หนึ่งผู้รู้ใจ

กลับมาร่ายโคลงบนถนนนักเขียน ขอเริ่มด้วยเอาโคลงเก่า มาวาง ฝากให้ช่วยติชมกันนะครับ

๏ คืนแรมดาวเกลื่อนฟ้า             เวหน
ดั่งเพื่อนลวงหลากคน               มากแท้
คืนเพ็ญกระจ่างสว่างจน            ดาวดับ
มากเพื่อนกินย่อมแพ้                หนึ่งผู้รู้ใจ

แดงน้อย แห่งถนนนักเขียน