นี่เปนครั้งแรกของการตั้งกระทู้ของผมนะครับถ้าผิดห้องหรือ
ไม่เหมาะสมยังไงก็บอกกันนะครับ
เริ่มเลยนะครับ ผมอายุ 35 ปี ภรรยาอายุ 38 ปี แต่งงานมา 5 ปีมีลูกสาว 2 คน อายุ 2 ขวบ และ 3 ขวบกำลังน่ารักมากๆ
ตลอดเวลาที่แต่งงานกันมาผมทำหน้าที่สามีที่ดีมาตลอดไม่เคยมีนอกใจ หรือวางตัวไม่เหมาะสมใดๆกะผู้ ญ
คนอื่นเลย..แต่พอมาเมื่อเดือน ธันวาคมปีที่ผ่านมา ผมได้ประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักเป็นผลทำให้ผมเริ่มเปนหนี้ และภรรยาต้องเริ่มมาซัพพอตรายจ่ายต่างๆของผมด้วย ลุ่มดอนๆมาตลอดตั้งแต่ต้นปี จนมาเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ภรรยาผมได้พูดกับผมตรงๆว่าตอนนี้ได้หมดรักกับผมแล้ว และหากเขายังอยู่กับผมแบบนี้เขาจะไม่สามารถหาคนใหม่ได้!! โดยเขาจะขอแยกไปเช่าห้องอยู่เอง และยกทุกอย่างที่มีให้ผมกับลูกๆ(บ้าน) แต่ด้วยความที่ผมสงสารลูกๆ
ข้อตกลงของเราจึงจบที่ ไปหย่ากันและอยู่ด้วยกันไปก่อนจนกว่าเขาจะเจอคนใหม่ (โดยเสปคของคนใหม่ที่เขาต้องการคือ ต้องมาช่วยซัพพอตเขาเรื่องเงินได้บ้าง)และถ้าเขามีคนใหม่เขาจะมาหาลูกสัปดาห์ละ2-3ครั้ง(ปัจจุบันนี้เขายังหาไม่ได้) และระหว่างนี้เขาให้ผมไปหาคนใหม่ได้เลย โดยในอุดมคติของแฟนผมอยากให้ครอบครัวเปนแบบประมาณ คุณฟลุคเกริกพล หรือถ้าเกิดเขาไปแล้วไม่ดีเขาให้สัญญาว่าจะกลับมาอยู่กับผมเหมือนเดิมแบบถาวร.....ตอนนี้ผมเหมือนเฝ้ารอวันประหารไม่รู้ว่าเขาจะเจอคนใหม่เมื่อไหร่(ณ ตอนนี้ผมเช็คละเอียดแล้วเขายังไม่มีคนเข้ามา) ใจนึงก็เปนห่วงกลัวเขาจะไปเจอ ผช หลอกฟัน ตอนนี้ผมยื่นข้อเสนอให้เขาไปว่าถ้าภายในก่อนเวลาที่เขาจะเจอคนใหม่ผมสามารถฟื้นจากปัญหาการเงินได้ขอให้กลับมาเปนเหมือนเดิม
แต่ในใจผมตอนนี้สับสนมาก คือผมควรจะรอปล่อยให้ภรรยาผมไปใช้ชีวิตแบบที่ต้องการจนพอใจดีมั้ย หรือผมจะชิงลงมือก่อนพยายามตัดสจแล้วหาคนใหม่เลย(พ่อม่ายลูก2คงจะหายากหน่อยละทีนี้ 55) แต่ ณ วันนี้เครียดมากๆร้องไห้ทุกวันติดกันมาหลายวันละสงสารลูก เข้าใจว่าเปนความผิดผมเองที่เดือดร้อนเรื่องการเงินแต่ก็ไม่คิดว่า จะมาทิ้งกันตอนลำบาก ก็คงได้แต่รอวันนั้นมาถึง..เสียดายภาพการเปนครอบครัวที่ตั้งใจมา ใจเราอยากให้ลูกเติบโตอย่างครอบครัวอบอุ่นแต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้...เฮ้อออ
ปล.เหตุผลอีกอย่างที่เขาบอกผมคือหมดรักแล้วจริงๆ
ภรรยาของสถานะโสด
ไม่เหมาะสมยังไงก็บอกกันนะครับ
เริ่มเลยนะครับ ผมอายุ 35 ปี ภรรยาอายุ 38 ปี แต่งงานมา 5 ปีมีลูกสาว 2 คน อายุ 2 ขวบ และ 3 ขวบกำลังน่ารักมากๆ
ตลอดเวลาที่แต่งงานกันมาผมทำหน้าที่สามีที่ดีมาตลอดไม่เคยมีนอกใจ หรือวางตัวไม่เหมาะสมใดๆกะผู้ ญ
คนอื่นเลย..แต่พอมาเมื่อเดือน ธันวาคมปีที่ผ่านมา ผมได้ประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักเป็นผลทำให้ผมเริ่มเปนหนี้ และภรรยาต้องเริ่มมาซัพพอตรายจ่ายต่างๆของผมด้วย ลุ่มดอนๆมาตลอดตั้งแต่ต้นปี จนมาเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ภรรยาผมได้พูดกับผมตรงๆว่าตอนนี้ได้หมดรักกับผมแล้ว และหากเขายังอยู่กับผมแบบนี้เขาจะไม่สามารถหาคนใหม่ได้!! โดยเขาจะขอแยกไปเช่าห้องอยู่เอง และยกทุกอย่างที่มีให้ผมกับลูกๆ(บ้าน) แต่ด้วยความที่ผมสงสารลูกๆ
ข้อตกลงของเราจึงจบที่ ไปหย่ากันและอยู่ด้วยกันไปก่อนจนกว่าเขาจะเจอคนใหม่ (โดยเสปคของคนใหม่ที่เขาต้องการคือ ต้องมาช่วยซัพพอตเขาเรื่องเงินได้บ้าง)และถ้าเขามีคนใหม่เขาจะมาหาลูกสัปดาห์ละ2-3ครั้ง(ปัจจุบันนี้เขายังหาไม่ได้) และระหว่างนี้เขาให้ผมไปหาคนใหม่ได้เลย โดยในอุดมคติของแฟนผมอยากให้ครอบครัวเปนแบบประมาณ คุณฟลุคเกริกพล หรือถ้าเกิดเขาไปแล้วไม่ดีเขาให้สัญญาว่าจะกลับมาอยู่กับผมเหมือนเดิมแบบถาวร.....ตอนนี้ผมเหมือนเฝ้ารอวันประหารไม่รู้ว่าเขาจะเจอคนใหม่เมื่อไหร่(ณ ตอนนี้ผมเช็คละเอียดแล้วเขายังไม่มีคนเข้ามา) ใจนึงก็เปนห่วงกลัวเขาจะไปเจอ ผช หลอกฟัน ตอนนี้ผมยื่นข้อเสนอให้เขาไปว่าถ้าภายในก่อนเวลาที่เขาจะเจอคนใหม่ผมสามารถฟื้นจากปัญหาการเงินได้ขอให้กลับมาเปนเหมือนเดิม
แต่ในใจผมตอนนี้สับสนมาก คือผมควรจะรอปล่อยให้ภรรยาผมไปใช้ชีวิตแบบที่ต้องการจนพอใจดีมั้ย หรือผมจะชิงลงมือก่อนพยายามตัดสจแล้วหาคนใหม่เลย(พ่อม่ายลูก2คงจะหายากหน่อยละทีนี้ 55) แต่ ณ วันนี้เครียดมากๆร้องไห้ทุกวันติดกันมาหลายวันละสงสารลูก เข้าใจว่าเปนความผิดผมเองที่เดือดร้อนเรื่องการเงินแต่ก็ไม่คิดว่า จะมาทิ้งกันตอนลำบาก ก็คงได้แต่รอวันนั้นมาถึง..เสียดายภาพการเปนครอบครัวที่ตั้งใจมา ใจเราอยากให้ลูกเติบโตอย่างครอบครัวอบอุ่นแต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้...เฮ้อออ