เราเป็นเด็กผู้หญิงคนนึงเป็นลูกสาวคนโตและมีน้องคนเล็กที่อายุห่างกันแปดปีตอนนี้เรากับน้องกำลังเรียนอยู่ มีปัญหาที่บ้านที่เราทนมาตลอดทนขอใช้คำว่าทนเพราะว่าสิ่งที่พ่อแม่ทำเราไม่เคยได้รับอะไรที่มันควรจะได้รับเลย เราพยายามทำตัวเองดีๆผู้ใหญ่สั่งให้ทำอะไรเราก็ทำเราเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครมาบังคับเคยฟิวขาดทะเลาะกันหลายครั้งจนเรารู้สึกเหนื่อยแบบที่ว่าจะพยายามยอมรับในสิ่งที่เป็นแต่ก็คือเราทนไม่ไหวเหมือนเรายิ่งยอมแล้วเค้ายิ่งได้ใจเค้าทำเหมือนเราไม่มีความรู้สึก แม่เป็นคนที่คิดว่าตัวเองถูกตัวเองดีอยู่คนเดียวคนในบ้านทำไรไม่ถูกใจก็สั่งอะไรที่ตัวเองพอทำได้ก็สั่งให้เราเป็นคนหยิบนั่นจับนี่ให้ตลอดคือเราท้อแบบแอบร้องไห้ติดกันทุกวัน เราคิดอยากตายอยู่ตลอดเวลาทุกครั้งที่เจอหน้าเรารู้สึกว่าครอบครัวเราทำให้ความคิดวัยเด็กเราพังลงไปทุกอย่างเราคิดว่าเค้าจะเป็นคนที่ซัพพอร์ทเราได้แต่ปล่าวเลยเค้าเอาแต่ทวงบุญคุณทั้งที่เรื่องพวกนี้มันคือหน้าที่ของคนเป็นพ่อเป็นแม่รึป่าวที่ควรให้ลูกเรามองไม่ออกเลยว่าคนพวกนี้จะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีได้ยังไงที่ต้องพูดแบบนี้เพราะตอนเด็กๆเราอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดคนที่เลี้ยงดูเราคือยายพอเราเข้ามหาลัยเราก็ย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ตลอดเวลาที่มาอยุ่ที่นี้เรารู้สึกไม่มีความสุขเราได้เห็นนิสัยความเป็นอยู่ของพ่อแม่มากขึ้นเราไม่ชอบเวลาที่เค้าเอาแต่สั่งสอนเราแต่กลับไม่ย้อนไปดูที่ตัวเองทำเราไม่ชอบการยกเหตุผลสิ้นคิดของผู้ใหญ่ขึ้นมาอ้าง  เราเป็นคนเดียวที่ต้องมานั่งรับรู้ปัญหาของพ่อแม่เราเวลาเค้ามีกินมีใช้เค้าไม่เคยนึกถึงใครเลยแม้แต่เราที่เป็นลูกพอที่บ้านเกิดปัญหาหนี้สินตามมาเค้าเอาแต่พูดให้ร้ายเราเหมือนเราไปทำให้มันเกิดเค้าเอาแต่พูดให้เราช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายแต่เค้าเองกลับช็อปออนไลน์พอเราพูดอะไรที่มันควรจะได้รับรู้เค้ากลับต่อว่าเราด้วยคำพูดที่ไม่กลั่นกรองเพราะแค่คำว่าเด็กต้องเชื่อฟังผู้ใหญ่ เหอะอยากหัวเราะดังๆเด็กที่มีความคิดกว่าผู้ใหญ่มีเยอะแยะไป เราเองก็ยังอายุที่ไม่บรรลุนิติภาวะเลยด้วยซ้ำแต่การกระทำที่ส่งต่อมาให้เราทำให้เราคิดว่า เราไม่กล้าที่จะคบหากับใครเพราะเราไม่กล้าให้เค้าต้องมารับรู้เรื่องของครอบครัวไม่อยากให้เค้ามาลำบากไปด้วยไม่กล้าที่จะมีครอบครัวมันทำให้เรากลัวเรื่องอนาคตไปหมด เราคิดแค่ทุกวันนี้เมื่อไหร่มันจะผ่านไปสักทีเราอยู่แบบตัวคนเดียวทั้งที่เราอยู่กับพ่อแม่
(ความจริงเนื้อหาชีวิตเรามันยาวมากไม่รู้จะพิมพ์ออกมายังไงให้มันหมดเรารู้ความลับของพ่อแม่เราทุกเรื่องโดยที่ตัวเค้าไม่รู้)
เราอยากรู้ว่าเราคิดผิดไหมเราไม่หวังอะไรจากพ่อกับแม่ เราหมดความนับถือเค้าไปแล้ว