ใบไม้ที่ปลิดปลิว ไม่มีใครสงสารนิรา ผมสงสารคนเดียวก็ได้!

เอาจริงๆ นางเป็นคนมีปมนะ แถมยังอ่อนไหวมากด้วย ถึงจะเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่ก็น่าเห็นใจอยู่ เพราะอดีตนางไม่มีอะไรน่าสวยงามจดจำเลย มีแต่ความหดหู่ ขาดความรักความอบอุ่น โดนดูถูกเหยียดหยาม ทำให้นางกลายเป็นคนที่โหยหาความรัก นางอยากเจอรักแท้ คนที่รักนางจริง พร้อมอยู่ข้างนาง ทำให้นางยอมทำทุกอย่างเพื่อแลกมันมา แม้ว่าต้องเจอกับอะไรเลวร้ายแค่ไหนและพบจุดจบยังไง คิดว่านางรู้ดีแก่ใจอยู่แล้ว การเดินเกมส์แก้แค้นพ่อตัวเอง ก็เหมือนเล่นกับไฟนั่นแหละ มันต้องเจ็บปวดและมีบาปกรรมติดตัวอยู่แล้ว คนอย่างนางควรได้รับความเข้าใจเห็นใจมากกว่าที่คนดูจะรุมประณาม จงเกลียดจงชังนะ ไม่เข้าใจว่าทำไมบางคนถึงอคติกับนาง แค่อยากให้เข้าใจกะเทยอาภัพคนนึงที่โดดเดี่ยว อ้างว้าง ชีวิตเคว้งคว้างเหมือนใบไม้ ยังไม่ได้อ่านนิยายเลย ถ้าอ่านคงสงสารนางมากกว่านี้อีก