ข้อที่ 1 เราคบกับแฟนมา 6 ปี ซึ้งแฟนเราเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน แฟนเราทำงานให้ครอบครัวเขามาตลอด 5 ปีซึ่งเรามีเวลาให้เขาเสมอแต่เราเข้าใจว่าเขาต้องทำงานให้ครอบครัวเขา แต่การทำงานของเขา เขาไม่ค่อยมีเวลาให้เราเลย วันหยุด วันเกิด วันครอบรอบ ของขวัญ ไม่มึเลย มีแค่ตอนคบกัน 1 ปี หลังจากนั้นก็ไม่มีเลย เราไปเที่ยวคนเดียวตลอด ไม่ว่าจะเทศกาลไหนๆ พอเราถามว่าอยากได้เวลาจากเขา เขาก็ขวนทะเลาะ หาว่าเราอยากมีคนอื่น บ้างต่างๆนานา (เราแอบรู้สึกนอยทุกครั้งว่าเขาให้ความสำคัญกับงานมากเกินไปไหม ) เวลาไปเที่ยวเขาจะบอกว่าไม่มีเงิน ตลอด ซึ่งเป็นคำตอบที่เราเข้าใจแต่ว่าบางครั้งคำว่าทำให้แฟนมีความสุข เราควรทำ
ข้อที่ 2 ทางบ้านเขาเวลายามเดือดร้อนเขาจะนึกถึงเรา ซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไร เราก็ยื่นมือช่วยบางครั้ง เรื่อง (เงิน) แต่เวลาเราเดือดร้อนเขาแทบไม่มองเราเลยว่าเราจะมีเงินกินข้าวอะไรบ้างไหม หากเราช่วยเขาไม่ได้เขาแทบจะไม่มองเรา โกธรเราด้วยซ้ำ คนเราเขาวัดกันที่เงินเหรอ
(หากใช่ถ้อยคำไม่สุภาพขอโทษด้วยนะคั่ะ)
เราควรจัดการกับความรู้สึกนี้หรือว่าเราควรทำไงต่อดีคะ
กว่าจะตั้งกระทู้นี้นานมาก ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง ถือเป็นการแลกเปลี่ยนความรู่สึกกันนะคั่ะ เราควรจัดการความรู้สึกตัวเองยังไง
ข้อที่ 2 ทางบ้านเขาเวลายามเดือดร้อนเขาจะนึกถึงเรา ซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไร เราก็ยื่นมือช่วยบางครั้ง เรื่อง (เงิน) แต่เวลาเราเดือดร้อนเขาแทบไม่มองเราเลยว่าเราจะมีเงินกินข้าวอะไรบ้างไหม หากเราช่วยเขาไม่ได้เขาแทบจะไม่มองเรา โกธรเราด้วยซ้ำ คนเราเขาวัดกันที่เงินเหรอ
(หากใช่ถ้อยคำไม่สุภาพขอโทษด้วยนะคั่ะ)
เราควรจัดการกับความรู้สึกนี้หรือว่าเราควรทำไงต่อดีคะ