สวัสดีค่ะ กระทู้นี้ไม่มีสาระอะไรใด ๆ ทั้งสิ้น แค่จะมาเล่าเรื่องให้อ่านเฉย ๆ 555
เราเคยมีแฟนคบกันได้เกือบ ๆ 7เดือน เลิกกันไปเพราะเขามีคนอื่น เราไม่ได้โทษเขานะเพราะเราไม่ค่อยสนใจเขาด้วย (อันนี้ยอมรับผิดแต่เพียงผู้เดียว 555) ถามว่าเศร้าไหมก็นิดนึง แต่ไม่ได้มากมายอะไร เอาจริง ๆ เราว่าแค่โกรธมากกว่าที่เขาคบซ้อนทั้ง ๆ ที่เราก็ยังไม่ได้เลิกกัน เราบอกเขาตลอดถ้าเจอใครที่คิดว่าใช่กว่าเราก็ขอให้เลิกกับเราก่อน (นางเอกไปอีก) จนตอนนี้ 2ปีได้แล้วที่เลิกกันมีบ้างที่ช่วงแรก ๆ จะรู้สึกว่างมาก เพราะตอนที่คบกันจะคุยกันตลอดปรตอนนั้นลำคาญนะ เพราะเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดอยู่แล้ว ตอนคุยกันเลยไม่รู้จะหาเรื่องอะไรมาคุย ส่วนใหญ่คือจะเงียบแบบโทรหากันแต่ต่างคนต่างทำกิจกรรมของตัวเองอะไรอย่างนี้ (แล้วจะโทรหาเพื่อ?) เราก็ใช้ชีวิตปกตินะในช่วง 2ปีที่ผ่านมาแต่ในความปกตินั้นคือเหงามาก เราอาจจะแค่ต้องการใครสักคนไว้คอยคุยด้วย คอยให้คำปรึกษา ไปเที่ยวบ้างในบางครั้ง แต่ไม่ใช้แฟนอ่ะ (ดูเป็นคนเห็นแก่ตัวโคตร!!) ถามว่าอยากมีแฟนไหมก็อยากนะ แต่อยากได้แบบ ไม่ต้องโทรคุยทั้งวัน แต่จะไปไหนก็บอกกันตลอด ออกไปเที่ยวด้วยกันบ้างไม่ต้องบ่อย เข้าใจและให้คำปรึกษาเราได้ (ซึ่งอยู่คนเดียวง่ายกว่า) เราว่าเราเป็นพวกโลกส่วนตัวสูงรึเปล่า? อาจจะต้องหาแมวมาเลี้ยงดู จะได้ไม่เหงา 🤔
(พอลองอ่านที่ตัวเองพิมพ์แล้วสงสารแฟนเก่านะ ต้องมาเจอคนแบบเรา เหมือนคบกันไปแล้วเสียเวลาเปล่า😑)