เรื่องมีอยู่ว่า เราไปถูกชะตากับคนคนนึง แล้วก็ทำทุกอย่างร่วมกัน กิจกรรม การบ้าน ไปกินข้าวด้วยกันบ้าง คุยกับเขาคนนี้สบายใจทุกครั้ง เวลาเขามีปัญหาหรือเรื่องอะไรให้ช่วยเขาจะนึกถึงเราเสมอ แต่เราเคยโกรธเขามาก เนื่องจากเขาเป็นคนที่ช้า ทำอะไรก็ช้า มาแต่ละทีขนาดนัดเราเองยังมาช้า เราเป็นคนที่ไม่ชอบคนไม่ตรงเวลามาก ถึงขั้นเกลียดเลยแหละ มีเหตุการณ์อื่นเข้ามาด้วย ยาวมาก เราขี้น้อยใจด้วยแหละ ทำให้มีระยะห่างกว่าแตาก่อน แต่ลึก ๆ รู้สึกดีกับเขาคนนั้นนะ แต่กลัวว่าถ้าวันนึงมันเลยสถานะที่เป็นอยู่แล้วมันจะไม่เหมือนเดิม กลัวว่ามันจะแย่กว่าเดิม แล้วกลัวที่สุดคือเขาหายจากชีวิตเรา เราพยายามไม่คิด ทำตัวให้เป็นปกติ แต่ลึก ๆ ก็คิดอยู่ดี อยากรักแต่ไม่กล้า กลัวว่าความสัมพันธ์จะไม่เหมือนเดิม กลัวเสียเขาไป แต่เขาไม่รู้นะ ว่าราคิดยังไงกับเขา เราก็ทำตัวปกติ เป็นพี่เป็นน้องปกติ