แฟนหมดใจ แต่มีลูกด้วยกัน เขากำลังจะไปเริ่มต้นไหม่ แต่ผมอยากตามง้อเขากลับมา

ขอใช้คำว่าแฟนนะครับ เพราะเราไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน เริ่มเรื่องเลยคือ คบกันได้2ปี แต่งงงานเพราะท้อง และครบ4ปีก็เลิกกัน คนผิดคือผม ในระหว่างที่คบกัน ผมไม่เคยสนใจเธอเลย มีดูแลบ้างเล็กน้อย มีตบตีเธอ ผลักใสเธอให้ออกจากชีวิต แต่เธอยังทนอยู่ อาจจะเพราะว่าเราอยู่ด้วยกัน แต่เมีอไม่นาน เราห่างกันครับ.เธอกลับมาอยู่บ้านที่ ตจว. ผมไม่ค่อยได้มาหาเธอ พยายามทำเมินเฉย อยากให้เธอเลิกกับผม (ผมมีเหตุผลส่วนตัวไว้จะบอกตอนท้ายนะครับแล้วมันจะดูเป็นคำแก้ตัวมาก แต่สาบานเลยครับมันคือเหตุผลของผมจริงๆ) และเมื่อถึงเวลาวันที่ผมต้องการก็มาถึง เธอตัดใจจากผมได้ โดยการเปิดรับผู้ชายคนหนึ่งเข้ามา  ผมควรจะสมหวังแต่ผมกลับทนไม่ได้ รับไม่ได้เลย กินไม่ได้นอนไม่หลับทั้งๆที่ผมเลือกเอง ที่ผมต้องการให้เธอเลิก เพราะผมรู้สึกว่า ตัวเองคุมตัวเองไม่ได้ ผมไม่อยากทำร้ายเธอ ผมทำร้ายเธอมาเยอะ แต่พอแยกกันอยู่ผมกลับมีความคิดว่าผมควรต้องปรับตัว แต่มันก็สายเกินไปแล้ว เธอกำลังจะเริ่มต้นชีวิตไหม่กับพี่ที่ทำงาน แต่ปัญหาของเธอตอนนี้คือผม ผมกลับมาตามง้อเธอที่บ้าน แม่ของเธอต้อนรับผมอยากให้เรากลับมาเป็นครอบครัว ปัญหาของเธอคือ เมื่อผมกลับมาเธอกับผู้ชายคนนั้นสะดุด เพราะทุกคนคิดว่าเธอยังคบกับผม ทำให้เธอถูกมองไม่ดี ถูกมองว่าเลว และแม่ก็กีดกันเธอกับพี่คนนั้น แม่เธอทำงานตำแหน่งเดียวกับพี่คนนั้น แม่บอกว่าพี่เขาไม่ดี อันนี้ผมไม่รู้จริงไหม แต่ผมต่างหากที่ไม่ดี ผมทำร้ายลูกสาวแม่ พูดจาหยาบคายกับแม่ วันที่ผมมาพูดกับแม่ตรงๆ ว่าผมขาดลูกสาวแม่ไม่ได้ ผมรักเขา แต่ผมก็รู้ว่ามันสายไปแล้ว เขาทนทุกข์มามาก เขาตัดใจจากผมได้ไปแล้ว เขากำลังเริ่มต้นไหม่ แต่แม่กลับบอกว่า ไม่ใช่อย่างที่ผมรู้หรือคิด เธอยังรักผมอยู่ เธอแค่ทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ และพี่เขาเป็นคนไม่ดี ตรงจุดนี้ผมไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆคือ แม่เขารักผมมากทั้งๆที่ผมไม่เคยทำดีกับเขา
....เข้าเรื่องเลยครับ ตอนนี้ผมตามง้อเธออยู่ ผมโดนเธอพูดผลักใส และบอกว่ารักพี่คนนั้นใส่ทุกวัน บอกให้ผมปล่อยเขาไป เขาไม่ต้องการผมในชีวิต ผมอย่ากลับมาเลย เขากำลังเริ่มต้นไหม่ ส่วนนี้คิดว่ากรรมกำลังทำงานตามสนองผมแล้ว แต่ผมกลับมาแบบนี้ เธอไปต่อไม่ได้ ทุกคนจะมองเธอไม่ดี มองพี่เขาไม่ดี ผมมาง้อแบบนี้เหมือนผมมัดมือชก ทำไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ เธอกับพี่เขาไปต่อกันลำบาก เขาทั้งสองกำลังเดินไปด้วยกัน ในตอนแรกผมรู้สึกเสียใจมากได้ยินอะไรพวกนี้ แต่พอมองกลับกัน ผมกลับยิ่งรักเธอมากขึ้น เพราะผมเคยทำแบบนี้และรู้แล้วว่าเธอเจ็บปวดแค่ไหนแต่เธอยังทนอยู่กับผม ผมตัดสินใจมาง้อเธอ ถึงจะดูเป็นการเห็นแก่ตัวแต่ผมต้องการเธอ ต้องการครอบครัวกลับมา แบะตอนนี้ผมรู้สึกอีกอย่างว่า ถ้าผมไม่ทำอะไรเลยผมเสียเธอไปแน่นอน ถ้าผมได้สู้เพื่อคนที่ผมรักบ้างถึงวันนึงเธอจะไปเริ่มต้นไหม่จริงๆ วันนั้นผมคงตอบกับลูกได้ว่าพ่อเคยเลวจนแม่ทนไม่ได้ ถึงพ่อจะกลับตัวแล้วแต่มันก็สายไปแล้ว อย่างน้อยลูกผมคงรับรู้ว่าผมได้เปลี่ยนตัวเองได้ทำอะไรเพื่อเขาบ้าง แต่มันไม่ทันจริงๆ และแม่ของเธอคงไม่ผิดหวังที่เชื่อใจผม
ลืมบอกครับ แม่ของเธอรักผมมากเลนครับ มีเขย2คน ผมจำไม่มีในความทรงจำเลยว่าเคยทำดีอะไรกับแม่บ้าง แต่แม่กับบอกว่า รอวันที่ผมคิดได้ แม่ดีใจมาก แม่อยากให้ผมมาเป็นเสาหลัก มาดูแลแม่ พี่อีกคนแม่ไม่รักเขาเลยแม่รักผมมาก
ตอนนี้ผมตามง้อเธอยู่ ผมควรหยุดให้ไหม หรือทำต่อ ส่วนตัวคำตอบของผมคือทำต่อเพราะไม่งั้นผมจะไม่มีโอกาสได้ทำอะไรอีกเลย
และเข้าใจเมื่อผู้หญิงหมดใจยังไงเขาก็ไม่เอา แต่ผมยังอยากสู้ครับ
อ่านแล้วอาจจะงงๆ ไม่เคยตั้งกระทู้เลยครับ
ทุกท่านมีความคิดอย่างไรบ้างครับ ผมอยากได้รับคำแนะนำ