่อยๆ (เพราะกลัวคำว่ารักแท้แพ้ระยะทาง)
ทีนี้เวลาเจอกันเราก็จะไปเที่ยวไปกินข้าว ขอบอกก่อนเลยนะครับว่าส่วนใหญ่ผมเป็นคนออกเงินเองหมดเลย ไม่ว่าจะเที่ยว กินข้าว ดูหนัง บลาๆ นานทีๆเธอจะช่วยสักครั้ง แต่ก็ช่วยทีละนิด พอเป็นน้ำใจ แต่ผมรู้สึกว่าผมมีค่าใช้จ่ายมากขึ้น ที่ต้องมาเจอเธออาทิตย์ละครั้งสองครั้ง รายจ่ายมันเพิ่มมากขึ้น ไหนจะค่ากินค่าหอ แตกต่างจากเธอที่บางวันบางอาทิตย์เธอแทบไม่ใช้เงินเลย เพราะเธอทำงานที่ร้านอาหาร มีกับข้าวให้กินฟรีตลอด แต่ผมทำงานออนไลน์ หรือเรียกง่ายๆว่าฟรีแลนซ์ นั่นแหละครับ เงินเดือนอาจจะไม่มากเดือน 12000-18000 แล้วแต่ว่างานเยอะไหม แต่ก่อนมาอยู่ที่นี่ผมมีเงินเก็บพอสมควร แต่พอมาอยู่นี่แทบไม่มีเงินเก็บเลย
แถมเวลาไปเที่ยวกัน ถ้าผมทำท่าเหมือนพยายามจะประหยัดเงิน แบบว่าอย่าเลยแพง หรืออะไรทำนองนี้ เธอก็จะโกรธผมตลอด งอนผม เมื่อก่อนเธอไม่ขนาดนี้หรือเพราะผมตามใจเธอเลยเป็นแบบนี้
จนบางทีผมก็ท้อนะครับ ผมรักเธอมาก แต่บางทีเธอก็เหมือนไม่ถนอมน้ำใจผมเลย ผมอยากประหยัดเงินเธอก็ไม่เข้าใจผม บางทีเธอเสนอไปว่าจะจ่ายให้ผมก็บอกอย่าเลย หมดเยอะแล้ว เก็บเงินไว้ดีกว่า เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี (ไม่ได้จะปฏิเสธน้ำใจเธอนะครับ แต่ถ้าวันนั้นหมดเงินเยอะแล้วผมก็จะปฏิเสธแบบนี้แหละ)
อีกอย่างเวลาไปดูหนังเธอจะเป็นคนเลือกหนัง ผมไม่ได้เลือกเองเลย แต่ก็ตามใจเธอ เพราะผมเป็นคนง่ายๆ ดูได้หมด ถึงแม้ว่าบางครั้งจะพลาดหนังที่อยากดูไปบ้าง สุดท้ายก็ต้องไปหาดูตามในเน็ตแบบเถื่อน (อนาถใจ)
เธอทำงานได้เดือนละหลายหมื่น ได้เงินเดือนมาเธอเก็บไปซะ90% ของเงินเดือน เรียกได้ว่าเธอมีเงินเก็บเยอะมากๆ เพราะอย่างที่บอกวันๆแทบไม่ได้ใช้เงิน บ้านก็ไม่ได้เช่า แตกต่างจากผม ที่ต้องจ่ายเองตลอด แถมแทบไม่มีเงินเก็บ แล้วเวลาผมทำท่าจะประหยัดเงินเธอก็ทำเหมือนไม่พอใจ แบบนี้คุณว่ามันสมควรไหมครับ เห้อออ
ยาวหน่อยแต่ก็ให้ได้ระบายหน่อยครับ
ออ ถึงจะคบกันมา3-4 ปีแต่ผมไม่เคยล่วงเกินเธอเลยนะครับ อย่างมากแค่จับมือ ... แค่นั้นจริงๆ