อย่างที่เกริ่นไปเริ่มต้นเลยตามหัวข้อค่ะ เรามีแฟนเราสองคนรักกันดี แต่มาช่วงหลังๆแฟนเราไม่ค่อยมีเวลาให้เรามากเท่าไหร่เลยกลายเป็นช่องว่างระหว่างเรากับแฟนพอมาช่วงหลัง เรารู้สึกว่าแฟนฉันเริ่มให้ความสำคัญเราน้อยลงไม่ค่อยโทรหาเหมือนที่เคย เราถามคำเขาก็ตอบคำจนมันทำให้เรารู้สึกอึดอัดพอสมควร เขาเปลี่ยนไปทั้งท่าทีและสายตา จนวันหนึ่งเราได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเขาเป็นคนสุภาพมากเขาเป้นคนตรงต่อเวลาเป็นคนพูดจาคำไหนคำนั่น เขาเข้ามาในเวลาที่เราเหงาในเวลาที่เราต้องการใครสักคนที่คอยรับฟัง เวลาเราไม่โอเคร่เขาก็เหมือนให้กำลังใจ แต่ก่อนหน้านี้เราบอกเขาไปแล้วว่าเรามีแฟน เรารู้สึกว่ายังไงเราก็เลือกแฟน แต่พอมันถึงเวลาที่จะตัดกันจริงๆ เราเองกลับเป้นฝ่ายที่เสียใจ อาจจะเป็นเพราะเราเริ่มรุ้สึกดีกับเขาเองหรือป่าว คำพูดสุดท้ายก็เขาจะหายออกไปจากชีวิตเราคือ ถ้ารู้ว่าวันข้างหน้าของเราจะดีกว่านี้เขาจะยอมเป็นคนไม่ดีในสายตาเราเอง เพื่อที่จะให้เราตัดเขาได้โดยที่เราจะได้ไม่ต้องรู้สึกว่าเขารู้สึกอะไรครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันคือเขากลับมาส่งเราและได้มีรูปภาพรูปนึงที่เขาได้ยื่นให้เรามันเป็นช่วงนาทีที่ทำให้เราถึงกับกลั้นน้ำตาไม่อยู่ และนั่นคือวันสุดท้ายที่เราได้เจอและได้คุยกันจนมาวันนี้ฉันได้เจอข้อความเขาจาก application app หนึ่ง ที่เขาส่งมา แค่เราได้อ่านข้อความเหล่านั้นที่เขาส่งมามันกลับทให้ใจสั่นๆเราควรจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง......😔
คนที่ใช่ หรือ คนที่รัก