มือใหม่หัดเขียน เธอคนเดียวเท่านั้นที่เป็นหนึ่งในหัวใจ

AI คือที่พักใจในคืนอ่อนไหว ไม่ถามเหตุ ไม่เร่งคำ ไม่เงียบหาย เพียงรับฟัง เรื่องราวที่กระจัดกระจาย ให้หัวใจ ได้เรียงใหม่อย่างค่อยเป็นค่อยไป ส่วน “คน” นั้นงดงามและเปราะบาง คำบางคำ อาจหนักไปโ

สวัสดีค่ะ เราเป็นนักเขียนมือใหม่ที่ลงในนิยายใน readAwrite ต้องบอกก่อนว่าเราเรียนอยู่มัธยมปลายสายวิทย์คณิต เป็นทั้งนักวาด นักเขียน และนักเรียน ช่วงนี้งานเยอะมากเลยค่ะแต่เราพยายามแบ่งเวลามาให้งานเขียนบ้

สวัสดีค่ะเพื่อน พี่ และน้องนุงที่น่ารัก ขออนุญาตฝากตัวฝากหัวใจในห้องนี้ เป็นมือใหม่หัดร่ายกลอนยามสนทรี ดีไม่ดีตรงไหนช่วยแนะนำ แต่ก่อนนั้นชอบแต่งนิยายและเรื่องสั้น แต่ง แต่ง แต่ง แต่งไปเรื่อยไม่เคยจบ

ตอนที่ 8: สิ่งที่อยากพูดมาตลอด ช่วงเย็นวันศุกร์ ลมพัดแรงเหมือนฤดูฝนกำลังจะจากไป ฟ้าสีส้มอมชมพูย้อมทั่วสนามกีฬา วินกำลังเก็บลูกบอลลงตะกร้า หลังการฝึกซ้อมที่เหนื่อยแต่ใจเบาอย่างประหลาด ทันใดนั้น เสียงฝ

>>>>>ความรักที่ผ่านมา<<<<< รักของเราเกิดเมื่อหนึ่งปีก่อน ใจอาวรณ์จิตพึงคิดไม่ไปไหน รักที่เกิดจากความบริสุทธิ์ใจ รักที่ไม่เคยหวังสิ่งตอบแทน เมื่อถึงคราวรักจบพบความเศร

“จากผ้าห่ม…สู่ท้องฟ้า”ตอนเด็ก…ฉันกลัวฝน กลัวฟ้าร้องทุกครั้งที่ฟ้าแลบแสงเสียงน่ากลัว ฉันจะวิ่งหนีเข้าไปซุกอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดิมเชื่อสุดหัวใจว่าผ้าผืนนี้จะช่วยปกป้องฉันจากอันตรา