การบอกชอบใครสักคน มันยากไหม? สำหรับผู้ชายหลายๆคนมันเป็นเรื่องยากนะครับ

เรื่องของผมนั้นเริ่มจาก สมัยตอนเป็นนักศึกษาปี 4 ผมได้เจอน้องคนนึง ขอเรียกว่า น้อง "บ." ละกันนะครับ
การได้เจอเธอคนนี้เริ่มจากกิจกรรมรับน้องมหา'ลัย เลยได้รู้จักน้องเฟรชชี่ในกลุ่มรับน้อง จึงได้เจอ น้อง บ. ที่เป็นเพื่อนๆน้องกลุ่มนั้นด้วย
เธอที่เรียนคณะ AR - ศิลปศาสตร์ ซึ่งเป็นคณะที่ค่อนข้าแตกต่างจาก พวกผมที่เป็นสายวิทย์ ผมได้เจอน้อง บ. บ่อยๆ เพราะเป็นเพื่อนกับน้องในกลุ่มนั้น
แต่เชื่อมั้ยครับว่า ผมไม่เคยได้คุย หรือทักทายกับน้องเค้าเลย คุยกับแค่น้องๆและเพื่อนๆเค้าเท่านั้น

จนวันนึง เราได้แอด HI5 กับได้ MSN (รู้เลยว่าเก่า และมีอายุพอสมควรแหละ)มาแต่ไม่เคยทักหรือกดไลค์อะไรให้เลย ได้แค่ดู และมองอยู่ห่างๆเท่านั้นเอง จริงๆแล้วเราแอบสนใจอยากรู้จักน้อง บ. มาตั้งนานแล้วแต่ก็ไม่กล้าซักที น้องเค้าน่ารักนะครับ หมวยๆ ขาวๆ ตาสระ "อิ" เวลายิ้มนี่โลกสดใส สดชื่นกันเลยล่ะครับ

จนเราจบออกมา เริ่มทำงาน ชีวิตวนลูป บ้าน ที่ทำงาน บ้าน ที่ทำงาน เบื่อๆเลยเริ่มลองเล่น FB เพื่อแอดหาเพื่อนๆรุ่นพี่รุ่นน้องที่รู้จักกัน แต่ไปๆมาๆ เราได้ไปเจอ FB น้อง บ. ซึ่งแบบเดิมผมได้แอดไป รอ รอ รอ และรอ จนน้องเค้ารับแอด ตอนนั้นบอกเลยโคตรดีใจเลยล่ะครับ แต่ก็ยังคงเป็นแบบเดิมได้แค่ แอบตามดูความเป็นไปน้องเค้า ทำงานเป็นยังไง เที่ยวไหนมาบ้าง กดไลค์บ้าง อ่านสตอรี่บ้าง รับรู้ได้ถึงด้านสดใส ด้านหดหู่ของน้องเค้า ในใจก็อยากกดๆๆๆ เข้าไปคุย บอกสู้ๆบ้าง หาอะไรคุยขำๆ

จนผ่านมาซักพักนึง น้องเค้าได้กลับมาโสด และเจ็บช้ำจากคนเดิมของเค้ามาพอสมควร ผมเห็นแล้ว ก็อยากให้กำลังใจน้อง บ. นะ
แต่ไม่รู้ว่าสมควร เข้าไปคุย เข้าไปทักรึเปล่า เพราะบางทีผมว่าการได้แอบมอง(ไม่ใช่ถ้ำมอง นะเฮ้ย) มันก็รู้สึกดีเหมือนกัน
จนบางทีผมก็คิดว่าผมคงไม่สมควร ที่จะเข้าไปหาน้องเค้าหรือเปล่า

แต่สุดท้ายก็ไม่กล้า เหมือนที่ผ่านล่ะครับ สำหรับ 12 ปีที่ผ่านมา ก็รู้สึกเสียดาย รู้สึกดีแบบแปลกๆบอกไม่ถูกเหมือนกันล่ะครับ

จาก พี่ SC คนนึง ที่แอบมองน้อง บ. AR มาตลอด