สวัสดีค่ะ เราเป็นผู้หญิงคนนึงที่เพิ่งผิดหวังจากความรักที่คบกันมานานเกือบ 6 ปี คนที่เราไม่เคยคิดว่าจะเลิกกัน คนที่เราคิดอยากจะใช้ชีวิตครอบครัวกับเขา ด้วยเหตุที่ว่า "โดนคนรักนอกใจ" เราร้องไห้หนักมาก เสียใจหนักมากเรื่องราวความรักของเราครั้งนั้นมันทำให้เราเสียศูนย์มาก จนทำให้เราคิดว่าชีวิตนี้คงไม่เจอผู้ชายที่ดีอีกแล้ว TT
ขอเริ่มเรื่องเลยนะคะ ในวันศุกร์สุดหรรษาเรากับเพื่อนได้ไปหาร้านชิวๆนั่งดื่มสไตล์สาวโสดที่เพิ่งอกหักมา 5555 แต่วันนั้นกว่าเราจะถึงร้านก็ปาไป 5 ทุ่มกว่าแต่ว่าร้านที่เราไปดื่มเค้าปิดเที่ยงคืน แต่เราก็ยังจะนั่งแม้ว่าจะนั่งได้แค่ครึ่งชั่วโมงก็ตาม วันนั้นเรานั่งคุยกับเพื่อน นั่งเล่นโทรศัพท์ แต่สายตาก็มองเห็นผู้คนในร้านรอบๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจใคร แวปนึงเราเห็นเด็กผช.คนนึงเสื้อสีขาว ใส่หมวกสีขาว เดินผ่านโต้ะเราไป 1 รอบ วนมา 2 รอบ เราก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะสายตาของเราและเขาไม่มี eye contact กันเลย จนมารอบที่ 3 เขาเดินมาที่โต้ะเรา พร้อมกับพูดว่า ขอ ig หน่อย เราก็ตอบกลับไปไม่มี ไม่ค่อยได้เล่น เพราะไอจีเรามีแต่รูปแฟนเก่าและก็ไม่อยากเข้าไป เราก็บอกเขาเรามีแต่ไลน์อะ เขาก็ขอไลน์เราไป หลังจากนั้นเขาก็หายไป เรารออยู่จนร้านปิดเราก็กลับ โดยที่ไม่ได้มีบทสนทนาระหว่างเรากับเขาหลังจากนั้นอีกเลย จนเค้าทักไลน์เรามา "สอบเสร็จแล้วเหรอ ? " เรางงหนักมาก ตอนนั้นแอบขำสงสัยทักผิดคนป่าววะ
เราก็บอกเขาทักคนผิดปะเนี่ย เขาก็บอกอ่าวเรียนจบแล้วเหรอ เราบอกเขาจบแล้วทำงานแล้ว เขาก็อึ้งๆไป เราก็ถามเขาไปเธอคิดว่าเราอายุเท่าไหร่ เขาบอก 22-23 เราเลยบอกนี่อายุ 25 แล้ว (เราเป็นผญ ตัวเตี้ยๆสูง 150 ซม. ขาวหน่อย จัดฟัน และบุคลิกท่าทางเราออกจะเด็ก เพราะหลายๆคนก็บอก) เราก็ถามเขาอายุเท่าไหร่ เขาก็บอก 19 เราแบบเห่ยงงๆหน่อยอะ แต่หลังจากที่คุยกันคืนนั้นนั้นเขาก็เรียกเราพี่มาตลอด
พออีกวันน้องเขาก็นัดเรามาหาของกินแถวสยาม เราก็ตกลงไปๆ เพราะก็ไม่ได้เสียหายอะไร วันนั้นที่เราเจอน้อง น้องเขามีท่าทีเขินกว่าเราอีก 555555 แต่จริงๆเราก็เขินนะ วันนั้นน้องเขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ กางเกงสีขายาวสีดำ รองเท้าคัชชูดำ เราก็นึกในใจ นี่อายุ 19 จริงเหรอวะ เราและน้องไปหาร้านบิงซูกินกัน ตอนนั้นก็คุยกันเหมือนพี่น้องแหละ อารมณ์ถามกันไปมา เล่าเรื่องราวต่างๆ จนได้ข้อมูลมาคร่าวๆว่าน้องเขา เรียนที่ ร.ร.เตรียมทหาร อายุ 19 จะกลับบ้านก็เฉพาะ ศุกร์ เสาร์ /วันอาทิตย์ก็ต้องกลับ ร.ร. ส่วนเราอายุ 25 ทำงานรับราชการที่กาญฯ แต่เป็นคนราชรี เรียนมหาลัยที่ กทม. หลังจากนั้นเราก็เดินเล่นกันแปปนึงแล้วก็แยกย้ายกันกลับ
ในตอนนั้นเราก็เฉยๆนะ ถามว่ารู้สึกดีไหม ก็ดีนะ แต่มันดีในแบบพี่น้องมากกว่า ตอนนั้นฟีลนั้นเลย และน้องเขาก็คงคิดแบบนั้นเหมือนกัน เพราะต่างคนก็ต่างไลน์มาคุยเรื่องอายุกัน และความไปไม่ได้ในการที่เราจะคบกันไม่มีเลย เรากับน้องก็โอเคงั้นก็คุยกันแบบนี้แหละ พี่น้องปรึกษากัน เรากับน้องเขาก็คุยกันมาเรื่อยๆ ประมาณ 2 อาทิตย์น้องเขานัดเราไปกินข้าวดูหนัง
เราขับรถจากกาญฯไปหาน้องที่ กทม.
น้องก็ไปจองร้าน จองตั๋วหนังให้เราเรียบร้อย คือเราไปถึงคือทานอาหารได้เลย พอทานเสร็จก็คือดูหนังต่อ โดยที่เราไม่ต้องทำอะไรเองเลย หลังจากเราดูหนังจบต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไป เหมือนเดิมเราและน้องก็คุยไลน์กัน คลอกันปกติ
เรานัดเจอกันมากขึ้นเรื่อยในวันหยุด เหมือนเดิม ดูหนัง หาของอร่อยๆกิน น้องจะพาเราไปกินของอร่อยๆเสมอ เพราะน้องมีความสุขกับการกินมาก 5555 แต่แปลกไม่อ้วนนะ และแปลกที่ทุกร้านที่น้องพาเราไปเราไม่เคยไปเลยทานเลย เรามีความสุขนะเหมือนเราได้เจออะไรใหม่ๆที่ต่างจากเดิมมาก แต่ตอนนั้นเราและน้องไม่ได้มีสถานะกัน พอใครถามน้อง น้องก็จะบอกเราว่าพี่ ใครถามเรา เราก็จะบอกว่าน้อง
จนวันนึงน้องบอกเราว่า "เป็นแฟนกันนะ" ตอนนั้นเราก็ตอบกลับไปแค่ว่า "อืม" สั้นๆแบบงงๆ
เราได้คบกันเป็นแฟนก็แบบงงๆอีกแหละ แต่น้องเริ่มถ่ายเราสตอรี่ไอจี เริ่มไปไหนมาไหนด้วยกันมากขึ้น เราก็เหมือนกันเริ่มถ่ายรูปลงสตอรี่ เอาจริงคือเรารู้สึกดีนะ น้องเขาก็ดีแหละ ถึงแม้เราสองคนจะไม่ค่อยมีเวลาเจอกันในวันปกติ นอกจากวันหยุดเท่านั้น ไม่ได้คุยกันเยอะ แต่คือรู้ถ้าวันหยุดต้องมาเจอกัน น้องตามใจเราเกือบทุกอย่างยกเว้นเรื่องเดียวคือการแต่งตัว น้องชอบให้เราแต่งตัวเรียบร้อยเพราะกลัวคนอื่นมองแค่นั้น
เราและน้องคบกันได้ประมาณเดือนเราก็ไปเที่ยวทะเลด้วยกันครั้งแรก ซึ่งที่นี่เป็นที่ที่เราอยากไปมานานแล้ว แต่ไม่มีโอกาศไป หลังจากไปเที่ยวด้วยกันมาเรารู้สึกรักน้องไปแล้วจริงๆ น้องดูแลเราดีมาก แต่มีบางครั้งน้องก็จะมีมุมเด็กๆของนาง ก็อย่างว่าน้องยังอายุแค่นี้เองเนอะ
เรายอมรับนะเราไม่เคยมีรอยยิ้มแบบนี้ ไม่เคยหัวเราะ สดใสแบบนี้มาเกือบครึ่งปีแล้ว แต่น้องทำให้เราหัวเราะ ยิ้มตามในหลายๆเรื่อง กล้าคิด กล้าใช้ชีวิต เปลี่ยนความคิดใหม่ๆหลายอย่างให้เรามากขึ้น
เราได้คุยกับน้องมาเรื่อย จนรู้ว่าบ้านน้องรวยมาก รวยมากๆ รวยจนเรากลัวอะ ทุกครั้งที่เราคิดแบบนี้เรารู้สึกไม่ค่อยดี ด้วยอนาคตน้องที่ยังไปได้ไกลอีก ครอบครัวน้องที่รวยและมีตระกูล การใช้ชีวิตของน้องคือไม่เคยลำบากเรื่องเงินมาเลย และอายุคนละวัยที่การใช้ชีวิตก็ต่างกันในช่วงวัย แฟนเก่าน้องที่เรียนหมอจุฬาฯ คือทุกอย่างมันปนๆกันหมด เราเป็นแค่ผญ ธรรมดานี่แหละ ทำงานราชการ บ้านก็ปกติ ซึ่งจริงๆน้องเขาเพอร์เฟคทะลุเพดานที่เราตั้งไว้มาก แต่น้องไม่เคยคิดแบบเราเลยนะ น้องมักบอกน้องรักเราที่เราเป็นเรา ชอบทุกอย่างในตัวเรา น้องมักบอกพี่เป็นแฟนที่สวยที่สุดของเขาเลย แต่น้องบอกก็ไม่ใช่เหตุผลเดียวที่น้องรักเรา น้องรักความคิดเราด้วย
คือเอาจริงตอนนี้คือเราไม่รู้อนาคตเราเลยมันจะออกไปเป็นแบบไหน เพราะเราก็อยากสร้างครอบครัว เราอยากมีลูก แต่น้องยังเรียน น้องไม่สามารถมีครอบครัวได้จนกว่าน้องจะเรียนจบ ซึ่งกว่าน้องจะเรียนจบก็เกือบ 7 ปี (ขึ้นเหล่า 5 ปี, เรียนการบินอีก 2 ปี ถ้าเราจำไม่ผิดนะ) คือน้องไม่ค่อยพูดเรื่องอนาคตเท่าไหร่ น้องบอกถ้าไม่คาดหวังก็จะไม่ผิดหวัง ทำปัจจุบันให้ดีพอแล้วมันจะส่งผลถึงอนาคต
มันก็มีหลายอย่างที่เราและน้องต่างกัน เช่น
- น้องชอบเกาหลีมาก ซึ่งเราไม่อินเท่าไหร่
- น้องชอบไปเที่ยว ตปท.มาก ซึ่งน้องชวนไปญี่ปุ่น ตอนคุยกันแรกๆ เรายังเก็บเงินไม่ทันเลย
- น้องชอบทานอาหารในห้างเป็นเรื่องปกติ แต่เรานานๆทีมีโอกาศถึงได้ทาน
- น้องเรียนเก่งมากกก ฉลาดมาก ภาษาได้ แต่เรางูๆปลาๆ
- น้องเป็นนายร้อย อนาคตน้องอยากเป็นนักบินพานิชย์และเราก็มั่นใจว่าน้องทำได้แน่ แต่เราเป็นแค่ข้าราชการธรรมดา
- บ้านน้องรวยมากกกกกก แต่บ้านเราปกติมาก
และมีอีกเรื่องเล็กๆน้อยๆพอรับได้
แต่การที่เราคบน้อง เราต้องยอมรับเลยส่วนนึงว่าน้องไม่ค่อยมีเวลาให้เราแน่ๆ บางทีวันทั้งวันคุยกันไม่ถึง 5 นาทีก็มี หรือบางวันน้องโทรเบอร์ตู้ในโรงเรียนมาหาเราแค่นั้น 55555 บางครั้งเราก็อยากปรึกษาเรื่องชีวิตเรื่องงานเราบ้างแต่เราก็ทำไม่ได้ เพราะกว่าเราจะคุยกันจะเจอกันปัญหาพวกนั้นเราก็ลืมไปแล้ว ยิ่งช่วงน้องสอบเหมือนเราหายไปจากวงโคจรน้องเลยแหละ แต่ก็เราก็เข้าใจนะเพราะนี่คือช่วงชีวิตวัยเรียนของน้อง ถ้าถามว่าเราเหงาไหมมันเหงาแหละ อยากมีคนดูแลเหมือนคู่อื่นๆแต่นั้นแหละมันเป็นไปไม่ได้ ทำได้แค่รอวันศุกร์เพื่อเจอกัน..... แค่นั้น
น้องเล่าว่าน้องบอกแม่ว่าคบกับเรา แม่น้องก็เหมือนเขาโอเคแต่บางทีก็ไม่โอเค เราก็งงๆแหละ แต่แม่น้องแนะนำให้เราไปเรียนต่อ ดร. ระหว่างรอน้องขึ้นเหล่า เวลาเดินด้วยกันจะได้เหมาะสมกัน ซึ่งเรายังพร้อมหลายๆเรื่อง แต่เรื่องเรียนต่อเราตั้งใจอยู่แล้วแต่คงไม่ถึง ดร. คงเอาแค่ป.โท แม่น้องบอกน้องว่าครอบครัวค่อนข้างมีตระกูลเวลาจะเลือกใครก็ต้องเลือกคนที่พากันสูงขึ้น ซึ่งเราก็แบบเฟลอยู่ช่วงหนึ่ง เฟลจนคิดมาก ร้องไห้
ใจลึกๆแล้ว เราอยากให้น้องคบคนในวัยของเค้า คุยกันในเรื่องเรียน คบคนฐานะใกล้เคียงกัน ทุกอย่างใกล้เคียงกัน เราเคยคิดอยากเฟดตัวออกมานะ เพราะอนาคตเราว่าน้องยังไปได้อีกไกลมากกว่านี้ ไม่ใช่ว่าเราไม่รักน้องนะ เรารักน้อง รักจนอยากให้เขาเจอคนดีๆ คู่ควรกับน้อง
เราควรทำยังไงดี ? ควรไปต่อ ? ควรหยุด ?
อายุห่างกัน ฐานะต่างกัน มีผลต่อความรักไหม ?
ขอเริ่มเรื่องเลยนะคะ ในวันศุกร์สุดหรรษาเรากับเพื่อนได้ไปหาร้านชิวๆนั่งดื่มสไตล์สาวโสดที่เพิ่งอกหักมา 5555 แต่วันนั้นกว่าเราจะถึงร้านก็ปาไป 5 ทุ่มกว่าแต่ว่าร้านที่เราไปดื่มเค้าปิดเที่ยงคืน แต่เราก็ยังจะนั่งแม้ว่าจะนั่งได้แค่ครึ่งชั่วโมงก็ตาม วันนั้นเรานั่งคุยกับเพื่อน นั่งเล่นโทรศัพท์ แต่สายตาก็มองเห็นผู้คนในร้านรอบๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจใคร แวปนึงเราเห็นเด็กผช.คนนึงเสื้อสีขาว ใส่หมวกสีขาว เดินผ่านโต้ะเราไป 1 รอบ วนมา 2 รอบ เราก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะสายตาของเราและเขาไม่มี eye contact กันเลย จนมารอบที่ 3 เขาเดินมาที่โต้ะเรา พร้อมกับพูดว่า ขอ ig หน่อย เราก็ตอบกลับไปไม่มี ไม่ค่อยได้เล่น เพราะไอจีเรามีแต่รูปแฟนเก่าและก็ไม่อยากเข้าไป เราก็บอกเขาเรามีแต่ไลน์อะ เขาก็ขอไลน์เราไป หลังจากนั้นเขาก็หายไป เรารออยู่จนร้านปิดเราก็กลับ โดยที่ไม่ได้มีบทสนทนาระหว่างเรากับเขาหลังจากนั้นอีกเลย จนเค้าทักไลน์เรามา "สอบเสร็จแล้วเหรอ ? " เรางงหนักมาก ตอนนั้นแอบขำสงสัยทักผิดคนป่าววะ
เราก็บอกเขาทักคนผิดปะเนี่ย เขาก็บอกอ่าวเรียนจบแล้วเหรอ เราบอกเขาจบแล้วทำงานแล้ว เขาก็อึ้งๆไป เราก็ถามเขาไปเธอคิดว่าเราอายุเท่าไหร่ เขาบอก 22-23 เราเลยบอกนี่อายุ 25 แล้ว (เราเป็นผญ ตัวเตี้ยๆสูง 150 ซม. ขาวหน่อย จัดฟัน และบุคลิกท่าทางเราออกจะเด็ก เพราะหลายๆคนก็บอก) เราก็ถามเขาอายุเท่าไหร่ เขาก็บอก 19 เราแบบเห่ยงงๆหน่อยอะ แต่หลังจากที่คุยกันคืนนั้นนั้นเขาก็เรียกเราพี่มาตลอด
พออีกวันน้องเขาก็นัดเรามาหาของกินแถวสยาม เราก็ตกลงไปๆ เพราะก็ไม่ได้เสียหายอะไร วันนั้นที่เราเจอน้อง น้องเขามีท่าทีเขินกว่าเราอีก 555555 แต่จริงๆเราก็เขินนะ วันนั้นน้องเขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ กางเกงสีขายาวสีดำ รองเท้าคัชชูดำ เราก็นึกในใจ นี่อายุ 19 จริงเหรอวะ เราและน้องไปหาร้านบิงซูกินกัน ตอนนั้นก็คุยกันเหมือนพี่น้องแหละ อารมณ์ถามกันไปมา เล่าเรื่องราวต่างๆ จนได้ข้อมูลมาคร่าวๆว่าน้องเขา เรียนที่ ร.ร.เตรียมทหาร อายุ 19 จะกลับบ้านก็เฉพาะ ศุกร์ เสาร์ /วันอาทิตย์ก็ต้องกลับ ร.ร. ส่วนเราอายุ 25 ทำงานรับราชการที่กาญฯ แต่เป็นคนราชรี เรียนมหาลัยที่ กทม. หลังจากนั้นเราก็เดินเล่นกันแปปนึงแล้วก็แยกย้ายกันกลับ
ในตอนนั้นเราก็เฉยๆนะ ถามว่ารู้สึกดีไหม ก็ดีนะ แต่มันดีในแบบพี่น้องมากกว่า ตอนนั้นฟีลนั้นเลย และน้องเขาก็คงคิดแบบนั้นเหมือนกัน เพราะต่างคนก็ต่างไลน์มาคุยเรื่องอายุกัน และความไปไม่ได้ในการที่เราจะคบกันไม่มีเลย เรากับน้องก็โอเคงั้นก็คุยกันแบบนี้แหละ พี่น้องปรึกษากัน เรากับน้องเขาก็คุยกันมาเรื่อยๆ ประมาณ 2 อาทิตย์น้องเขานัดเราไปกินข้าวดูหนัง
เราขับรถจากกาญฯไปหาน้องที่ กทม.
น้องก็ไปจองร้าน จองตั๋วหนังให้เราเรียบร้อย คือเราไปถึงคือทานอาหารได้เลย พอทานเสร็จก็คือดูหนังต่อ โดยที่เราไม่ต้องทำอะไรเองเลย หลังจากเราดูหนังจบต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไป เหมือนเดิมเราและน้องก็คุยไลน์กัน คลอกันปกติ
เรานัดเจอกันมากขึ้นเรื่อยในวันหยุด เหมือนเดิม ดูหนัง หาของอร่อยๆกิน น้องจะพาเราไปกินของอร่อยๆเสมอ เพราะน้องมีความสุขกับการกินมาก 5555 แต่แปลกไม่อ้วนนะ และแปลกที่ทุกร้านที่น้องพาเราไปเราไม่เคยไปเลยทานเลย เรามีความสุขนะเหมือนเราได้เจออะไรใหม่ๆที่ต่างจากเดิมมาก แต่ตอนนั้นเราและน้องไม่ได้มีสถานะกัน พอใครถามน้อง น้องก็จะบอกเราว่าพี่ ใครถามเรา เราก็จะบอกว่าน้อง
จนวันนึงน้องบอกเราว่า "เป็นแฟนกันนะ" ตอนนั้นเราก็ตอบกลับไปแค่ว่า "อืม" สั้นๆแบบงงๆ
เราได้คบกันเป็นแฟนก็แบบงงๆอีกแหละ แต่น้องเริ่มถ่ายเราสตอรี่ไอจี เริ่มไปไหนมาไหนด้วยกันมากขึ้น เราก็เหมือนกันเริ่มถ่ายรูปลงสตอรี่ เอาจริงคือเรารู้สึกดีนะ น้องเขาก็ดีแหละ ถึงแม้เราสองคนจะไม่ค่อยมีเวลาเจอกันในวันปกติ นอกจากวันหยุดเท่านั้น ไม่ได้คุยกันเยอะ แต่คือรู้ถ้าวันหยุดต้องมาเจอกัน น้องตามใจเราเกือบทุกอย่างยกเว้นเรื่องเดียวคือการแต่งตัว น้องชอบให้เราแต่งตัวเรียบร้อยเพราะกลัวคนอื่นมองแค่นั้น
เราและน้องคบกันได้ประมาณเดือนเราก็ไปเที่ยวทะเลด้วยกันครั้งแรก ซึ่งที่นี่เป็นที่ที่เราอยากไปมานานแล้ว แต่ไม่มีโอกาศไป หลังจากไปเที่ยวด้วยกันมาเรารู้สึกรักน้องไปแล้วจริงๆ น้องดูแลเราดีมาก แต่มีบางครั้งน้องก็จะมีมุมเด็กๆของนาง ก็อย่างว่าน้องยังอายุแค่นี้เองเนอะ
เรายอมรับนะเราไม่เคยมีรอยยิ้มแบบนี้ ไม่เคยหัวเราะ สดใสแบบนี้มาเกือบครึ่งปีแล้ว แต่น้องทำให้เราหัวเราะ ยิ้มตามในหลายๆเรื่อง กล้าคิด กล้าใช้ชีวิต เปลี่ยนความคิดใหม่ๆหลายอย่างให้เรามากขึ้น
เราได้คุยกับน้องมาเรื่อย จนรู้ว่าบ้านน้องรวยมาก รวยมากๆ รวยจนเรากลัวอะ ทุกครั้งที่เราคิดแบบนี้เรารู้สึกไม่ค่อยดี ด้วยอนาคตน้องที่ยังไปได้ไกลอีก ครอบครัวน้องที่รวยและมีตระกูล การใช้ชีวิตของน้องคือไม่เคยลำบากเรื่องเงินมาเลย และอายุคนละวัยที่การใช้ชีวิตก็ต่างกันในช่วงวัย แฟนเก่าน้องที่เรียนหมอจุฬาฯ คือทุกอย่างมันปนๆกันหมด เราเป็นแค่ผญ ธรรมดานี่แหละ ทำงานราชการ บ้านก็ปกติ ซึ่งจริงๆน้องเขาเพอร์เฟคทะลุเพดานที่เราตั้งไว้มาก แต่น้องไม่เคยคิดแบบเราเลยนะ น้องมักบอกน้องรักเราที่เราเป็นเรา ชอบทุกอย่างในตัวเรา น้องมักบอกพี่เป็นแฟนที่สวยที่สุดของเขาเลย แต่น้องบอกก็ไม่ใช่เหตุผลเดียวที่น้องรักเรา น้องรักความคิดเราด้วย
คือเอาจริงตอนนี้คือเราไม่รู้อนาคตเราเลยมันจะออกไปเป็นแบบไหน เพราะเราก็อยากสร้างครอบครัว เราอยากมีลูก แต่น้องยังเรียน น้องไม่สามารถมีครอบครัวได้จนกว่าน้องจะเรียนจบ ซึ่งกว่าน้องจะเรียนจบก็เกือบ 7 ปี (ขึ้นเหล่า 5 ปี, เรียนการบินอีก 2 ปี ถ้าเราจำไม่ผิดนะ) คือน้องไม่ค่อยพูดเรื่องอนาคตเท่าไหร่ น้องบอกถ้าไม่คาดหวังก็จะไม่ผิดหวัง ทำปัจจุบันให้ดีพอแล้วมันจะส่งผลถึงอนาคต
มันก็มีหลายอย่างที่เราและน้องต่างกัน เช่น
- น้องชอบเกาหลีมาก ซึ่งเราไม่อินเท่าไหร่
- น้องชอบไปเที่ยว ตปท.มาก ซึ่งน้องชวนไปญี่ปุ่น ตอนคุยกันแรกๆ เรายังเก็บเงินไม่ทันเลย
- น้องชอบทานอาหารในห้างเป็นเรื่องปกติ แต่เรานานๆทีมีโอกาศถึงได้ทาน
- น้องเรียนเก่งมากกก ฉลาดมาก ภาษาได้ แต่เรางูๆปลาๆ
- น้องเป็นนายร้อย อนาคตน้องอยากเป็นนักบินพานิชย์และเราก็มั่นใจว่าน้องทำได้แน่ แต่เราเป็นแค่ข้าราชการธรรมดา
- บ้านน้องรวยมากกกกกก แต่บ้านเราปกติมาก
และมีอีกเรื่องเล็กๆน้อยๆพอรับได้
แต่การที่เราคบน้อง เราต้องยอมรับเลยส่วนนึงว่าน้องไม่ค่อยมีเวลาให้เราแน่ๆ บางทีวันทั้งวันคุยกันไม่ถึง 5 นาทีก็มี หรือบางวันน้องโทรเบอร์ตู้ในโรงเรียนมาหาเราแค่นั้น 55555 บางครั้งเราก็อยากปรึกษาเรื่องชีวิตเรื่องงานเราบ้างแต่เราก็ทำไม่ได้ เพราะกว่าเราจะคุยกันจะเจอกันปัญหาพวกนั้นเราก็ลืมไปแล้ว ยิ่งช่วงน้องสอบเหมือนเราหายไปจากวงโคจรน้องเลยแหละ แต่ก็เราก็เข้าใจนะเพราะนี่คือช่วงชีวิตวัยเรียนของน้อง ถ้าถามว่าเราเหงาไหมมันเหงาแหละ อยากมีคนดูแลเหมือนคู่อื่นๆแต่นั้นแหละมันเป็นไปไม่ได้ ทำได้แค่รอวันศุกร์เพื่อเจอกัน..... แค่นั้น
น้องเล่าว่าน้องบอกแม่ว่าคบกับเรา แม่น้องก็เหมือนเขาโอเคแต่บางทีก็ไม่โอเค เราก็งงๆแหละ แต่แม่น้องแนะนำให้เราไปเรียนต่อ ดร. ระหว่างรอน้องขึ้นเหล่า เวลาเดินด้วยกันจะได้เหมาะสมกัน ซึ่งเรายังพร้อมหลายๆเรื่อง แต่เรื่องเรียนต่อเราตั้งใจอยู่แล้วแต่คงไม่ถึง ดร. คงเอาแค่ป.โท แม่น้องบอกน้องว่าครอบครัวค่อนข้างมีตระกูลเวลาจะเลือกใครก็ต้องเลือกคนที่พากันสูงขึ้น ซึ่งเราก็แบบเฟลอยู่ช่วงหนึ่ง เฟลจนคิดมาก ร้องไห้
ใจลึกๆแล้ว เราอยากให้น้องคบคนในวัยของเค้า คุยกันในเรื่องเรียน คบคนฐานะใกล้เคียงกัน ทุกอย่างใกล้เคียงกัน เราเคยคิดอยากเฟดตัวออกมานะ เพราะอนาคตเราว่าน้องยังไปได้อีกไกลมากกว่านี้ ไม่ใช่ว่าเราไม่รักน้องนะ เรารักน้อง รักจนอยากให้เขาเจอคนดีๆ คู่ควรกับน้อง
เราควรทำยังไงดี ? ควรไปต่อ ? ควรหยุด ?