ก่อนอื่นบอกก่อนนะว่าเราก็เด็กธรรมดา ก็ว่าไม่ได้เลวร้ายอะไรนะ ผับไม่เข้า เหล้ายาไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ เรื่องผู้ชายไม่เคยมีแฟน และยังไม่เคยมีอะไรกะใคร การเรียนม.ต้นก็โอเค ได้เกือบ4.00 ม.ปลายชีวิตมีปัญหาแต่ก็พยุงเกรด3กว่าไว้ได้ ที่นี้เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนกลางคืนเราคันหัว เพราะไม่ได้สระมา 2 วัน เพราะผมเราต้องสนะทุกวัน มันง่ายมากและมีกลิ่น เราเลยตัดสินใจว่าเดี๋ยวตอนเช้าไปโกนผมดีกว่า ซึ่งเราไว้ผมยาวอยู่ ที่ไว้เพราะกะจะเอาผมไปขาย พอเช้าขึ้นไปร้านตัดผมร้านไหน ปิดบ้าง ติดลูกค้าบ้าง จนร้านที่6ได้ เขารับตัด เขาก็สงสัย เราก็บอกไปว่าขี้เกียจสระผม เขาก็ถามๆ เราก็ตอบๆไป พอกลับมาบ้าน รอน้า(แม่บุญธรรมที่รับมาตั้งแต่เราอายุ7เดือน)มา พอน้ากลับมา น้าเขาตกใจ แล้วเขาก็นิ่ง ถามเราเรื่องผมบ้าง จนสักพัหเขาก็ร้องไห้ เราก็ไปปลอบ ต่อมาทีนี้เรื่องของแม่ เราไปรับแม่มาซื้อของ แม่เห็น ก็มองแล้วมองอีก จนแน่ใจ เลยถามเราว่า "แพร(ตัวเรา)ทำไรงั้นอะ" เราก็อธิบาย พอเราเห็นแม่สีหน้าไม่สู้ดี เลยถามว่าโอเคกับทรงผมใหม่เราไหม แม่บอกไม่ แล้วเราก็ถามทำไม แล้วแม่ก็บอกว่า "แม่เครียดเหมือนรู้ว่าหนูไปท้องกะใครมา" แล้วเราก็แสดงความคิดเห็นในแง่เรา(ซึ่งผู้ใหญ่ไทยชอบหาว่าเถียง) แม่ก็พูดหลายๆอย่าง "ทำไมไม่ปรึกษาแม่ก่อน" "มันเหมือนหนูไปติดโคเคนไรอย่างนั้น" "ถ้ามีใครถามจะตอบว่าไงขก.สระผมมันฟังไม่ขึ้น" "หนูเป็นผู้หญิงโกนผมได้ไง" เราก็อธิบายไป จนแม่บอกแม่ยอมแล้ว แล้วก็ร้องไห้ เรา

ก็ไม่เข้าใจจริงๆวะ ไม่ใช่แค่น้ากับแม่เรานะ แม่คนอื่นก็เหมือนกัน ทำไมอะไรขนาดนั้นวะ ถ้าจำไม่ผิดนุ่น วรนุช หรือดาราอายุเลข3 ตอนเข้าวงการใหม่ๆ เล่นละคร ผกก.ให้ตัดผมเพราะต้องใส่วิก แม่ของนุ่นร้องไห้เลย และก็มีอีกลองดูคลิปนี้ดู >>>
https://www.youtube.com/watch?v=4-099gHSfHU&feature=share คือเราสงสัยมาก ปกติเราจะเป็นคนเข้าใจคน เพราะชอบศึกษาเรื่องจิตวิทยา ทำไมแม่ทุกคนถึงเครียดกับทรงผมขนาดนั้น เดี๋ยวมันก็งอกมาใหม่ได้ แล้วมันเลวร้ายถึงขนาดร้องไห้เลยหรา แล้วแม่เราทำไมถึงเอาไปเปรียบกับเด็กท้องหรือเด็กที่ติดโคเคน แล้วมันผมเรา ชีวิตเรา อายุเราก็ไม่ใช่เด็กๆแล้ว 21 ย่าง 22 แล้ว ที่เราตัดผมนอกจากขก.สระผม ยังเพราะมันแสดงถึงความเป็นตัวเอง ไม่ซ้ำใคร ไม่แสดงความเป็นผู้ญิ๊งผู้หญิง ดูแบบ"นี่แหละฉัน It's me" ซึ่งเราแฮปปี้กะทรงผมมาก แต่เราทุกข์เพราะแม่กับน้าเราเนี่ย คืออยากเข้าใจพวกเขา พ่อแม่คนไหนเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ ลองอธิบายความรู้สึกให้เราเข้าใจหน่อย เพียวเราจะไปขอโทษแล้วพูดให้น้ากะแม่รู้สึกดีขึ้น บอกทิ้งท้ายจริงๆเราเปฌนคนไม่แคร์สายตาคนอื่นแต่ไหนแต่ไรแล้ว เวลาสบตาใครก็เฉยๆ บางทีก็ยิ้มบ้าง ตอนเด็กตัดผมสั้นแหว่ง ยังเฉยๆเลย น้ากะแม่ตอนนั้นทำไมไม่เครียด ส่วนรูปเราจะเม้นต์บอกใต้กระทู้นะ ตอนไว้ผมยาวมัดหลัง กะตอนโกน ขอเซ็นเซอร์หน้านะ ไม่อายหรอก แต่อยากPrivate
พ่อแม่ทุกคนทำไมซีเรียจกะทรงผมลูกขนาดนั้นคะ