คือเพื่อนจขกท.เป็นเพื่อนที่อยู่บ้านข้างๆชอบมานอนบ้านผมเรื่องมีอยู่ว่าจขกท.ดรอปเรียน1ปีหลังจบม.3แต่ไอเพื่อนคนนี้มันเป็นคนไม่เรียนหนังสือเกเร
มันเลยต้องทำงานแล้วพี่มันเป็นคนดุมากเวลามันจะโดดงานคือมันจะแต่งตัวออกจากบ้านมาเหมือนปกติแต่มันจะมานอนห้องผมจนถึงเวลาเลิกงานของมันก็ซักประมาน5โมงเย็นตอนเช้าก็มาประมาณ8โมงแล้วเรียกได้ว่ามาเกือบทุกวันไม่สิทุกวันเลยดีกว่าอารมณ์แบบอาทิตย์นึง7วันต้องมาอย่างตํ่า5วันแลเวไท่มีความเกรงใจไม่มีการขออยู่ดีๆก็เปิดเข้าห้องมานอนบ้านมันไม่มีวายฟายมันก็มาเล่นของเราฟรีทำตัวเป็นเจ้าของบ้านคือผมนอนห้องเดียวกับแม่เวลาแม่ผมไปทำงานมันก็จะเริ่มเข้ามาทั้งๆที่ผมหลับอยู่มันก้เข้ามาเองเฉยเลยเวลาส่วนตัวผมแทบไม่มีมาปลุกตอนเช้าๆยกตัวอย่างบทสนาผมกับมัน
ผม:นี่จะมาทุกวันเลยอ่อ
เพื่อน:ไม่รู้ว่ะ
ผม:กูขอเวลาส่วนตัวบ้างกูแทบไม่ได้นอนเลย
เพื่อน:ก็นอนไปดิ บอกกูทำไม
คือมันไม่มีจิตสำนึกบ้างเลยว่าบ้านคนอื่นนะต้องเกรงใจจะเข้าต้องขอก่อน ให้คุณนึกภาพตามผมคุณนอนอยู่ในห้องของคุณที่บ้านแต่เพื่อนแถวบ้านคุณเดิรเดินเข้ามาในห้องทั้งๆที่ไม่บอกใครทั้งที่ญาติๆก็อยู่ในบ่านขอร้องโปรดช่วยผมด้วยอดทนมา2 3เดือนแล้วจริงๆส่วนงานที่มันทำก็ได้เดือนละ4000
เห็นไปบ้างไม่ไปบ้างสมมุติทำ30วันมันจะหยุดซัก20กว่าวันละไม่รู้โรงงานเขายังไม่ไล่ออก
อีกหนึ่งอย่างที่ไม่ชอบคือมันกินนํ้ากระท่อมไอกินแล้วไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครผมก็ไม่ว่าไรหรอกจะกินก็กินไปแต่คือมันกินกับน้องมันที่บ้านยันเช้าพองี้ก็ไปทำงานไม่ไหวละก็อย่างที่บอกไปเข้าลูปเดิม
มานอนห้องผมเพราะกลัวพี่ตัวเองรู้ว่าไม่ไปทำงาน
ละก็มานอนห้องผม ช่วยผมด้วยครับT_T
ผล.วิธีที่คิดไว้ก็คือตอนแม่ไปทำงานจะให้แม่ล้อกห้องไว้เลยแต่ก้คือมันก้มานั่งรอในบ้านแทนรอเราตื่นแก้ยังไงดีครับ
ทำยังไงกับเพื่อนแบบนี้ดีครับ
มันเลยต้องทำงานแล้วพี่มันเป็นคนดุมากเวลามันจะโดดงานคือมันจะแต่งตัวออกจากบ้านมาเหมือนปกติแต่มันจะมานอนห้องผมจนถึงเวลาเลิกงานของมันก็ซักประมาน5โมงเย็นตอนเช้าก็มาประมาณ8โมงแล้วเรียกได้ว่ามาเกือบทุกวันไม่สิทุกวันเลยดีกว่าอารมณ์แบบอาทิตย์นึง7วันต้องมาอย่างตํ่า5วันแลเวไท่มีความเกรงใจไม่มีการขออยู่ดีๆก็เปิดเข้าห้องมานอนบ้านมันไม่มีวายฟายมันก็มาเล่นของเราฟรีทำตัวเป็นเจ้าของบ้านคือผมนอนห้องเดียวกับแม่เวลาแม่ผมไปทำงานมันก็จะเริ่มเข้ามาทั้งๆที่ผมหลับอยู่มันก้เข้ามาเองเฉยเลยเวลาส่วนตัวผมแทบไม่มีมาปลุกตอนเช้าๆยกตัวอย่างบทสนาผมกับมัน
ผม:นี่จะมาทุกวันเลยอ่อ
เพื่อน:ไม่รู้ว่ะ
ผม:กูขอเวลาส่วนตัวบ้างกูแทบไม่ได้นอนเลย
เพื่อน:ก็นอนไปดิ บอกกูทำไม
คือมันไม่มีจิตสำนึกบ้างเลยว่าบ้านคนอื่นนะต้องเกรงใจจะเข้าต้องขอก่อน ให้คุณนึกภาพตามผมคุณนอนอยู่ในห้องของคุณที่บ้านแต่เพื่อนแถวบ้านคุณเดิรเดินเข้ามาในห้องทั้งๆที่ไม่บอกใครทั้งที่ญาติๆก็อยู่ในบ่านขอร้องโปรดช่วยผมด้วยอดทนมา2 3เดือนแล้วจริงๆส่วนงานที่มันทำก็ได้เดือนละ4000
เห็นไปบ้างไม่ไปบ้างสมมุติทำ30วันมันจะหยุดซัก20กว่าวันละไม่รู้โรงงานเขายังไม่ไล่ออก
อีกหนึ่งอย่างที่ไม่ชอบคือมันกินนํ้ากระท่อมไอกินแล้วไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครผมก็ไม่ว่าไรหรอกจะกินก็กินไปแต่คือมันกินกับน้องมันที่บ้านยันเช้าพองี้ก็ไปทำงานไม่ไหวละก็อย่างที่บอกไปเข้าลูปเดิม
มานอนห้องผมเพราะกลัวพี่ตัวเองรู้ว่าไม่ไปทำงาน
ละก็มานอนห้องผม ช่วยผมด้วยครับT_T