สวัสดีค่ะทุกคน เรื่องมีอยู่ว่าเราเรียนเอกภาษาจีนอยู่ที่ไทยแล้วได้มีโอกาศไปเรียนแลกเปลี่ยนทางตอนเหนือของประเทศจีนเป็นระยะเวลา2เดือนค่ะ
เราไปเป็นแบบกลุ่มนักเรียนไทยค่ะและมีกลุ่มนักเรียนจีนที่อยู่มหาลัยที่นั่นคอยเทคแคร์พวกเรา วันแรกที่ไปถึงก็มีการพาทัวร์มหาลัยแลกเปลี่ยนวีแชทกันปกติตามประสาเพื่อนไทยจีนค่ะ
แต่วันนั้นมีเพื่อนคนจีนคนนึงทักเรามาว่าเขาชื่ออะไร มีปัญหาอะไรก็ถามเขาได้นะ แถมยังจำชื่อจีนเราได้อีกด้วย ตอนนั้นเราก็เอ๊ะทำไมดูวุ่นวายกับเราจังคนอื่นไม่เห็นทักมาเลยแต่เราก็คิดว่าเขาหวังดีกับเราแหละค่ะแหะๆ
ตั้งแต่นั้นทุกช่วงเย็นเราก็จะมีกิจกรรมกับนักเรียนกลุ่มที่เทคแคร์เราค่ะ เขาก็จะเป็นคนที่เข้ามาหาเราตลอดพาเราทำกิจกรรม เล่นกีฬา หรือว่าพวกวัฒนธรรมจีนต่างๆ เราก็ยังไม่ได้คิดอะไรมากนะคะก็คิดว่าเออเพื่อนกันก็ช่วยกัน แต่เวลาเลิกกิจกรรมเนี่ยเขาก็ชอบหาเรื่องทักวีแชทมาค่ะ เช่น ทำไมเล่นกีฬาเก่งจัง วันนี้ทำอันนี้ได้ดีนะ อะไรประมาณนี้ค่ะ
เราก็เริ่มจะแบบคนนี้เขาปลื้มเราหรือเปล่านะหรือเราคิดไปเอง เพราะว่าหน้าเราก็โอเคอยู่นะคะฮือ คือเราจะจีนๆหน่อยแล้วก็ตาโตค่ะถ้าเทียบกับคนที่นู่นเขาตาตี่กันมากเลยคนทางตอนเหนือของจีน เขาบอกกันว่าคนจีนชอบคนตาโตตาสองชั้นค่ะ เข้าทางเราเลย
เราก็ทำความรู้จะกันไปเรื่อยๆแบบเพื่อนนี่แหละค่ะคุยกันบ้างนิดหน่อยทั้งตัวจริงและในวีแชท มีโอกาศเขาก็เลี้ยงของกินเรา เย็นๆก็ไปเดินเล่นด้วยกันบ้าง แล้วก็เขาชอบจับหัวเล่นผมเราด้วยค่ะกับชอบยื่นหน้ามาหา คนจีนนี่สุดยอดไปเลยจริงๆทำตัวไม่ถูกเขินมมาก คิดในใจเขาไม่น่าคิดแค่เพื่อนมั้ยนะ ใกล้ๆอาทิตย์ที่จะกลับเขาซื้อของขวัญให้เราด้วยค่ะเป็นตุ๊กตาหญิงงามของจีนกับเขียนการ์ดให้เราด้วยคือยิ่งใหญ่มากทุกคน ดีนะที่เราซื้อของฝากมาจากไทยเราก็ให้เขาไปเหมือนกันค่ะ
ยิ่งใกล้วันกลับยิ่งไม่อยากกลับพวกเราเริ่มสนิทกันมากขึ้นแต่วันนั้นก็มาถึงวันนั้นค่ะใจกายมาก ตอนอยู่สนามบินเราร้องไห้เพราะว่าไม่อยากกลับการที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนๆอยู่ที่อากาศเย็นๆสภาพแวดล้อมที่ดี เรามีความสุขมาก ก่อนจะไปเช็คอินเราก็ร้องไห้แล้วก็โบกมือบ้ายบาย เขาก็แค่บ้ายบายเราไม่ได้พูดร่ำลาอะไรกันมาก แต่เราน่ะไม่อยากไปเลยที่ผ่านมาเขาดีกับเรามากจริงๆ
เขาก็บอกเราในแชทอีกทีว่าเดินทางปลอดภัยรอวันที่เธอจะมาประเทศจีนอีกนะ ถึงไทยแล้วบอกด้วยนะ พอถึงไทยเราก็คุยกันเรื่อยๆค่ะมีเวลาว่างก็คุยแต่ไม่ได้คุยทุกวันะคะ แล้วเหมือนความรู้สึกของทั้งคู่จะชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ บอกคิดถึงกัน บางทีคุยกันเหมือนแฟนเลยค่ะ มีวีโอคอลกัน ถามสารทุกข์สุขดิบในแต่ละวัน เราก็คิดๆนะว่าเป็นไปได้มั้ยที่เราจะได้เจอกันอีกได้อยู่ด้วยกันอีก มันก็เป็นไปได้นะคะอะไรมันก็เกิดขึ้นได้แต่เราไม่มีทางรู้เลย ทั้งเราและเขาก็บอกกันแบบนี้ตลอดเขาเองก็อยากมาไทย เราเองก็อยากไปจีน
ทุกอย่างมันค่อนข้างจะดีเลยทีเดียวจนวันนึงเราจับได้ว่าเขาเหมือนจะมีแฟนอยู่แล้วแหละค่ะ แต่ไม่ค่อยเปิดเผย ดูไม่สนใจกับเขาคนนั้นสักเท่าไหร่ เราก็เริ่มไม่โอเคแล้วค่ะเลยถามเรื่องที่เกิดขึ้นเขาก็ไม่ยอมพูดกับเราตรงๆจนจบด้วยการเขาบอกเป็นแค่เพื่อนกันเถอะส่วนเราก็เราบอกเขาไปว่าไม่ต้องมาเจอกันอีกจะไม่โง่อีกแล้ว คือตอนนั้นโมโหมากจริงๆทุกคนเราคุมสติไม่อยู่เลย หลังจากวันนั้นเราก็คิดว่าเราไปโวยวายใส่เขาในสถานะอะไรเราไม่ได้เป็นอะไรกันด้วยซ้ำ เราก็เลยทักไปขอโทษเขา เขาก็ไม่ตอบเราค่ะนึกในใจเขาคงเกลียดเราไปแล้ว แต่เราก็ไม่ลดละความพยามเราคิดถึงเขามากจริงๆ เราก็เว้นไว้เกือบเดือนแล้วทักเขาไปใหม่ค่ะว่าอย่าเกลียดเราเลย ยังเป็นเพื่อนกันอยู่มั้ย แล้วเขาก็ตอบเราดีใจมากตอนนั้นเลยถามสารทุกข์สุขดิบนิดหน่อยแล้วก็จบ แต่ว่าเขาบอกว่าวันนั้นเขาไม่ชอบมากๆที่เราใส่อารมณ์แบบนั้นกับเขา คือใครถูกใครผิดเนี่ย เธอก็มีคนของเธออยู่แล้วยังจะมายุ่งกับคนอื่น ฉันก็ไม่โอเคไง
แต่เราคิดถึงเขามากจริงๆอยากกลับมาคุยกันอีกเรื่อยๆก็ยังดี ในสถานะเพื่อน ได้ฝึกภาษาไปในตัวด้วยนะคะมันช่วยได้เยอะจริงๆ แต่ตอนนี้กลัวมากเลยว่าเขาจะรู้สึกไม่โอเคกับเราค่ะ
คุยกับคนจีนแผ่นดินใหญ่
เราไปเป็นแบบกลุ่มนักเรียนไทยค่ะและมีกลุ่มนักเรียนจีนที่อยู่มหาลัยที่นั่นคอยเทคแคร์พวกเรา วันแรกที่ไปถึงก็มีการพาทัวร์มหาลัยแลกเปลี่ยนวีแชทกันปกติตามประสาเพื่อนไทยจีนค่ะ
แต่วันนั้นมีเพื่อนคนจีนคนนึงทักเรามาว่าเขาชื่ออะไร มีปัญหาอะไรก็ถามเขาได้นะ แถมยังจำชื่อจีนเราได้อีกด้วย ตอนนั้นเราก็เอ๊ะทำไมดูวุ่นวายกับเราจังคนอื่นไม่เห็นทักมาเลยแต่เราก็คิดว่าเขาหวังดีกับเราแหละค่ะแหะๆ
ตั้งแต่นั้นทุกช่วงเย็นเราก็จะมีกิจกรรมกับนักเรียนกลุ่มที่เทคแคร์เราค่ะ เขาก็จะเป็นคนที่เข้ามาหาเราตลอดพาเราทำกิจกรรม เล่นกีฬา หรือว่าพวกวัฒนธรรมจีนต่างๆ เราก็ยังไม่ได้คิดอะไรมากนะคะก็คิดว่าเออเพื่อนกันก็ช่วยกัน แต่เวลาเลิกกิจกรรมเนี่ยเขาก็ชอบหาเรื่องทักวีแชทมาค่ะ เช่น ทำไมเล่นกีฬาเก่งจัง วันนี้ทำอันนี้ได้ดีนะ อะไรประมาณนี้ค่ะ
เราก็เริ่มจะแบบคนนี้เขาปลื้มเราหรือเปล่านะหรือเราคิดไปเอง เพราะว่าหน้าเราก็โอเคอยู่นะคะฮือ คือเราจะจีนๆหน่อยแล้วก็ตาโตค่ะถ้าเทียบกับคนที่นู่นเขาตาตี่กันมากเลยคนทางตอนเหนือของจีน เขาบอกกันว่าคนจีนชอบคนตาโตตาสองชั้นค่ะ เข้าทางเราเลย
เราก็ทำความรู้จะกันไปเรื่อยๆแบบเพื่อนนี่แหละค่ะคุยกันบ้างนิดหน่อยทั้งตัวจริงและในวีแชท มีโอกาศเขาก็เลี้ยงของกินเรา เย็นๆก็ไปเดินเล่นด้วยกันบ้าง แล้วก็เขาชอบจับหัวเล่นผมเราด้วยค่ะกับชอบยื่นหน้ามาหา คนจีนนี่สุดยอดไปเลยจริงๆทำตัวไม่ถูกเขินมมาก คิดในใจเขาไม่น่าคิดแค่เพื่อนมั้ยนะ ใกล้ๆอาทิตย์ที่จะกลับเขาซื้อของขวัญให้เราด้วยค่ะเป็นตุ๊กตาหญิงงามของจีนกับเขียนการ์ดให้เราด้วยคือยิ่งใหญ่มากทุกคน ดีนะที่เราซื้อของฝากมาจากไทยเราก็ให้เขาไปเหมือนกันค่ะ
ยิ่งใกล้วันกลับยิ่งไม่อยากกลับพวกเราเริ่มสนิทกันมากขึ้นแต่วันนั้นก็มาถึงวันนั้นค่ะใจกายมาก ตอนอยู่สนามบินเราร้องไห้เพราะว่าไม่อยากกลับการที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนๆอยู่ที่อากาศเย็นๆสภาพแวดล้อมที่ดี เรามีความสุขมาก ก่อนจะไปเช็คอินเราก็ร้องไห้แล้วก็โบกมือบ้ายบาย เขาก็แค่บ้ายบายเราไม่ได้พูดร่ำลาอะไรกันมาก แต่เราน่ะไม่อยากไปเลยที่ผ่านมาเขาดีกับเรามากจริงๆ
เขาก็บอกเราในแชทอีกทีว่าเดินทางปลอดภัยรอวันที่เธอจะมาประเทศจีนอีกนะ ถึงไทยแล้วบอกด้วยนะ พอถึงไทยเราก็คุยกันเรื่อยๆค่ะมีเวลาว่างก็คุยแต่ไม่ได้คุยทุกวันะคะ แล้วเหมือนความรู้สึกของทั้งคู่จะชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ บอกคิดถึงกัน บางทีคุยกันเหมือนแฟนเลยค่ะ มีวีโอคอลกัน ถามสารทุกข์สุขดิบในแต่ละวัน เราก็คิดๆนะว่าเป็นไปได้มั้ยที่เราจะได้เจอกันอีกได้อยู่ด้วยกันอีก มันก็เป็นไปได้นะคะอะไรมันก็เกิดขึ้นได้แต่เราไม่มีทางรู้เลย ทั้งเราและเขาก็บอกกันแบบนี้ตลอดเขาเองก็อยากมาไทย เราเองก็อยากไปจีน
ทุกอย่างมันค่อนข้างจะดีเลยทีเดียวจนวันนึงเราจับได้ว่าเขาเหมือนจะมีแฟนอยู่แล้วแหละค่ะ แต่ไม่ค่อยเปิดเผย ดูไม่สนใจกับเขาคนนั้นสักเท่าไหร่ เราก็เริ่มไม่โอเคแล้วค่ะเลยถามเรื่องที่เกิดขึ้นเขาก็ไม่ยอมพูดกับเราตรงๆจนจบด้วยการเขาบอกเป็นแค่เพื่อนกันเถอะส่วนเราก็เราบอกเขาไปว่าไม่ต้องมาเจอกันอีกจะไม่โง่อีกแล้ว คือตอนนั้นโมโหมากจริงๆทุกคนเราคุมสติไม่อยู่เลย หลังจากวันนั้นเราก็คิดว่าเราไปโวยวายใส่เขาในสถานะอะไรเราไม่ได้เป็นอะไรกันด้วยซ้ำ เราก็เลยทักไปขอโทษเขา เขาก็ไม่ตอบเราค่ะนึกในใจเขาคงเกลียดเราไปแล้ว แต่เราก็ไม่ลดละความพยามเราคิดถึงเขามากจริงๆ เราก็เว้นไว้เกือบเดือนแล้วทักเขาไปใหม่ค่ะว่าอย่าเกลียดเราเลย ยังเป็นเพื่อนกันอยู่มั้ย แล้วเขาก็ตอบเราดีใจมากตอนนั้นเลยถามสารทุกข์สุขดิบนิดหน่อยแล้วก็จบ แต่ว่าเขาบอกว่าวันนั้นเขาไม่ชอบมากๆที่เราใส่อารมณ์แบบนั้นกับเขา คือใครถูกใครผิดเนี่ย เธอก็มีคนของเธออยู่แล้วยังจะมายุ่งกับคนอื่น ฉันก็ไม่โอเคไง
แต่เราคิดถึงเขามากจริงๆอยากกลับมาคุยกันอีกเรื่อยๆก็ยังดี ในสถานะเพื่อน ได้ฝึกภาษาไปในตัวด้วยนะคะมันช่วยได้เยอะจริงๆ แต่ตอนนี้กลัวมากเลยว่าเขาจะรู้สึกไม่โอเคกับเราค่ะ