ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ
ถามทั้งคุณผู้หญิงและคุณผู้ชาย
ยิ่งถ้ามีประสบการณ์ยิ่งดีค่ะ
เราอายุ 28 ปี เพิ่งแต่งงาน 6 เดือน
ยาวหน่อยนะคะ เราไม่อยากคุยปรึกษากับคนรู้จัก
เลยมาเขียนปรึกษาในกระทู้นี้ หวังแค่ว่าน่าจะได้คำแนะนำ
และข้อคิดดีๆ ที่เป็นประโยชน์ มากกว่าแค่ฟังแล้วปล่อยผ่าน
สำหรับเรา เปลี่ยนค่ะ !
ตอนคบกันรู้สึกว่าเขาน่ารัก ใจดีกับเรามาก
อะไรที่เขายอมเราได้ เขาก็ยอมเพื่อไม่ให้ทะเลาะ
เขาน่ารักในแบบที่เรารู้สึกว่าเอ้อ คนแบบนี้แหละที่เราจะแต่งงานด้วย
แต่พอแต่งงานแล้วเขาเปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะเลย
ก็มานั่งคิดว่า ตอนเราตัดสินใจแต่งงาน เราแต่งกับคุณที่เป็นคนนั้น
ไม่ใช่คุณที่เปลี่ยนไปแล้วคนนี้ ถ้ารู้ว่าแต่งงานแล้วคุณเป็นแบบนี้คงไม่แต่ง
เราเป็นคนใช้เงินประมาณหนึ่ง ในที่นี้คือเงินเรานะคะ
และก็ไม่ได้ใช้จนเป็นหนี้เป็นสิน ใช้แค่บางส่วนของเงินทั้งหมด
อย่างเช่น ไปซื้อเครื่องสำอาง พวกสกินแคร์อะไรแบบนี้
มันคือความสุขของเรา ความสุขง่ายๆ ช่วงคบกันเขายังซื้อให้ใช้ด้วยซ้ำ
แต่พอแต่งงานมาจำกัดไม่ให้ซื้อนั่นนี่ บอกว่าสิ้นเปลือง
แต่มันคือเงินเราไม กลายเป็นว่าถ้าเราอยากช้อปเราต้องแอบไปคนเดียว
ทำไมเป็นแบบนี้อ่ะ ไม่ใช่ว่าเราก็อยากไปเดินซื้อเดินเลือกกับคนที่เรารักหรอ
เรื่องกินก็เช่นกันค่ะ คือเราเป็นคนชอบกิน
จะบอกยังไงดี ก็ผู้หญิงอ่ะ มีความสุขกับการหาของกิน
แต่เขาก็ไม่อยากให้กินเยอะ บอกว่าอ้วนแล้ว
อยากให้กินแต่พอดี กินมื้อหลักๆพอ คืออะไรอ่ะ
ทำงานเหนื่อยๆ เครียดๆ
สิ่งที่ทำให้ผ่อนคลายได้และง่ายที่สุดสำหรับเรา ก็คือกิน แค่นี้เอง
อีกเรื่องที่ค่อนข้างเป็นปัญหา เรื่องความคิดเห็นเล้กๆน้อยๆที่ไม่ตรงกัน
ยกตัวอย่างนะคะ
" เรื่องตกแต่งบ้าน "
ตอนนี้เรากำลังสร้างบ้าน ก็ใกล้เสร็จแล้วแหละ
เหลือตกแต่งภายใน คือเลือกของกันก็ตีกันทุกที
รายละเอียดแค่ว่าจะวางอะไรตำแหน่งไหนในครัว
ก็ยังเถียงเป็นปัญหา เหนื่อยมาก เบื่อมาก
แล้วเวลาทะเลาะ เราเป็นประเภทเงียบ คิดอะไรคนเดียว
แต่เขาจะต้องเคลียร์เดี๋ยวนั้น ต้องตอบ ต้องพูด คั้นๆ
บางที่เรายังไม่พร้อมเคลียร์ ไม่พร้อมพูดอะไร เข้าใจไม
แต่การคั้นเรามากๆ จนเรากลายเป็นกดดัน เก็บกด
บางครั้งสุดความอดทนก็กรีดร้องเหมือนคนเสียสติ
ตกใจตัวเองเหมือนกันทำไมเป็นไปได้ถึงขนาดนี้
ก่อนแต่งงานเราไม่เคยเป็นแบบนี้
" ร้านประจำ "
เราจะมีร้านประจำอยู่ร้านหนึ่ง ชอบไปเพราะบรรยากาศดี อาหารอร่อย
เวลาที่เราอยากกินเราก็จะชวนเขาไปร้านนี้ เขาบอกไม่อยากไป เบื่อแล้ว
คือ เดือนหนึ่งไปครั้งเดียว หรือไม่ก็ 2 เดือนครั้ง ไม่ได้ไปทุกวันซ่ะหน่อย
ร้านเนี่ยอยู่แถวที่ทำงานเขา ส่วนเราทำงานอีกที่ เขาบอกเขาไปบ่อยแล้วกับเพื่อน
แล้วเราอ่ะ ถ้าอยากไปเขาไปส่งได้ แต่ไม่นั่งกินด้วยน่ะ อ้าววววว
ให้กินคนเดียวงี้อ่อ กินได้ก่อนแต่งก็ใช้ชีวิตคนเดียวเก่งมาก แต่นี่แต่งงานแล้ว
ก็อยากไปนั่งกินด้วยกันไมอ่ะ
ก่อนแต่งงานเรามีโลกส่วนตัวสูงมาก
การไปไหนมาไหนคนเดียวเป็นเรื่องปกติมาก
ชอบด้วยซ้ำไป ไม่วุ่นวายดี แต่พอแต่งงานแล้ว
ก็ไม่อยากไปไหนมาไหนคนเดียวแล้ว แต่ก็เหมือนจะไม่ได้อ่ะ
ใครมีคำแนะนำก็รบกวนด้วยนะคะ
เราควรใช้ชีวิตในรูปแบบไหนดี ปล่อยเขาไป
เราปรับที่เรา เก็บๆๆๆๆ
หรือควรหาทางออกยังไงดีคะ
ใครมีประสบการณ์คล้ายๆแชร์ได้นะคะ ขอบคุณค่ะ
ผู้ชายจะเปลี่ยนไปหลังแต่งงาน จริงหรือไม่ ?
ถามทั้งคุณผู้หญิงและคุณผู้ชาย
ยิ่งถ้ามีประสบการณ์ยิ่งดีค่ะ
เราอายุ 28 ปี เพิ่งแต่งงาน 6 เดือน
ยาวหน่อยนะคะ เราไม่อยากคุยปรึกษากับคนรู้จัก
เลยมาเขียนปรึกษาในกระทู้นี้ หวังแค่ว่าน่าจะได้คำแนะนำ
และข้อคิดดีๆ ที่เป็นประโยชน์ มากกว่าแค่ฟังแล้วปล่อยผ่าน
สำหรับเรา เปลี่ยนค่ะ !
ตอนคบกันรู้สึกว่าเขาน่ารัก ใจดีกับเรามาก
อะไรที่เขายอมเราได้ เขาก็ยอมเพื่อไม่ให้ทะเลาะ
เขาน่ารักในแบบที่เรารู้สึกว่าเอ้อ คนแบบนี้แหละที่เราจะแต่งงานด้วย
แต่พอแต่งงานแล้วเขาเปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะเลย
ก็มานั่งคิดว่า ตอนเราตัดสินใจแต่งงาน เราแต่งกับคุณที่เป็นคนนั้น
ไม่ใช่คุณที่เปลี่ยนไปแล้วคนนี้ ถ้ารู้ว่าแต่งงานแล้วคุณเป็นแบบนี้คงไม่แต่ง
เราเป็นคนใช้เงินประมาณหนึ่ง ในที่นี้คือเงินเรานะคะ
และก็ไม่ได้ใช้จนเป็นหนี้เป็นสิน ใช้แค่บางส่วนของเงินทั้งหมด
อย่างเช่น ไปซื้อเครื่องสำอาง พวกสกินแคร์อะไรแบบนี้
มันคือความสุขของเรา ความสุขง่ายๆ ช่วงคบกันเขายังซื้อให้ใช้ด้วยซ้ำ
แต่พอแต่งงานมาจำกัดไม่ให้ซื้อนั่นนี่ บอกว่าสิ้นเปลือง
แต่มันคือเงินเราไม กลายเป็นว่าถ้าเราอยากช้อปเราต้องแอบไปคนเดียว
ทำไมเป็นแบบนี้อ่ะ ไม่ใช่ว่าเราก็อยากไปเดินซื้อเดินเลือกกับคนที่เรารักหรอ
เรื่องกินก็เช่นกันค่ะ คือเราเป็นคนชอบกิน
จะบอกยังไงดี ก็ผู้หญิงอ่ะ มีความสุขกับการหาของกิน
แต่เขาก็ไม่อยากให้กินเยอะ บอกว่าอ้วนแล้ว
อยากให้กินแต่พอดี กินมื้อหลักๆพอ คืออะไรอ่ะ
ทำงานเหนื่อยๆ เครียดๆ
สิ่งที่ทำให้ผ่อนคลายได้และง่ายที่สุดสำหรับเรา ก็คือกิน แค่นี้เอง
อีกเรื่องที่ค่อนข้างเป็นปัญหา เรื่องความคิดเห็นเล้กๆน้อยๆที่ไม่ตรงกัน
ยกตัวอย่างนะคะ
" เรื่องตกแต่งบ้าน "
ตอนนี้เรากำลังสร้างบ้าน ก็ใกล้เสร็จแล้วแหละ
เหลือตกแต่งภายใน คือเลือกของกันก็ตีกันทุกที
รายละเอียดแค่ว่าจะวางอะไรตำแหน่งไหนในครัว
ก็ยังเถียงเป็นปัญหา เหนื่อยมาก เบื่อมาก
แล้วเวลาทะเลาะ เราเป็นประเภทเงียบ คิดอะไรคนเดียว
แต่เขาจะต้องเคลียร์เดี๋ยวนั้น ต้องตอบ ต้องพูด คั้นๆ
บางที่เรายังไม่พร้อมเคลียร์ ไม่พร้อมพูดอะไร เข้าใจไม
แต่การคั้นเรามากๆ จนเรากลายเป็นกดดัน เก็บกด
บางครั้งสุดความอดทนก็กรีดร้องเหมือนคนเสียสติ
ตกใจตัวเองเหมือนกันทำไมเป็นไปได้ถึงขนาดนี้
ก่อนแต่งงานเราไม่เคยเป็นแบบนี้
" ร้านประจำ "
เราจะมีร้านประจำอยู่ร้านหนึ่ง ชอบไปเพราะบรรยากาศดี อาหารอร่อย
เวลาที่เราอยากกินเราก็จะชวนเขาไปร้านนี้ เขาบอกไม่อยากไป เบื่อแล้ว
คือ เดือนหนึ่งไปครั้งเดียว หรือไม่ก็ 2 เดือนครั้ง ไม่ได้ไปทุกวันซ่ะหน่อย
ร้านเนี่ยอยู่แถวที่ทำงานเขา ส่วนเราทำงานอีกที่ เขาบอกเขาไปบ่อยแล้วกับเพื่อน
แล้วเราอ่ะ ถ้าอยากไปเขาไปส่งได้ แต่ไม่นั่งกินด้วยน่ะ อ้าววววว
ให้กินคนเดียวงี้อ่อ กินได้ก่อนแต่งก็ใช้ชีวิตคนเดียวเก่งมาก แต่นี่แต่งงานแล้ว
ก็อยากไปนั่งกินด้วยกันไมอ่ะ
ก่อนแต่งงานเรามีโลกส่วนตัวสูงมาก
การไปไหนมาไหนคนเดียวเป็นเรื่องปกติมาก
ชอบด้วยซ้ำไป ไม่วุ่นวายดี แต่พอแต่งงานแล้ว
ก็ไม่อยากไปไหนมาไหนคนเดียวแล้ว แต่ก็เหมือนจะไม่ได้อ่ะ
ใครมีคำแนะนำก็รบกวนด้วยนะคะ
เราควรใช้ชีวิตในรูปแบบไหนดี ปล่อยเขาไป
เราปรับที่เรา เก็บๆๆๆๆ
หรือควรหาทางออกยังไงดีคะ
ใครมีประสบการณ์คล้ายๆแชร์ได้นะคะ ขอบคุณค่ะ