เรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นคนโสด แม่หม้ายลูกติดอายุ 40 ปี เราทำงานในสถานที่ราชการแห่งหนึ่ง จ.ปทุมธานี แต่บ้านเราอยู่ กทม.ซึ่งจะมีรถบริการรับ-ส่ง รถสายนี้ก็จะเปลี่ยนคนขับบ่อย พอมาเจอคนขับคนนี้ชื่อ นาย อ.อายุประมาณไม่เกิน30 ปี เราก็ไม่เคยรู้เลยว่าคนขับคนนี้เขาจะมองเราทุกวันเวลาที่เราขึ้นรถ ลงรถ รถคันนี้มีปัญหาบ่อย เช่น น้ำมันหมดก่อนถึงที่หมายบ้าง มาช้าบ้าง เราก็เลยขอเบอร์น้องคนขับรถคันนี้ไว้ เพื่อไว้ถามเวลาว่าวันนี้จะมีรถไหม แล้วเราก็แอดเฟสบุ๊กน้องเขาไว้ด้วย
ทีนี้ปัญหาเรื่องรถก็จะเกิดขึ้นบ่อยมาก จนเจ้าหน้าที่ที่ดูแลเรื่องรถของที่ทำงานเรา ให้ นาย อ.นี้ออกจากการเป็นคนขับรถรับส่งสายของเรา แต่จากที่เราเคยแอดเฟสบุ๊ก นาย อ.ไว้ นาย อ.ก็ ได้มาคุยกะเราใน Inbox ของเฟส เราจึงได้รู้จักกันมากขึ้น จากที่เราเคยเป็นคนโสด ความรู้สึกที่ นาย อ.มาคุยดีกะเรา คำพูดคำจาเขาปากหวานมาก เราเริ่มคุยกันเมื่อวันที่ 6 มิ.ย.62 จากนั้น ก็เป็นการคุยทาง ไลน์บ้าง call คุยกันบ้าง call วีดีโอบ้างแต่ทุกวัน ก่อน อ.จะออกจากงาน ก็มีเรื่องทิ้งไว้มากมายเช่นโดนตำรวจยึดใบขับขี่ โดนจับแถวบ้านเรา อ.ก็จะวานให้เราไปเอาใบขับขี้ให้หน่อย เชื่อมะว่าเราก็ทำให้ เราก็ไปเสียค่าปรับให้ แล้วก็ส่ง ems ไปให้ถึงบ้านที่ต่างจังหวัดเขาอีกตอนที่เขากลับบ้านแล้วนะ แล้วเราก็บอกให้เขากลับบ้านที่ต่างจังหวัดไปก่อนเพื่อหาหนทางหางานใหม่ เราก็โอนเงินให้เขาไป 500 บาท เพื่อจะได้กลับไปหาพ่อหาแม่ที่ต่างจังหวัด เขาก็กลับไป แต่เราก็โอนเงินให้เขาเรื่อยๆ 500 บ้าง 300 บ้าง โอนค่าโทรศัพท์ให้บ้าง เพื่อเขาจะได้ต่อเน็ตคุยกะเรา
ช่วงเวลานั้นเราก็มีความสุขมากๆ เพราะเขาโทรมาหาเราเกือบตลอดเวลา เพราะเขาว่างงานไง แต่ในเวลาเราที่ทำงานเราก็จะหาเวลารับสายเขาตลอด เขาทักมาใน inbox เราก็จะพยายามตอบเขาตลอด มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ เขาบอกรักเรา เขาคิดถึงเรา แต่ในความที่เราอายุมากกว่าเราก็ไม่ค่อยกล้าที่จะพูดอะไรแบบนี้กับ อ.หรอก เราอาย แต่ความที่เราอายุมากกว่าเขาเกือบรอบนึง ในสมองเรา ก็คิดอะไรไปเรื่อย บอกกับ อ.ว่าถ้าวันนึงพี่หายไป อ.จะตามพี่มั๊ย อ.ก็จะตอบว่า พี่จะหายไปไหน ถ้าพี่หายไปผมก็จะตามไปทุกที่เลย การที่เราโสดมานานเราได้ยินเช่นนั้นเราก็รู้สึกยิ่งเริ่มจะรัก อ.มากขึ้นๆ
ทีนี้มีข่าวดี อ.โทรมาบอกว่า อ.ได้งานแล้ว เป็นพนักงานขับรถของบริษัทเพชรประเสริฐ จ.เพชรบูรณ์ เราก็ดีใจที่ อ.กำลังจะได้งานแล้ว เราก็ยังคุยเหมือนเดิมปกติทุกวัน เราก็เริ่มมองเห็นอนาคตแระว่าเขาน่าจะเป็นคนขยันหรืออาจจะมาเป็นเนื้อคู่เราก็ได้ อ.ได้งานประมาณวันที่ 2 ก.ค.62 บอกว่าไปอยู่ท่ารถแล้ว พอวันที่ 3 ก.ค. อ.ไม่สบายเลยหยุดงานก่อน 1 วันเพื่อพักผ่อน แล้วหลังจากนั้น อ.ก็ทำงานขับรถปกติ จะมีเวลาโทรมาหาเราบ้าง วันละ 1 - 2 ครั้ง แต่เวลาก่อนนอนเราก็จะคุยกันตลอด เขาบอกรักเราคนเดียว คิดถึงเราตลอดเวลา จนได้เวลาก็ต้องแยกย้ายกันไปนอน แต่เวลาที่เราคุยกันเราจะชอบบอกเขาว่า นี่เราอยู่ห่างกัน อ.อยากจะหาคนที่ดูแลใกล้ชิดไม๊ล่ะ พี่จะได้ถอยให้ ขับรถกับบริษัทนี้โหดหน่อยๆขับทั้งวันวันละหลายรอบ อ.ทำงานเพื่อเงิน แล้วเป็นงานที่เขารัก อ.จะบ่นว่าเหนื่อย ปวดหลัง อยากหาคนนวดให้ แล้วก็เคยชวนเราไปอยู่กับเขาไปเป็นกระเป๋ารถให้เขา ซึ่งมันก็เป็นไปไม่ได้ เพราเรามีงานประจำทำที่ดีกว่าอยู่แล้ว
แล้วเมื่อวันพุธที่ 24 ก.ค.ที่ผ่านมา เราก็เกิดมีความอยากลองใจกับ อ.เลยพิมพ์ข้อความใน inbox เขาไปว่า "พี่ขอห่างกันไปก่อน พี่จะคอยเป็นกำลังใจอยู่ห่างๆนะ เพราะเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ พี่ไม่สามารถไปดูแลเธอได้ เธอต้องการคนดูแลแต่พี่ทำไม่ได้" ประมาณนี้ แล้วเขาก็บอกว่า ทำไมพี่พูดแบบนี้ จริงๆแล้วเราก็อยากจะใจแข็งนะ เพื่อจะได้ห่างจาก อ.จริงๆได้ แต่เราก็ทำไม่ได้เอง ยังไปคิดถึงเขาอีกเฉยเลย
แล้วหลังจากนั้น อ.ก็ไม่โทรหาเราเหมือนเดิม เขาพยายามทำใจหรือยังไง เราก็ไม่เข้าใจเขาเลย แต่ทำไมทำให้เราเศร้ามาก เราโทรไปก็ไม่รับสายเราเลย inbox ในเฟสก็ไม่อ่าน เราจะพิมพ์ข้อความทิ้งไว้ อ่านบ้างไม่อ่านบ้าง แล้วทีนี้เราก็สุดๆละ อ. ตอบกลับมาใน inbox ว่า "ตอนนี้ผมเครียดเรื่องงานมาก ผม ผมขออยู่แบบนี้สักพักนะ ขอบคุณครับพี่ หวังว่าพี่คงเข้าใจผมนะ" เห้ย จะให้เข้าใจว่าไงเนี่ย พิมพ์มาแบบเนี้ย
ทีนี้เราก็หัวร้อนสิ ก็เลย inbox ไปบอกว่า "ช่ายสิ ตอนนี้น้องสามารถยืนด้วยตังเองได้ละ งั้นพี่ขอทวงบุญคุณคืนละกัน เมื่อไหร่ว่ามา" แล้วก็ขอทวงเงินที่เคยให้ไปทั้งหมดด้วย เพราะเขาเคยบอกว่าได้งานแล้วจะคืนให้เราทั้งหมด เราจะได้จบๆ กันไป แต่มันก็เป็นการเลิกกันที่ไม่ได้สวยงามสักเท่าไหร่ แต่ทำไมเราถึงยังเศร้า เรากับ อ.รู้จักในเวลาแค่เดือนกว่าๆ เอง ใจเรามันหวิวๆ แล้วใจ อ.ทำด้วยอะไร มีปัญหากับเรื่องงานทำไมๆ ไม่คุยกับเราบ้าง แบบนี้เรียกว่าอกหักทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันไหม ? ช่วยตอบที
เคยรู้สึกอกหักทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันไหม ?
ทีนี้ปัญหาเรื่องรถก็จะเกิดขึ้นบ่อยมาก จนเจ้าหน้าที่ที่ดูแลเรื่องรถของที่ทำงานเรา ให้ นาย อ.นี้ออกจากการเป็นคนขับรถรับส่งสายของเรา แต่จากที่เราเคยแอดเฟสบุ๊ก นาย อ.ไว้ นาย อ.ก็ ได้มาคุยกะเราใน Inbox ของเฟส เราจึงได้รู้จักกันมากขึ้น จากที่เราเคยเป็นคนโสด ความรู้สึกที่ นาย อ.มาคุยดีกะเรา คำพูดคำจาเขาปากหวานมาก เราเริ่มคุยกันเมื่อวันที่ 6 มิ.ย.62 จากนั้น ก็เป็นการคุยทาง ไลน์บ้าง call คุยกันบ้าง call วีดีโอบ้างแต่ทุกวัน ก่อน อ.จะออกจากงาน ก็มีเรื่องทิ้งไว้มากมายเช่นโดนตำรวจยึดใบขับขี่ โดนจับแถวบ้านเรา อ.ก็จะวานให้เราไปเอาใบขับขี้ให้หน่อย เชื่อมะว่าเราก็ทำให้ เราก็ไปเสียค่าปรับให้ แล้วก็ส่ง ems ไปให้ถึงบ้านที่ต่างจังหวัดเขาอีกตอนที่เขากลับบ้านแล้วนะ แล้วเราก็บอกให้เขากลับบ้านที่ต่างจังหวัดไปก่อนเพื่อหาหนทางหางานใหม่ เราก็โอนเงินให้เขาไป 500 บาท เพื่อจะได้กลับไปหาพ่อหาแม่ที่ต่างจังหวัด เขาก็กลับไป แต่เราก็โอนเงินให้เขาเรื่อยๆ 500 บ้าง 300 บ้าง โอนค่าโทรศัพท์ให้บ้าง เพื่อเขาจะได้ต่อเน็ตคุยกะเรา
ช่วงเวลานั้นเราก็มีความสุขมากๆ เพราะเขาโทรมาหาเราเกือบตลอดเวลา เพราะเขาว่างงานไง แต่ในเวลาเราที่ทำงานเราก็จะหาเวลารับสายเขาตลอด เขาทักมาใน inbox เราก็จะพยายามตอบเขาตลอด มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ เขาบอกรักเรา เขาคิดถึงเรา แต่ในความที่เราอายุมากกว่าเราก็ไม่ค่อยกล้าที่จะพูดอะไรแบบนี้กับ อ.หรอก เราอาย แต่ความที่เราอายุมากกว่าเขาเกือบรอบนึง ในสมองเรา ก็คิดอะไรไปเรื่อย บอกกับ อ.ว่าถ้าวันนึงพี่หายไป อ.จะตามพี่มั๊ย อ.ก็จะตอบว่า พี่จะหายไปไหน ถ้าพี่หายไปผมก็จะตามไปทุกที่เลย การที่เราโสดมานานเราได้ยินเช่นนั้นเราก็รู้สึกยิ่งเริ่มจะรัก อ.มากขึ้นๆ
ทีนี้มีข่าวดี อ.โทรมาบอกว่า อ.ได้งานแล้ว เป็นพนักงานขับรถของบริษัทเพชรประเสริฐ จ.เพชรบูรณ์ เราก็ดีใจที่ อ.กำลังจะได้งานแล้ว เราก็ยังคุยเหมือนเดิมปกติทุกวัน เราก็เริ่มมองเห็นอนาคตแระว่าเขาน่าจะเป็นคนขยันหรืออาจจะมาเป็นเนื้อคู่เราก็ได้ อ.ได้งานประมาณวันที่ 2 ก.ค.62 บอกว่าไปอยู่ท่ารถแล้ว พอวันที่ 3 ก.ค. อ.ไม่สบายเลยหยุดงานก่อน 1 วันเพื่อพักผ่อน แล้วหลังจากนั้น อ.ก็ทำงานขับรถปกติ จะมีเวลาโทรมาหาเราบ้าง วันละ 1 - 2 ครั้ง แต่เวลาก่อนนอนเราก็จะคุยกันตลอด เขาบอกรักเราคนเดียว คิดถึงเราตลอดเวลา จนได้เวลาก็ต้องแยกย้ายกันไปนอน แต่เวลาที่เราคุยกันเราจะชอบบอกเขาว่า นี่เราอยู่ห่างกัน อ.อยากจะหาคนที่ดูแลใกล้ชิดไม๊ล่ะ พี่จะได้ถอยให้ ขับรถกับบริษัทนี้โหดหน่อยๆขับทั้งวันวันละหลายรอบ อ.ทำงานเพื่อเงิน แล้วเป็นงานที่เขารัก อ.จะบ่นว่าเหนื่อย ปวดหลัง อยากหาคนนวดให้ แล้วก็เคยชวนเราไปอยู่กับเขาไปเป็นกระเป๋ารถให้เขา ซึ่งมันก็เป็นไปไม่ได้ เพราเรามีงานประจำทำที่ดีกว่าอยู่แล้ว
แล้วเมื่อวันพุธที่ 24 ก.ค.ที่ผ่านมา เราก็เกิดมีความอยากลองใจกับ อ.เลยพิมพ์ข้อความใน inbox เขาไปว่า "พี่ขอห่างกันไปก่อน พี่จะคอยเป็นกำลังใจอยู่ห่างๆนะ เพราะเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ พี่ไม่สามารถไปดูแลเธอได้ เธอต้องการคนดูแลแต่พี่ทำไม่ได้" ประมาณนี้ แล้วเขาก็บอกว่า ทำไมพี่พูดแบบนี้ จริงๆแล้วเราก็อยากจะใจแข็งนะ เพื่อจะได้ห่างจาก อ.จริงๆได้ แต่เราก็ทำไม่ได้เอง ยังไปคิดถึงเขาอีกเฉยเลย
แล้วหลังจากนั้น อ.ก็ไม่โทรหาเราเหมือนเดิม เขาพยายามทำใจหรือยังไง เราก็ไม่เข้าใจเขาเลย แต่ทำไมทำให้เราเศร้ามาก เราโทรไปก็ไม่รับสายเราเลย inbox ในเฟสก็ไม่อ่าน เราจะพิมพ์ข้อความทิ้งไว้ อ่านบ้างไม่อ่านบ้าง แล้วทีนี้เราก็สุดๆละ อ. ตอบกลับมาใน inbox ว่า "ตอนนี้ผมเครียดเรื่องงานมาก ผม ผมขออยู่แบบนี้สักพักนะ ขอบคุณครับพี่ หวังว่าพี่คงเข้าใจผมนะ" เห้ย จะให้เข้าใจว่าไงเนี่ย พิมพ์มาแบบเนี้ย
ทีนี้เราก็หัวร้อนสิ ก็เลย inbox ไปบอกว่า "ช่ายสิ ตอนนี้น้องสามารถยืนด้วยตังเองได้ละ งั้นพี่ขอทวงบุญคุณคืนละกัน เมื่อไหร่ว่ามา" แล้วก็ขอทวงเงินที่เคยให้ไปทั้งหมดด้วย เพราะเขาเคยบอกว่าได้งานแล้วจะคืนให้เราทั้งหมด เราจะได้จบๆ กันไป แต่มันก็เป็นการเลิกกันที่ไม่ได้สวยงามสักเท่าไหร่ แต่ทำไมเราถึงยังเศร้า เรากับ อ.รู้จักในเวลาแค่เดือนกว่าๆ เอง ใจเรามันหวิวๆ แล้วใจ อ.ทำด้วยอะไร มีปัญหากับเรื่องงานทำไมๆ ไม่คุยกับเราบ้าง แบบนี้เรียกว่าอกหักทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันไหม ? ช่วยตอบที