มีปันหากับเพื่อน​ ไม่อยากไปโรงเรียน

ตั่งเเต่เรา​ ม.​2​ถึง​ ม.​3​ เรามีปันหาเเต่กับเพื่อนไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อย่างตอน​ ม.​2​   เรามีปันหากับเพื่อน​   เพราะว่าเพื่อนเราทะเลาะกัน​   เพื่อน1(A)​  เพื่อน2(B)   A  ยืมยางลิปควิดเพื่อนข้างๆ​แต่​B​คิดว่าลิปควิดเป็นของเค้า​เพราะลิปควิดเค้ากับเพื่อนคนนั้นมันเหมือนกัน​ BบอกAว่า​  รีบใช้​เพราะเค้าจะใ้เหมือนกัน​  Aเลยบอกว่านี่มันของเพื่อนคนนั้น​ไม่ใช่ของ​  B​      Bเลยเถียงว่าเป้นของเขา​ ในขณะที่เค้าทะเลาะกัน​ เราก็ทำงานของเรา​ ไม่ได้สนใจ​เพราะเราคิดว่า​ถ้าเราเข้าไปจะต้องมีฝ่ายใดฝ่ายนึงคิดว่าเราเข้าข้าง​  เราก้นั่งนิ่งๆไป​   สักพัก​ Aชวนเราไปข้างนอก​  Bเลยต้องอยู่คนเดียว​  Bไปบอกพี่เค้าว่า​  เราไปบอกคนอื่นว่าไม่ให้ไปยุ้งกับB  ที่นี้​พี่ของBก็มาด่าเรา​   เรางงมาก​  มิหนัมซ้ำ​ พี่ของBยังเป็นเพื่อนกับคนที่เราชอบ​  พี่ของพี่Bเลยไปบอกพี่คนที่เราเเอบชอบว่า​ ไม่ต้องไปเอามันหรอก​    จากนั้นเราก็กลายเป็น​คนเลวมาตลอด​   เพราะด้วยล_{ักษณะของB นางเป็นคนเเบบ​ดูไม่สู้คน​ คนอื่นก็เชื่อนาง​    
            ที่เรามีปันหากับเพื่อนเยอะมากปันหาเเต่ละอย่างที่เราได้มาเกิดจากคนอื่น​ ไม่ก็เรื่องเข้าใจผิด​  เราจนอยู่จน​ เรา​ ม.3​  มันก็มีเรื่องอีก​ เราเคลียดมาก​    เพื่อนก็ไม่มี​   พักเที่ยงก็ไม่ได้กินข้าว​ ไม่รู้ไปกินกับใคร​}