หลายๆคนต้องมีเหตุการณ์แบบเรานี้แหละ แต่เราจะมาแชร์ประสบการณ์ความรู้สึกของเราให้อ่านกันน่ะว่ามันเป็นช่วงเวลาที่มีความทรงจำมากมาย
ว่าด้วยเรื่องของเราที่แอบรักรุ่นพี่เราชอบพี่เขาตั้งแต่ม.1เทอม2 เป็นไงล่ะพึ่งขึ้นมัธยมปีเดียวก็มีความรักล่ะแต่อย่าด่าเราน่ะก็มันชอบนิ่ใครจะห้ามได้555 ต่อๆ เราเหมือนเป็นโรคอะไรสักอย่างป่ะคือแบบชอบเดินผ่านหน้าห้องพี่เขาคือเราลืมบอกไปน่ะตอนเราอยู่ม.1พี่คนที่เราแอบชอบเขาอยู่ม.4ห่างกัน4ปีไปเลยจ้าแต่ก็นั้นแหละเราทำแบบนั้นอยู่บ่อยๆจนติดเป็นนิสัยอยากมองหน้าพี่เขานานๆแต่ทำไม่ได้เดี๋ยวคนอื่นรู้เเล้วเวลาพี่เขายิ้มน่ะคือแบบยิ้มทีตาปิดอ่ะละลายมากแก555เราก็เป็นแบบนั้นจนเราม.3อ่ะคือเราม.3พี่เขาก็ม.6อ่ะแล้วอีก7เดือนก็ปิดเทอมแยกย้ายกันแล้วเเต่เรายังไม่รู้เลยว่าจะบอกชอบพี่เขาดีไหมเพราะอย่างน้องก็ยังเหลือเวลาให้คิดอีก7เดือนสรุปตอนดราม่ามันจะอยู่ช่วงนี้เเหละ คือเราไม่สวยขนาดที่จะคู่ควรกับพี่เขาอ่ะปัญหามันอยู่ที่เราไม่สวยเว้ยเลยไม่กล้าบอกใครว่าชอบพี่เขาเพราะพี่เขาน่าตาดีอ่ะคือจากที่เราถามเพื่อนสนิทเราน่ะว่าเราดูขี้เหร่ไหมถ้าจะบอกพี่เขาว่าเราชอบพี่เขา เพื่อนเรามันเลยบอกว่าหน้าตาก็พอได้เเต่ผิวคือ...เราเป็นคนผิวสีแทน ฮือฮือ ยิ่งพี่เขาชอบคนขาวน่ารัก ซึ่งเราไม่มีอะไรสู้ได้เลย... แต่อย่างร้อยก็ยังเหลืออีก7เดือนให้เปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะม.3กับม.6ต้องมีกิจกรรมร่วมกันเยอะมากทั้งมาติวข้อสอบo-netวันจันทร์-วันศุกร์และไม่เว้นแม้เเต่เสาร์-อาทิตย์อาจจะเหนื่อยหน่อยแต่ว่าเราอยากเจอพี่เขาอยากอยู่ใกล้พี่เขามันก็คุ้มอยู่น่ะ555 แล้ววันปัจฉิมนิเทศตอนเราจบอ่ะเราว่าจะวาดรูปพี่เขาเเล้วแอบเอาใส่กระเป๋าพี่เขาไว้ดีไหมเพื่อเป็นการให้ของขวัญที่พี่เขาจบแต่เราคงไม่กล้าเอาไปให้ต่อหน้าหรอก555 เรื่องของเราทั้งอดีตอนาคตและปัจจุบันมันเป็นสิ่งที่จริงเเล้วคิดว่าเราจะทำแบบนั่นเพราะใจเรารักไปเราคงไม่ใช่แค่แอบชอบเราล่ะ เรื่องของเราอาจจะไม่เข้าใจแต่มันคือคำพูดที่เรานึกถึงเเล้วออกมาดป็นแบบนี้อาจจะซับซ้อนหรือวกไปเวียนมาแต่ก็คงอ่านเพลินใช้ไหมล่ะ แล้วแต่อยากจะเเนะนำอะไรเราบอกเราด้วยน่ะ ขอบคุณที่อ่านจนจบน่ะ
คิดว่าไง
ว่าด้วยเรื่องของเราที่แอบรักรุ่นพี่เราชอบพี่เขาตั้งแต่ม.1เทอม2 เป็นไงล่ะพึ่งขึ้นมัธยมปีเดียวก็มีความรักล่ะแต่อย่าด่าเราน่ะก็มันชอบนิ่ใครจะห้ามได้555 ต่อๆ เราเหมือนเป็นโรคอะไรสักอย่างป่ะคือแบบชอบเดินผ่านหน้าห้องพี่เขาคือเราลืมบอกไปน่ะตอนเราอยู่ม.1พี่คนที่เราแอบชอบเขาอยู่ม.4ห่างกัน4ปีไปเลยจ้าแต่ก็นั้นแหละเราทำแบบนั้นอยู่บ่อยๆจนติดเป็นนิสัยอยากมองหน้าพี่เขานานๆแต่ทำไม่ได้เดี๋ยวคนอื่นรู้เเล้วเวลาพี่เขายิ้มน่ะคือแบบยิ้มทีตาปิดอ่ะละลายมากแก555เราก็เป็นแบบนั้นจนเราม.3อ่ะคือเราม.3พี่เขาก็ม.6อ่ะแล้วอีก7เดือนก็ปิดเทอมแยกย้ายกันแล้วเเต่เรายังไม่รู้เลยว่าจะบอกชอบพี่เขาดีไหมเพราะอย่างน้องก็ยังเหลือเวลาให้คิดอีก7เดือนสรุปตอนดราม่ามันจะอยู่ช่วงนี้เเหละ คือเราไม่สวยขนาดที่จะคู่ควรกับพี่เขาอ่ะปัญหามันอยู่ที่เราไม่สวยเว้ยเลยไม่กล้าบอกใครว่าชอบพี่เขาเพราะพี่เขาน่าตาดีอ่ะคือจากที่เราถามเพื่อนสนิทเราน่ะว่าเราดูขี้เหร่ไหมถ้าจะบอกพี่เขาว่าเราชอบพี่เขา เพื่อนเรามันเลยบอกว่าหน้าตาก็พอได้เเต่ผิวคือ...เราเป็นคนผิวสีแทน ฮือฮือ ยิ่งพี่เขาชอบคนขาวน่ารัก ซึ่งเราไม่มีอะไรสู้ได้เลย... แต่อย่างร้อยก็ยังเหลืออีก7เดือนให้เปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะม.3กับม.6ต้องมีกิจกรรมร่วมกันเยอะมากทั้งมาติวข้อสอบo-netวันจันทร์-วันศุกร์และไม่เว้นแม้เเต่เสาร์-อาทิตย์อาจจะเหนื่อยหน่อยแต่ว่าเราอยากเจอพี่เขาอยากอยู่ใกล้พี่เขามันก็คุ้มอยู่น่ะ555 แล้ววันปัจฉิมนิเทศตอนเราจบอ่ะเราว่าจะวาดรูปพี่เขาเเล้วแอบเอาใส่กระเป๋าพี่เขาไว้ดีไหมเพื่อเป็นการให้ของขวัญที่พี่เขาจบแต่เราคงไม่กล้าเอาไปให้ต่อหน้าหรอก555 เรื่องของเราทั้งอดีตอนาคตและปัจจุบันมันเป็นสิ่งที่จริงเเล้วคิดว่าเราจะทำแบบนั่นเพราะใจเรารักไปเราคงไม่ใช่แค่แอบชอบเราล่ะ เรื่องของเราอาจจะไม่เข้าใจแต่มันคือคำพูดที่เรานึกถึงเเล้วออกมาดป็นแบบนี้อาจจะซับซ้อนหรือวกไปเวียนมาแต่ก็คงอ่านเพลินใช้ไหมล่ะ แล้วแต่อยากจะเเนะนำอะไรเราบอกเราด้วยน่ะ ขอบคุณที่อ่านจนจบน่ะ