เริ่มเรื่องจากว่า สิบกว่าปีที่แล้ว พ่อแท้ๆกับแม่ผมเลิกกันไปแล้ว พอผ่านมาหลายปีก็แต่งงานใหม่ครับ ซึ่งคนที่ติดโทรศัพท์คือพ่อเลี้ยงผมนี่แหละ
ต้องเกริ่นก่อนว่า แม่ผมทำงานเป็นหลักอยู่ที่ กทม. ส่วนพ่อเลี้ยงเป็นคน ตจว. อยู่ๆก็ได้มาเจอกันแล้วก็ชอบพอกันเลยพามาแนะนำให้ผมรู้จัก ผมก็โอเคนะเพราะว่าชีวิตแม่ อยากทำไรก็ตามใจเลย ผมก็สนับสนุนทุกอย่าง ผมกับเค้าก็เข้ากันได้ดีครับ คุยกันได้หลายเรื่องเลย ปกติทุกอย่างเหมือนคนในครอบครัว

เมื่อก่อนเค้าก็เป็นคนเก่ง ทำอะไรรวดเร็ว กระฉับกระเฉง ตื่นมาตอนเช้าทำกับข้าว กินกาแฟพร้อมอ่านหนังสือพิมพ์ แล้วก็ทำงานเลย ไม่ว่าจะเป็นช่วยงานแม่ หรือว่าโทรคุยกับลูกค้า เย็นๆก็โทรคุยกับเพื่อนๆบ้าง
ซึ่งเค้าก็มีงานที่ ตจว. ส่วนแม่ก็มี ธุรกิจใน กทม. แรกๆก็คือเดินทางกลับไปกลับมาครับ แต่เนื่องด้วยถ้าขับรถก็กินเวลาเกือบ 1 วันกว่าจะถึง เลยสลับกันว่าแม่ไปอยู่กับเค้าบ้างตอนเค้ามีงาน พองานน้อยก็กลับมาอยู่ กทม. แต่หลักๆจะอยู่ กทม.นี่แหละครับ เป็นแบบนี้หลายปีได้

เรื่องกิจกรรมไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ก็สลับกันครับ คือแม่ก็ไปเที่ยวกับเพื่อนๆเค้าเป็นกลุ่มๆทุกปี และเค้าก็มาเที่ยวกับเพื่อนแม่ทุกๆปีเหมือนกัน ปีละหลายรอบ

ซึ่งผมเห็นว่า ถ้าจะคุยงานหนะ มันควรมีไลน์ไว้คุยกับลูกค้าบ้าง กับเพื่อนๆที่ทำงานด้วยกันบ้างเป็นสมาคมของเค้า ก็เลยให้ smartphone และสมัครให้ พอสมัครไม่นาน เค้าก็บอกว่า สมัครเฟสให้หน่อย ผมก็สมัครให้ แรกๆก็ไม่มีปัญหาอะไรนะ แต่สักพักก็เริ่มหยิบมือถือมาดูบ่อยขึ้นๆ จนทะเลาะกันกับแม่ครับ เพราะว่าพูดอะไรแล้วไม่ฟัง บอกว่าไม่ได้ยิน ทั้งๆที่ก็นั่งคุยกัน 2 คนนั่นแหละ หรือลืมไปแล้วว่าคุยอะไรกัน สมาธิอยู่ในโทรศัพท์มากๆ แม่ก็เลยบ่น

เค้าก็บอกว่า เพื่อนเค้าอยู่ในโทรศัพท์ ไม่ได้ไปเจอกัน ก็แค่ว่าจะคุยกับเพื่อนบ้าง ก็โอเคเข้าใจกัน
แต่พอเวลาไปเที่ยวกันกับเพื่อนๆเค้า ตอนนั่งกินข้าวหรือ ตอนทำกิจกรรม ก็เอาโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านไม่หยุด จนเพื่อนๆถามว่า ทำไรหนะเพื่อนๆอยู่ตรงนี้ไม่คุยไปคุยแต่ในโทรศัพท์

ปัจจุบันงานเค้าก็ให้ลูกชายเค้าทำแทน ส่วนงานแม่ก็ไม่ได้เยอะเหมือนเมื่อก่อนเพราะผมก็ลงมาช่วยแล้ว ซึ่งเอาจริงๆตอนนี้ก็มีแต่ ขับรถพาแม่ไปนู่นไปนี่ ไปคุยงานบ้างไปเที่ยวบ้าง อยากให้ใช้ชีวิตสบายๆ ไปเที่ยวเล่น ไปทำกิจกรรมของเค้า

แต่กลายเป็นว่า วันๆไม่ทำอะไรเลย ตื่นเช้ามาเปิดโทรศัพท์ ลงมาทำกับข้าวไปดูโทรศัพท์ไปจนบางทีก็ทำพลาด กินข้าวไปก็ดูโทรศัพท์ไปจนคนอื่นกินเสร็จเค้ายังกินไม่ถึงครึ่งจานเลยก็มี พอลุกแล้วก็เอาจานไปเก็บแล้วก็นั่งอ่านโทรศัพท์เป็น ชม.ๆ พอแม่บอกจะออกไปข้างนอกแล้วนะพร้อมยัง ก็บอกยังไม่ได้กินกาแฟ รอกินกาแฟอีก ชม. นึง กว่าจะได้ออกจากบ้าน เที่ยงทุกที อยู่บ้านเปิดทีวี แต่ก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วย ตาไม่ได้ดูทีวีเลย หนักไปกว่านั้นคือ ขับรถติดไฟแดงก็เอาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น แล้วพอรถออกก็ไม่เก็บ อ่านอยู่นั่นแหละจนรถเกือบชนหลายรอบแล้ว ผมว่าจะซื้อรถที่มันมีเบรคอัตโนมัติให้แล้วเนี่ะ อันตรายเกิ้น

เดี๋ยวนี้ทะเลาะกับแม่วันเว้นวันเลย วันไหนไม่พูดอะไรเรื่องโทรศัพท์เค้าก็อารมย์ดี วันไหนพอมีสำคัญจะคุยด้วยแล้วเค้าเอาแต่ดูโทรศัพท์จนคุยกันไม่รู้เรื่องแม่ก็บ่น พอแม่บ่นปุป เค้าก็อารมย์เสีย ทำปึงปัง พูดตะคอกเสียงดังซะงั้น แล้วบอกว่า มีอะไรก็บอกสิว่าจะให้ทำอะไร ถ้าไม่บอกก็ไม่มีอะไรให้ทำแล้วจะให้ทำอะไรนอกจากเล่นโทรศัพท์ แม่ก็บอกว่า บอกไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าวันนี้จะทำอะไรบ้าง ลืมไปแล้วหรือไง สรุปว่าแกลืมจริงๆ แต่ก็ไม่ยอมรับผิดนะ ทำเป็นไม่พอใจทำหน้าเครียดแล้วก็เดินออกไปนอกบ้านเลยก็มี เหอะๆ

แก้ไขยังไงดีครับเนี่ะ
ปล. ไม่น่าให้ มือถือเล่นเน็ตได้ แต่แรกเลย เอา 3310 ให้ก็จบแล้วนะเนี่ะ