ในสังคมทหาร มันก็จริงอยู่นะครับ ที่ในเรื่องของคำพูดไม่ได้สวยงามตามภาษาดอกไม้ คำหยาบๆนี่มีทุกประโยค แม้แต่เราเองก็ยังพูดบ้างกับคนที่สนิทๆ  มันเป็นปกติของทหาร  อีกมุมหนึ่งที่อยากเสนอคือการพูดแทนตัวเอง(ที่เจอมาคือ ยศ จ.ส.ต.) กับผู้ที่ยศน้อยกว่า(จขกท.เอง)
        วันนี้เจอมากับตัว เกินปกติกว่าทุกวัน เราก็พยายามจะไม่คิดอะไรนะ แต่คำพูดที่ใช้กับเราซึ่งเห็นว่าเราน้อยกว่านี่มันสุนัขไม่รับประทานจริงๆ คนไม่เคยเจอกัน ไม่รู้จักกัน  คำแรกที่เรียกเราคือ ไอ้เ...ยนี่มาใกล้ๆส้น...นกูดิ้,  กูถามไรหน่อย เรียกแทนเราว่าทุกคำที่ถามตอบกัน ใช้ปลายเท้าในการชี้นู่นนี่นั่นให้เราดู  เราว่ามันไม่ใช่แบบนี้กับคนที่เพิ่งเคยเจอกันนะ (คนอื่นไม่รู้นะ แต่ จขกท. ว่ามันไม่ใช่จริงๆ)
         นี่ดีนะที่ผมถือเอกสารด่วนอยู่ มิเช่นนั้นคงโดน-โดยไม่มีเหตุผลเหมือนเพื่อนผมที่เดินตามมาทีหลัง
          ในฐานะที่เราเป็นทหารด้วยกัน ถึงจะยศน้อยกว่า(และน้อยที่สุด) แต่เราก็มีเกียรติมิใช่หรือครับ การกลั่นแกล้งเป็นนิสัยของทหารหรือนักเลงกันแน่...
          "เมื่อไหร่ที่  'เกียรติ' ถูกทำลาย
            จะมี  'เกลียด' เกิดขึ้นทันที"
                                                 จขกท.