เกิ่นเนื้อเรื่อง (เรื่องจริงของผม)
ในทุกๆปีผมจะตกหลุมรักใครคนหนึ่งทั้งที่รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ และจะไม่สมหวัง ทำให้เสียใจมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมจะค่อยๆรู้สึกดีขึ้น จนไปตกหลุมรักใครคนใหม่ เกิดหลูบนี้จนผมรู้ว่า ผมไม่ควรไปตกหลุมรักใครอีกเพราะมันจะทำให้ผมเจ็บปวด แต่ตอนนี้ผมกำลังจะตกหลุมรักใครอีกคน
เกิ่นที่2 ความหมายของรักของผม
ผมมีคำว่าชอบ กับคำว่ารัก
ชอบ : เห็นคนนั้นหน้าตาดี เรียนดี มีความสามารถ ชอบ และ ชื่นชม ผมใช้คำนี้กับใครหลายๆคน
รัก : เราจะรู้สึกจากใจจริงๆ มันจะมีอาการบางอย่างที่ทำให้เรารู้ ผมใช้คำว่ารัก ทั้งชีวิตผมเคยให้แค่ 2 คน
แล้วกำลังจะเกิดขึ้นกับคนที่3 (ไม่รวมพ่อแม่ญาติ)
เข้าเรื่อง
ชื่อสมมติผมชื่อ " เอ " ผมเป็นเกย์
ตอนม.4 ผมเคยตกหลุมรักรุ่นพี่(ผู้ชายชื่อ"บี" )ที่รู้จักกันมา3ปี ผมพึ่งมารู้ตัวและมีโอกาศบอกเขาตอนวันปัจฉิมนิเทศ แต่ก็ได้แค่บอกรัก เพราะเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับผม
ตอนม.5 ผมยังรักและรักพี่บีมากขึ้นๆ จนถึงปลายภาคของ มัธยมศึกษาปีที่5 ผมได้รู้ตัวเองว่าชอบพี่(ผู้ชายชื่อ"ซี") [พี่ซี คือพี่ที่ผมรู้สึกปลื้มและชอบมาตั้งแต่ ม.4 แต่ไม่ได้จริงจัง จนมาม.5 ผมเริ่มมองพี่เขามากขึ้น แล้วเริ่มรู้สึกว่าเออ พี่เขาดูดีจังเลย เป็นคนในแบบที่เราชอบเลย จนสุดท้ายก็ตกหลุมรัก] แล้วความรู้สึกที่มีต่อพี่บี ก็ค่อยๆซาลง แต่ดันมารู้สึกกับพี่ซีมากขึ้น แต่ว่าผมได้มีโอกาศบอกรักพี่ซี และพี่เขาก็ให้ความสำคัญให้ความสนใจผมอยู่บ้าง แต่เพราะเขาเป็นผู้ชาย ความสัมพันธ์จึงเป็นได้แค่พี่กับน้อง
ทุกครั้งที่ผมนึกถึงคนที่รัก ผมจะรู้สึกเจ็บปวดหัวใจมาก เหมือนน้ำตาจะไหล เพราะรู้ว่าไม่มีทางสมหวัง(น้ำเน่ามากแต่มันเกิดขึ้นจริง)
ตอนม.6 ผมยังปลื้มพี่ซีอยู่ เวลาคิดถึงไม่ได้เจ็บปวดมากเหมือนช่วงแรก แต่ยังรักและคิดถึงเสมอ พี่บีก็เช่นกัน แต่ตอนนี้ ผมรู้ว่าตัวเองกำลังจะตกหลุมรักน้องคนหนึ่ง(น้องผู้ชายชื่อ"ดี") ผมกำลังจะห้ามใจตัวเอง แต่ผมต้องเจอน้องเป้นประจำเพราะต้องซ้อมเชียร์ด้วยกัน มันยากจังเลย มีผู้หญิงในกลุ่มเดียวกันชอบน้อง และน้องก็ดูเหมือนจะชอบตอบ พอผมเห็นเหตุการณ์แบบนี้แล้วรู้สึกไม่ดีเลย
ผมรู้ว่าเขาเหมาะสมกัน เขาควรจะคู่กันได้ แต่ผมหน่ะไม่ได้ ผมรู้ทุกอย่าง และรู้ว่าตัวเองควรจะปล่อยวาง และห้ามรู้สึกดีกับน้องดี ผมบอกตัวเองว่าผมกำลังจะเข้าหลูบเดิมเพราะฉนั้น อย่าไปรู้สึกกับน้อง เดี๋ยวมันจะค่อยๆซาลง
แต่เมื่อผมคิดแบบนี้แล้วผมเจ็บปวดจังเลย เจ็บมาก มากจริงๆ จนผมอยากจะร้องไห้ให้ได้เลย
ปล.ผมควรจะห้ามใจตัวเองให้ได้ หรือ ปล่อยตังเองให้เข้าไปในหลูบเดิม
ห้ามใจ ตกหลุมรัก ผิดหวัง และเจ็บปวด (มัธยมปลาย)
ในทุกๆปีผมจะตกหลุมรักใครคนหนึ่งทั้งที่รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ และจะไม่สมหวัง ทำให้เสียใจมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมจะค่อยๆรู้สึกดีขึ้น จนไปตกหลุมรักใครคนใหม่ เกิดหลูบนี้จนผมรู้ว่า ผมไม่ควรไปตกหลุมรักใครอีกเพราะมันจะทำให้ผมเจ็บปวด แต่ตอนนี้ผมกำลังจะตกหลุมรักใครอีกคน
เกิ่นที่2 ความหมายของรักของผม
ผมมีคำว่าชอบ กับคำว่ารัก
ชอบ : เห็นคนนั้นหน้าตาดี เรียนดี มีความสามารถ ชอบ และ ชื่นชม ผมใช้คำนี้กับใครหลายๆคน
รัก : เราจะรู้สึกจากใจจริงๆ มันจะมีอาการบางอย่างที่ทำให้เรารู้ ผมใช้คำว่ารัก ทั้งชีวิตผมเคยให้แค่ 2 คน
แล้วกำลังจะเกิดขึ้นกับคนที่3 (ไม่รวมพ่อแม่ญาติ)
เข้าเรื่อง
ชื่อสมมติผมชื่อ " เอ " ผมเป็นเกย์
ตอนม.4 ผมเคยตกหลุมรักรุ่นพี่(ผู้ชายชื่อ"บี" )ที่รู้จักกันมา3ปี ผมพึ่งมารู้ตัวและมีโอกาศบอกเขาตอนวันปัจฉิมนิเทศ แต่ก็ได้แค่บอกรัก เพราะเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับผม
ตอนม.5 ผมยังรักและรักพี่บีมากขึ้นๆ จนถึงปลายภาคของ มัธยมศึกษาปีที่5 ผมได้รู้ตัวเองว่าชอบพี่(ผู้ชายชื่อ"ซี") [พี่ซี คือพี่ที่ผมรู้สึกปลื้มและชอบมาตั้งแต่ ม.4 แต่ไม่ได้จริงจัง จนมาม.5 ผมเริ่มมองพี่เขามากขึ้น แล้วเริ่มรู้สึกว่าเออ พี่เขาดูดีจังเลย เป็นคนในแบบที่เราชอบเลย จนสุดท้ายก็ตกหลุมรัก] แล้วความรู้สึกที่มีต่อพี่บี ก็ค่อยๆซาลง แต่ดันมารู้สึกกับพี่ซีมากขึ้น แต่ว่าผมได้มีโอกาศบอกรักพี่ซี และพี่เขาก็ให้ความสำคัญให้ความสนใจผมอยู่บ้าง แต่เพราะเขาเป็นผู้ชาย ความสัมพันธ์จึงเป็นได้แค่พี่กับน้อง
ทุกครั้งที่ผมนึกถึงคนที่รัก ผมจะรู้สึกเจ็บปวดหัวใจมาก เหมือนน้ำตาจะไหล เพราะรู้ว่าไม่มีทางสมหวัง(น้ำเน่ามากแต่มันเกิดขึ้นจริง)
ตอนม.6 ผมยังปลื้มพี่ซีอยู่ เวลาคิดถึงไม่ได้เจ็บปวดมากเหมือนช่วงแรก แต่ยังรักและคิดถึงเสมอ พี่บีก็เช่นกัน แต่ตอนนี้ ผมรู้ว่าตัวเองกำลังจะตกหลุมรักน้องคนหนึ่ง(น้องผู้ชายชื่อ"ดี") ผมกำลังจะห้ามใจตัวเอง แต่ผมต้องเจอน้องเป้นประจำเพราะต้องซ้อมเชียร์ด้วยกัน มันยากจังเลย มีผู้หญิงในกลุ่มเดียวกันชอบน้อง และน้องก็ดูเหมือนจะชอบตอบ พอผมเห็นเหตุการณ์แบบนี้แล้วรู้สึกไม่ดีเลย
ผมรู้ว่าเขาเหมาะสมกัน เขาควรจะคู่กันได้ แต่ผมหน่ะไม่ได้ ผมรู้ทุกอย่าง และรู้ว่าตัวเองควรจะปล่อยวาง และห้ามรู้สึกดีกับน้องดี ผมบอกตัวเองว่าผมกำลังจะเข้าหลูบเดิมเพราะฉนั้น อย่าไปรู้สึกกับน้อง เดี๋ยวมันจะค่อยๆซาลง
แต่เมื่อผมคิดแบบนี้แล้วผมเจ็บปวดจังเลย เจ็บมาก มากจริงๆ จนผมอยากจะร้องไห้ให้ได้เลย
ปล.ผมควรจะห้ามใจตัวเองให้ได้ หรือ ปล่อยตังเองให้เข้าไปในหลูบเดิม