“Every 7 years passing”
ว่ากันว่า มนุษย์เรามีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทุกๆ 7 ปี ของชีวิต
วันนี้ลองคิดดูเล่นๆ เอ้ย!!! เหมือนจะจริง?
7 ปีแรก ของชีวิต ขึ้นป.1 ครั้งแรก 555 ได้ใส่ชุดนักเรียนประถมครั้งแรก ไม่ต้องนอนกลางวัน ได้เปลี่ยนกระเป๋านักเรียนจากเป้ลายการ์ตูน เป็นกระเป๋าถือสีดำ เป็นช่วงชีวิตวัยสนุก ชีวิตสดใส ดอกไม้เต็มทุ่ง555
อายุ 14 ปี ครอบครัวเราหมดหนี้ก้อนโต ความเป็นอยู่ดีขึ้นมากๆ ฐานะทางการเงินของครอบครัวเริ่มมั่นคง เป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เรารู้สึกตัวเบามากๆ อยากกินอะไรก็ได้กิน อยากได้อะไรถ้าเรียนได้เกรดดีๆก็ได้เกือบหมด (ถ้าตั้งอยู่บนเหตุและผล)
อายุ 21 ปี เราเรียนจบ.ตรี ตอนนั้นเหมือนจะดีใจมากๆ ที่เรียนจบเร็ว แต่เอาจริงๆ เราเคว้งมาก จบแล้วทำไงต่อ ทำงานที่ไหน สอบราชการ? อยากเป็นราชการ? หรือเรียนต่อ? ยังไง งงชีวิตที่สุด งงมากกว่าตอนเลือกคณะตอนปี 1 อีก โคตร งง กับชีวิต
จนได้ทำงานธนาคารแห่งหนึ่งแบบงงๆ และสุดท้ายเราแล้วตัดสินใจเรียนต่อ MBA นั้นก็เป็นอีกหนึ่งจุดเปลี่ยนในชีวิต ที่พาเข้ามาสู้วงการธนาคารเต็มตัว
อายุ 28 ปี มองไม่เห็นเป้าหมายของการทำงานธนาคาร เราไม่ได้อยากเป็นผู้บริหารธนาคารแม้แต่เสี่ยวหนึ่ง ด้วยตำแหน่งงานที่ทำ งานล้นมือมาก ความเครียดสูง น้อยครั้งจะได้กลับบ้านก่อนพระอาทิตย์ตก แต่เงินเดือนก็คุ้มค่า ซึ่งเอาจริงๆ ตลอดการทำงานเหมือนแค่เอาแรง เอาสมอง แลกเงินเท่านั้น สุดท้ายในปีนั้นเราตัดสินใจลาออก!!!
มาทำธุรกิจส่วนตัว...
ตอนนี้ผ่านมา 2 ปี แล้ว พอลองมองย้อนกลับไปในทุกๆช่วง 7 ปี ของชีวิต มันมีจุดเปลี่ยนของชีวิตเกิดขึ้นจริงๆ ทุกจุดเปลี่ยนพาเรามาตรงนี้ แต่จุดเปลี่ยนบางจุดของเรามีข้อผิดพลาด ที่ยอมรับว่าเกิดจากตัวเราเอง เพราะเราไม่เคยกำหนดเป้าหมายในชีวิต ถึงเวลาเราแค่กำหนดจุดเปลี่ยนใกล้ แล้วรีบๆหักมุมหรือกระโดดข้ามบางอย่างไป รีบๆหนีไปจากจุดเดิม โดยไม่ซื่อสัตย์กับความคิด ความฝัน ความถนัดของตัวเองเลย
แน่นอนประสบการณ์ สอนให้เราเรียนรู้และเติบโตขึ้นเสมอ และตอนนี้เรามีเป้าหมายของจุดเปลี่ยนที่เราจะไปถึง ในตอนอายุ 35 ปีแล้ว
ทุกคนละ คิดว่าทุกๆ 7 ปีของชีวิต มีจุดเปลี่ยนในชีวิตกันบ้างมั้ย? แชร์ได้นะ อยากอ่านมากๆๆ
ว่ากันว่า มนุษย์เรามีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทุกๆ 7 ปี ของชีวิต?
ว่ากันว่า มนุษย์เรามีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทุกๆ 7 ปี ของชีวิต
วันนี้ลองคิดดูเล่นๆ เอ้ย!!! เหมือนจะจริง?
7 ปีแรก ของชีวิต ขึ้นป.1 ครั้งแรก 555 ได้ใส่ชุดนักเรียนประถมครั้งแรก ไม่ต้องนอนกลางวัน ได้เปลี่ยนกระเป๋านักเรียนจากเป้ลายการ์ตูน เป็นกระเป๋าถือสีดำ เป็นช่วงชีวิตวัยสนุก ชีวิตสดใส ดอกไม้เต็มทุ่ง555
อายุ 14 ปี ครอบครัวเราหมดหนี้ก้อนโต ความเป็นอยู่ดีขึ้นมากๆ ฐานะทางการเงินของครอบครัวเริ่มมั่นคง เป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เรารู้สึกตัวเบามากๆ อยากกินอะไรก็ได้กิน อยากได้อะไรถ้าเรียนได้เกรดดีๆก็ได้เกือบหมด (ถ้าตั้งอยู่บนเหตุและผล)
อายุ 21 ปี เราเรียนจบ.ตรี ตอนนั้นเหมือนจะดีใจมากๆ ที่เรียนจบเร็ว แต่เอาจริงๆ เราเคว้งมาก จบแล้วทำไงต่อ ทำงานที่ไหน สอบราชการ? อยากเป็นราชการ? หรือเรียนต่อ? ยังไง งงชีวิตที่สุด งงมากกว่าตอนเลือกคณะตอนปี 1 อีก โคตร งง กับชีวิต
จนได้ทำงานธนาคารแห่งหนึ่งแบบงงๆ และสุดท้ายเราแล้วตัดสินใจเรียนต่อ MBA นั้นก็เป็นอีกหนึ่งจุดเปลี่ยนในชีวิต ที่พาเข้ามาสู้วงการธนาคารเต็มตัว
อายุ 28 ปี มองไม่เห็นเป้าหมายของการทำงานธนาคาร เราไม่ได้อยากเป็นผู้บริหารธนาคารแม้แต่เสี่ยวหนึ่ง ด้วยตำแหน่งงานที่ทำ งานล้นมือมาก ความเครียดสูง น้อยครั้งจะได้กลับบ้านก่อนพระอาทิตย์ตก แต่เงินเดือนก็คุ้มค่า ซึ่งเอาจริงๆ ตลอดการทำงานเหมือนแค่เอาแรง เอาสมอง แลกเงินเท่านั้น สุดท้ายในปีนั้นเราตัดสินใจลาออก!!!
มาทำธุรกิจส่วนตัว...
ตอนนี้ผ่านมา 2 ปี แล้ว พอลองมองย้อนกลับไปในทุกๆช่วง 7 ปี ของชีวิต มันมีจุดเปลี่ยนของชีวิตเกิดขึ้นจริงๆ ทุกจุดเปลี่ยนพาเรามาตรงนี้ แต่จุดเปลี่ยนบางจุดของเรามีข้อผิดพลาด ที่ยอมรับว่าเกิดจากตัวเราเอง เพราะเราไม่เคยกำหนดเป้าหมายในชีวิต ถึงเวลาเราแค่กำหนดจุดเปลี่ยนใกล้ แล้วรีบๆหักมุมหรือกระโดดข้ามบางอย่างไป รีบๆหนีไปจากจุดเดิม โดยไม่ซื่อสัตย์กับความคิด ความฝัน ความถนัดของตัวเองเลย
แน่นอนประสบการณ์ สอนให้เราเรียนรู้และเติบโตขึ้นเสมอ และตอนนี้เรามีเป้าหมายของจุดเปลี่ยนที่เราจะไปถึง ในตอนอายุ 35 ปีแล้ว
ทุกคนละ คิดว่าทุกๆ 7 ปีของชีวิต มีจุดเปลี่ยนในชีวิตกันบ้างมั้ย? แชร์ได้นะ อยากอ่านมากๆๆ