ใครเคยรู้สึกหวันไหวกับเพื่อนบ้าง... คือเรื่องมันมีอยู่ว่า มีเพื่อนคนนึงอยู่คนละห้อง เราอยู่สายคำนวณ เพื่อนอยู่สายไทยสังคมสมมุดว่าชื่อท๊อป (เป็นผู้ชายเหมือนกันทั้งคู่) คือจริงๆแล้วเรารู้จักเพื่อนคนนี้มานานแล้วแหละแต่ก็ไม่เคยคุยกัน มันก็หน้าตาดีนะแต่ไม่ชอบตรงที่มันคบใครแป็ปเดียวเดียวก็มีใหม่ ก็เลยไม่ได้สนใจ จนวันนึงมันมีเพื่อนอยู่ กนร. แล้ววันนั้นเราก็ทำงาน กนร. กับเพื่อนเรื่องพาเหรดกองกลางกีฬาสี แล้ววันนั้นคือต้องไปเอาเสื้อ แล้วเราก็ต้องไปเอาเสื้อด้วยแต่เพื่อนบอกให้เราไปกับไอท๊อปเพราะรถครูนั้งไม่จุ แล้ววันนั้นคือเราปวดหัวกับมันมากมันพาเราไปทั่วพาไปเดินเล่นบ้าง พาไปหาของกินบ้าง กว่าจะได้เข้าไปที่ร้านเพื่อนก็จะกลับกันอยู่แล้ว (ข้ออ้างมันดีมาก “หลงทางครับ”!!! จ้าาาา) แล้วหลังจากนั้นคาบเที่ยง หรือคาบว่างชนกัน มันก็จะมานั้งคุยกับเราตลอด จนมันพาเราไปดูหนัง พาเราไปดูมันแข่งบาส ให้เราไปถ่ายรูปให้ มานอนค้างที่บ้าน ( ก่อนกลับบอกพ่อแม่เราว่า “ลูกเขยกลับแล้วนะครับ”!!! คือพ่อกับแม่มองเราแรงมาก เราก็บอกไปว่า มันบ้าคิดไรมาก ปวดหัวเลยครับ🤯) มันเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆจนเราขึ้น ม.5จะเทอมสองและ
ถ้าเป็นคุณ คุณจะคิดว่ายังไง แล้วคุณจะทำยังไงต่อ คือนี้ก็เริ่มรู้สึกกับมันมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อนก็ชอบแซวว่าหายไปกับไอท๊อปบ่อย ไม่ค่อยอยู่กับเพื่อน เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลยอะ มันรู้สึกชอบแบบนี้ได้ยังไงเนี้ยยยยยยยปัญหาคือมันชอบผู้หญิงด้วย จะบอกเขาดีมั้ย หรืออยู่ห่างๆกันไปก่อนดี ㅠㅠ
หรือจริงๆแล้วเขาไม่ได้คิดอะไร?
ถ้าเป็นคุณ คุณจะคิดว่ายังไง แล้วคุณจะทำยังไงต่อ คือนี้ก็เริ่มรู้สึกกับมันมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อนก็ชอบแซวว่าหายไปกับไอท๊อปบ่อย ไม่ค่อยอยู่กับเพื่อน เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลยอะ มันรู้สึกชอบแบบนี้ได้ยังไงเนี้ยยยยยยยปัญหาคือมันชอบผู้หญิงด้วย จะบอกเขาดีมั้ย หรืออยู่ห่างๆกันไปก่อนดี ㅠㅠ