เราเป็นลูกคนสุดท้ายที่พ่อแม่หวังให้เรียนจบไม่อยากให้เหมือนพี่ๆที่เรียนจบบ้างไม่จบบ้างแต่มีลูกกันหมดแล้วพ่อแม่คงไม่อยากเสียหน้าที่มีลูก4-5คนแต่ไม่ได้ดีสักคน(ผู้หญิงทุกคน)และความพยายามของเราเหมือนยิ่งทำไปเรายิ่งเหนื่อยเราโครตท้อเลยเราอายุ14นะเรากำลังเข้าหมู่เพื่อนการมีสังคมเรียนรู้อะไรใหม่ๆเข้าสู่โลกภายนอกบ้างแต่เราทำอะไรไม่ได้เลยเรียนงานก้เยอะรายงานบางอย่างก้ตามไม่ทันเพื่อนทุกอย่างมันอยากไปหมดเราไปไหนกลับบ้านมาก้ต้องมาฟังพ่อดุตลอดพี่อีกคนนึ่งก็พูดแทงใจดำทุกอย่างเครียดมากในบางที นอนร้องไห้คนเดียวอยู่คนเดียวในโลกขอลเราภายในห้องเล็กๆมันทำให้เราอบอุ่นมากกว่าอ้อมกอดของพ่อแม่ด้วยซ้ำ 😔เราจะทำยังไงให้พ่อแม่ยอมรับในตัวเราได้บ้างไม่อยากให้เขามาผิดหวังกับเราอีกคน เราก้ไม่ได้ดีมากน้ะแต่สิ่งที่เราทำเราพยายามที่สุดแล้ว
เป็นความหวังของพ่อแม่แต่ต้องการอิสระะจะทำไงดีคะ¿😪