Spoil Kaguya sama Eat is war!!! ep 157 มาลดน้ำหนักด้วยการกินกันเถอะ

กระทู้สนทนา

ตอนนี้ยังคงอยู่ในช่วงย้อนอดีตวันหยุดยาวก่อนปีใหม่ของแต่ละคนอยู่
อาทิตย์นี้ถึงคิวของจิกะสักทีหลังจากที่โดนสาวคนอื่นแย่งซีนมานาน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เพื่ออรรถรสที่มากขึ้น ขอแนะนำให้ฟังเพลงประกอบ

เริ่มเรื่องที่~~อดีต~~ขวัญใจมหาชนของเราใช้ช่วงวันหยุดยาวไปกับการลดน้ำหนักด้วยการปั่นจักรยานจากชิบูย่ายาวมาจนถึงสึกิโนะ
และภูมิใจกับความสำเร็จที่สามารถปั่นมาได้ร่วม 30 โล ระหว่างทางเห็นร้านราเม็งน่ากินเลยหยุดทานเสียหน่อย

พอเข้ามาในร้านก็เจอคุณปู่ท่าทางไม่แข็งแรงเจ้าตัวเลยอาสาช่วยเลือกเมนูให้ แต่หารู้ไม่ว่าชายชราที่ดูธรรมดาคนนี้ครั้งนึง
ในอดีตเคยได้รับฉายาว่าราชันย์แห่งราเม็งบุรุษผู้ใกล้สรวงสวรรค์มากที่สุด เมื่อคุณปู่บอกว่าจะเอาราเม็งเผ็ดจี๊ดทำเอาจิกะถึงกับตะลึง
กลัวว่าคุณปู่จะใช้วิธีนี้วิธีฆ่าตัวตายเหมือนที่ตัวเองเคยเห็นในเน็ต

คำกล่าวของสาวน้อยวัยแรกรุ่นเช่นนั้นเท่ากับเป็นการกระตุ้นอุณหภูมิของเลือดนักรบราเม็งชั้นพิเศษในอดีตให้เดือดขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากที่หลับไหลมานาน คุณปู่เลยสั่งเผ็ดพิเศษพร้อมทั้งถามจิกะว่าว่าแต่คนอื่น เธอจะไหวเหรอแม่หนู แต่นางเอกของเรามีเหรอจะถอย

----------- เรื่องของกินนี่ขอให้บอก ไม่เคยหวั่น--------------

แต่เมื่อเจอความเผ็ดระดับเทพเข้าไปผลที่ได้ก็คือ

Before: สำหรับหนูแล้วราเม็งแค่นี้เด็กๆ ไม่ต้องมาห่วงหรอก

After: ............. (เห็นหน้าแล้วจะขำหรือสงสารดีเนี่ย

)

แน่นอนว่าความเผ็ดระดับนี้สำหรับคุณปู่เองก็เป็นเรื่องยากเช่นกันเพราะความเผ็ดของราเม็งสมัยนี้ต่างกับในยุคของตัวเองลิบลับ
จนเจ้าตัวถึงกับปลงตกว่าคงหมดยุคตัวเองแล้ว แต่ก็ยังอดแปลกใจไม่ได้ว่าทั้งที่เผ็ดขนาดนี้ทำไมสาวน้อยตรงหน้าตนถึงยังกินได้อยู่เรื่อยๆ
จิกะเลยบอกว่าทั้งหมดนี่ก็เพื่อการลดน้ำหนักแค่นี้นะไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก (ด้วยการกินเนี่ยนะ!!!)

--------ปู่ยังไม่รู้ตัวสินะว่ากำลังแข่งกับปอปอยู่ ----------

จิกะที่ใกล้ถึงลิมิตได้ใช้หนทางสุดท้ายนั่นคือการดื่มน้ำแต่สำหรับคุณปู่ที่มีประสบการณ์มายาวนานนั้นรู้ดีว่า การดื่มน้ำตามหลังจากทานของเผ็ดนั้น
เท่ากับเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆเพราะสาร capsaicin ที่อยู่ในรสเผ็ดนั้นไม่ละลายในน้ำ แต่ทว่าก็ห้ามไม่ทันเสียแล้วจิกะซัดราเม็งเข้าปากทันที

แน่นอนว่าผลจากการดูถูกของกินจุดจบย่อมไม่สวยงาม ปู่ได้แต่มองดูด้วยความสมเพชพร้อมทั้งคิดว่าป่านนี้ร่างกายของแม่สาวน้อยคนนี้
คงถูกเปลวเพลิงแห่งเทพเผาผลาญทั้งร่างกายและจิตใจเป็นแน่ ไม่มีมนุษย์ธรรมดาที่ไหนทนได้หรอก (ทำไมคำพูดลุงมันชวนให้นึกถึงตอนมาริคใช้มังกรเทพราห์เลยฟระ

)

ราวกับสวมวิญญาณโจวโนะอุจิ จิกะที่เหมือนจะตายไปแล้วฟื้นขึ้นมาราวปาฏิหารย์แถมยังโซ้ยด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิมจนแม้แต่คุณปู่ยังอึ้ง

สปิริตอันแรงกล้าของจิกะทำให้คุณปู่พลอยฮึดสู้ไปด้วยทำให้เจ้าตัวตระหนักว่าจิตวิญญาณของตนเองในอดีตนั้นยังไม่จางหายไปไหน
ในที่สุดก็สามารถทานจนหมดได้ทั้งคู่

แต่เมื่อเหลือบไปดูข้างๆถึงได้เห็นว่าจิกะแอบใช้ตัวช่วยนั่นคือไอติมนั่นเอง

---------- ปู่ยังไม่รู้ตัวสินะว่ากำลังแข่งกับสายเลือดอันซื่อสัตย์ของทายาทนักการเมืองอยู่ -------------

ไม่ใช่แค่ 1 หรือ 2 แต่ระหว่างทานคุณเธอซัดไอติมไปถึงสามถ้วย ผลการแข่งวันนี้จิกะชนะขาดลอย(รู้สึกคิดถึงคำพูดนี้จัง ไม่ได้ยินมาหลายตอนละ)
ตัดกลับมาปัจจุบันเจ้าตัวยังคงโม้ด้วยความภูมิใจว่าการแข่งขันอันดุเดือดครั้งนั้น~~น่าจะ~~ทำให้ลดนน.ลงไปได้เยอะเลยละ

จิกะ: คุณปู่นั่นก็เก่งเอาเรื่องเลยนะวันนั้นฉันเลยต้องหาชาไข่มุกมาทานย้อมใจเสียหน่อย
อิชิกามิ: ราเม็ง ไอติม 3 ถ้วย แถมด้วยชาไข่มุก รุ่นพี่รู้ตัวไหมนั่นว่าทั้งหมดที่เขมือบเข้าไปนะมันแคลอรี่เท่าไหร่

อิชิกามิ: รวมๆทั้งหมดนั่นเท่ากับว่าต้องปั่นจักรยานห้าชั่วโมงครึ่งเพื่อที่จะเอาทั้งหมดนั่นอออกเชียวนะ รุ่นพี่แน่ใจเหรอว่าไม่ได้น้ำหนักขึ้น
จิกะ: ถ้านายยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อละก็ หยุดพูดได้แล้ว

จบตอน การแข่งราเม็งครั้งหน้าเจอกันช่วง spring break

สรุปที่ปู่ได้ฉายาว่าใกล้สวรรค์มากที่สุดคือใกล้ตายสินะ เห็นใบ้มาตั้งแต่เล่ม 5 นึกว่าจะเป็นเทพมาจุติที่ไหนได้ 555 แต่ตอนนี้ฮาสีหน้าจิกะมาก
ไม่ได้เห็นเจ้าตัวรั่วๆมาหลายตอนแล้วแถมยังโพนี่เทลด้วย ถือว่าเป็นตอนสบายๆที่มาคั่นหลังจากที่เครียดกันมาเล็กน้อยจากช่วงของอิชิกามิ
แอบดีใจที่เห็นบรรยากาศเดิมๆกลับมาอีกครั้งรอดูว่าตอนหน้าจะเป็นคิวของจิกะกับฮายาซากะหรือไม่