เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับพวกเพื่อนไปเล่นบ้านเพื่อนในกลุ่มชื่อว่า กัส (นามสมมุติ) แล้วมีเพื่อนคนหนึ่งทำหน้าตาไม่ค่อยรู้สึกโอเครสักเท่าไหร่พอเพื่อนถามเค้าก็ว่ามีปัญหา ทางครอบครัว แฟน เพื่อน และมันก็มาตกที่เรา มีเพื่อนคนหนึ่งเอยขึ้นว่าเค้าเคยร้องไห้และเสียใจกับเราเพราะอะไรบ้างอย่างเราก็ไม่รู้ และเพื่อนๆในกลุ่มก็พูดให้เราประมาณว่า "เออออออ่ะไม่ต้องเป็นคนพูดตรงขนาดนั้นั้นก็ได้ไม่ต้องพูดแรงใส่เพื่อนเพื่อนบ้างคนเค้าก็ไม่ชอบมันเสียความรู้สึกพูดอ้อมๆเอาก็ได้ป่ะเออ"เราสตัสไปเเปปเดียวเราก็กลับมาคิดได้ว่า เราควรจะหยุดพูดแบบที่เพื่อนบอกดีมั้ยหรือจะคงพูดตรงแบบเดิมที่เราอยากจะบอกก็คือเราเคยไม่พูดตรงแหละเพื่อนบอก "เหอะขอความจริง"พอเราพูดจริงพูดตรงเค้าก็ว่าเรานู้นนี้นั้น แต่เพื่อนเราเป้นพวกขายเพื่อนกะนเก่งมากเราก็ยังเคยโดนขายมาจากปากเพื่อนสมัยม.ต้นด้วยกันไปพูดให้คนอื่นฟัง แต่คนที่ฟังคือเพื่อนเก่ากับเราเหมือนกันเราเลยบอกเค้าไปแค่ว่า "กูจะดีหรือจะเลวมันก็ขึ้นอยู่กับคนปากคนที่พูดรู้จักกูมาดีจะเชื่อหรือไม่เชื่อขึ้นอยู่กับสิ่งที่เห็นกูไม่เเคร์ปล่อยๆไปโตๆกันแล้ว"แต่เรากลับไม่เคยขายเพื่อนหรือเอาเรื่องเพื่อนไปพูดเลยเเม้แต่ใครก็ตามแต่เราจะพูดไปเลยถ้ารู้สึกยังไงให้เค้ารู้ไปเลยถ้ามีใครที่นิสัยแย่ๆหรือมันไม่น่าคบเราก็จะพูด แต่ในคำที่พูด จะดูแรงๆประสมความเป็นห่วงแหละให้คิดถึงคำพูดของเราว่าคืออะไร เเต่เรากลับโดนว่าว่าไม่ให้พูดตรงอีกและไปพูดใส่กันเอา เพื่อนยังมีการลงสตอนรี่แล้วบอกว่า "เพื่อนแท้เค้าต้องใส่กันรู้ไว้นะพวก อิอิ" แล้วทุกคนคิดไงค่ะควรไปต่อมั้ยหรือจะพอแค่นี้ สำหรับตัวเราเราคิดว่าเรามีสมองและความคิดที่เป็นผู้ใหญ่อยู่บ้างค่ะ นิดหนึ่ง😁