ยาวหน่อยนะคะช่วงนี้ค่อนข้างเครียดคิดมากยอมรับว่าไม่สามารถรับมือเรื่องลูกได้ดีเท่าไหร่นักควรใช้ไม้อ่อนหรือไม้แข็งเราสับสนแต่ก็อยากทำในสิ่งที่ควรทำให้ดีที่สุดจึงมาขอคำแนะนำค่ะ
ลูกสาวคนโตอายุ10 ขวบเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่4 พฤติกรรมโดยรวมทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนเป็นเด็กดีเสมอต้นเสมอปลายความรับผิดชอบในการเรียนและงานบ้านที่ได้รับมอบหมายดีเข้าใจกฎกติกาทุกอย่างที่ร่วมกันตกลงอย่างเช่นการเล่นโทรศัพท์วันละ1 ชั่วโมงหรืออาจจะมากถึง90 นาทีหลังทำการบ้านเสร็จลูกก็ไม่เคยเกเรที่ผ่านมาเมื่อมีปัญหาอะไรจะคุยกันทุกอย่างหาทางออกที่ดีที่สุดด้วยกันเราค่อนข้างภูมิใจในตัวลูกมาก
ส่วนตัวเราส่งเสริมลูกทุกอย่างทั้งเรื่องการเรียนเล่นดนตรีศิลปะและกิจกรรมอื่นๆตามที่ลูกต้องการลูกเรียนโรงเรียนรัฐบาลโปรแกรมEP ฐานะทางบ้านของเพื่อนๆลูกส่วนใหญ่อยู่ในระดับกลางไปจนถึงมีฐานะส่วนบ้านเราก็ถือว่าอยู่ในระดับกลางค่อนข้างสบายปัญหาเริ่มสักประมาณต้นเทอมป.4 เริ่มพบเจอการใช้คำหยาบในไลน์กลุ่มก็ได้คุยกันไปเราก็คิดอยู่ตลอดแหละว่าตอนที่ไม่ได้อยู่กับเราเค้าก็อาจจะพูดกับเพื่อนบ้างเราก็พยายามเข้าใจเค้านะคะ
ปูพื้นฐานไปเยอะแล้วกลับมาปัญหาที่เรากลุ้มใจนะคะที่ผ่านมาเราให้เงินลูกไปโรงเรียนสัปดาห์ละ300 บาทไม่เคยมีปัญหาใดใดลูกมีเงินเก็บตลอดอาจจะมากบ้างน้อยบ้างแต่ไม่นานมานี้สังเกตได้ว่าลูกไม่เหลือเงินเลยเราเข้าใจว่าเค้าซื้ออาหารที่อยากกินนอกเหนือจากอาหารกลางวันของโรงเรียนไม่เอะใจอะไรจนเรามาเจออุปกรณ์เครื่องเขียนต่างๆในกระเป๋าลูกที่เยอะมากปกติเราก็ซื้อให้ลูกทุกอย่างที่อยากได้นะคะเอาไว้สลับใช้วนเวียนกันไปแต่ที่เจอคือเยอะมากและไม่ใช่ของยี่ห้อดีๆแพงๆอะไรแต่มันเยอะมากเกินไปปากกา12 ด้ามดินสอกดนับได้16 แท่งยางลบเป็นสิบกบเหลาดินสอไม้บรรทัดอีกคิดเป็นเงินก็เกือบเข้าหลักพันนะคะพอเราถามจึงได้รู้ว่าซื้อมาจากเพื่อนเพื่อนในห้องเรียนขาย“ซองสุ่ม” เป็นของที่เอาใส่ซองมาขาย20-40 บาทเด็กๆซื้อซองแล้วไปเปิดลุ้นเองว่าจะได้อะไร
ได้ยินแล้วก็โกรธนะพยายามสะกดอารมณ์อธิบายลูกว่าการซื้อซองสุ่มก็เหมือนการเล่นพนัน (เราไม่ชอบจรงนี้แหละ) ของที่ได้มาส่วนมากก็ไม่อยากได้เอามาเก็บๆทิ้งๆเอาไว้ไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์ลูกก็รับฟังดีขอโทษและสัญญาว่าจะไม่ซื้ออีก
ช่วยแนะนำวิธีรับมือกับปัญหาเล็กๆของลูกอายุ 10 ขวบหน่อยค่ะ
ลูกสาวคนโตอายุ10 ขวบเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่4 พฤติกรรมโดยรวมทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนเป็นเด็กดีเสมอต้นเสมอปลายความรับผิดชอบในการเรียนและงานบ้านที่ได้รับมอบหมายดีเข้าใจกฎกติกาทุกอย่างที่ร่วมกันตกลงอย่างเช่นการเล่นโทรศัพท์วันละ1 ชั่วโมงหรืออาจจะมากถึง90 นาทีหลังทำการบ้านเสร็จลูกก็ไม่เคยเกเรที่ผ่านมาเมื่อมีปัญหาอะไรจะคุยกันทุกอย่างหาทางออกที่ดีที่สุดด้วยกันเราค่อนข้างภูมิใจในตัวลูกมาก
ส่วนตัวเราส่งเสริมลูกทุกอย่างทั้งเรื่องการเรียนเล่นดนตรีศิลปะและกิจกรรมอื่นๆตามที่ลูกต้องการลูกเรียนโรงเรียนรัฐบาลโปรแกรมEP ฐานะทางบ้านของเพื่อนๆลูกส่วนใหญ่อยู่ในระดับกลางไปจนถึงมีฐานะส่วนบ้านเราก็ถือว่าอยู่ในระดับกลางค่อนข้างสบายปัญหาเริ่มสักประมาณต้นเทอมป.4 เริ่มพบเจอการใช้คำหยาบในไลน์กลุ่มก็ได้คุยกันไปเราก็คิดอยู่ตลอดแหละว่าตอนที่ไม่ได้อยู่กับเราเค้าก็อาจจะพูดกับเพื่อนบ้างเราก็พยายามเข้าใจเค้านะคะ
ปูพื้นฐานไปเยอะแล้วกลับมาปัญหาที่เรากลุ้มใจนะคะที่ผ่านมาเราให้เงินลูกไปโรงเรียนสัปดาห์ละ300 บาทไม่เคยมีปัญหาใดใดลูกมีเงินเก็บตลอดอาจจะมากบ้างน้อยบ้างแต่ไม่นานมานี้สังเกตได้ว่าลูกไม่เหลือเงินเลยเราเข้าใจว่าเค้าซื้ออาหารที่อยากกินนอกเหนือจากอาหารกลางวันของโรงเรียนไม่เอะใจอะไรจนเรามาเจออุปกรณ์เครื่องเขียนต่างๆในกระเป๋าลูกที่เยอะมากปกติเราก็ซื้อให้ลูกทุกอย่างที่อยากได้นะคะเอาไว้สลับใช้วนเวียนกันไปแต่ที่เจอคือเยอะมากและไม่ใช่ของยี่ห้อดีๆแพงๆอะไรแต่มันเยอะมากเกินไปปากกา12 ด้ามดินสอกดนับได้16 แท่งยางลบเป็นสิบกบเหลาดินสอไม้บรรทัดอีกคิดเป็นเงินก็เกือบเข้าหลักพันนะคะพอเราถามจึงได้รู้ว่าซื้อมาจากเพื่อนเพื่อนในห้องเรียนขาย“ซองสุ่ม” เป็นของที่เอาใส่ซองมาขาย20-40 บาทเด็กๆซื้อซองแล้วไปเปิดลุ้นเองว่าจะได้อะไร
ได้ยินแล้วก็โกรธนะพยายามสะกดอารมณ์อธิบายลูกว่าการซื้อซองสุ่มก็เหมือนการเล่นพนัน (เราไม่ชอบจรงนี้แหละ) ของที่ได้มาส่วนมากก็ไม่อยากได้เอามาเก็บๆทิ้งๆเอาไว้ไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์ลูกก็รับฟังดีขอโทษและสัญญาว่าจะไม่ซื้ออีก