สวัสดีครับวันนี้มีเรื่องราวของชีวิตมาเล่าให้ฟัง ผมจบมาจากมหาวิทยาลัยทางภาคอีสาน  หลังจากเรียนจบสิ่งแรกที่ทำเลยคือขึ้นมาหางานทำในกรุงเทพ แต่ในระหว่างนี้ก็สมัครสอบ กพ ไปด้วย ด้วยชีวิตที่ยังไม่รู้จะไปทางซ้ายหรือขวาตั้งใจทำอะไรก็ไม่เต็มที่ เพราะคิดว่าตัวเองเป็นนักศึกษาจบใหม่ หรือตัวเองจบมาด้วยเกรดที่สูงพอตัว ไม่ว่าที่ไหนก็ต้องรับเข้าทำงาน ระหว่างนั้นก็ยื่นสมัครงานไปเรื่อย จนตัวเองกลับไปสอบ กพ ก็ยังไม่มีเรียกเข้าไปสัมภาษณ์ จนกลับขึ้นมากรุงเทพอีกครั้ง ครั้งนี้ถูกเรียกสัมภาษณ์งานตั้งแต่บริษัทแรกที่สมัครงาน ดีใจเป็นอย่างมาก จนวันเซ็นต์สัญญา มีบริษัทที่ติดต่อมาจากในจังหวัดที่ตนเองอยู่ เป็นบริษัทที่ดีมาก ทางบริษัทติดต่อทั้งส่งใบสมัครมาให้เองทุกอย่าง แต่กลับปฎิเสธเนื่องจากมีงานทำแล้ว จนเข้าสู่ในช่วงทดลองงาน ซึ่งในระหว่างนี้ก็มีบริษัทอื่นเข้าติดต่อเข้ามา 3-4 บริษัท  จนผ่านโปรไปแล้วคิดว่างานสายนี้มันเหนื่อย เกิดความขี้เกียจค่อยหางานหลังเกณฑ์ทหารแล้วก็ยังไม่สายไม่อยากทำแล้วจึงแจ้งลาออกล่วงหน้าเพื่อกลับบ้าน  เป็นเวลาประมาณ 6 เดือนที่มากรุงเทพ ซึ่งทำงานเพียง 4 เดือนหลังเรียนจบ(สอบ กพ ไม่ผ่านด้วย) หลังกลับไปอยู่บ้านก็ใช้ชีวิตแบบไม่คิดอะไร ปล่อยวางคิดในแง่ดีว่ายังไม่ผ่านทหารไม่มีใครรับหรอก อยู่บ้านประมาณ 1 เดือน จึงตัดสินใจหางานพาร์ทไทม์ทำ ซึ่งก็สนุกสนานดีไม่มีเรื่องให้เครียด จนถึงเวลาเกณฑ์ทหาร ซึ่งผ่านมาแล้วประมาณ 11 เดือน จึงลาออกจากพารท์ไทม์ ผ่านการเกณฑ์ทหารด้วยการไม่ได้ขนาด 555 หลังจากนั้นทำการเดินทางไปหางานในภาคตะวันออก จนมีเรียกสัมภาษณ์จากบริษัทแห่งหนึ่งโดยต้องนำเสนอโปรเจตต่อบริษัท โดยมีระยะเวลาเตรียมตัว 1 สัปดาห์ ซึ่งขณะนั้นเตรียมตัวไปเพียงน้อยนิด ไม่เตรียมเอกสารนำเสนอหรืออะไรทั้งสิ้นคิดว่าตัวเองสามารถจดจำได้ โดยกำหนดระยะเวลาสัมภาษณ์งาน 4 ชม ผลปรากฏว่าการสัมภาษณ์งานเละไม่เป็นท่าไม่สามารถตอบอะไรต่อผู้สัมภาษณ์ได้เลย เนื่องจากเตรียมตัวไปเพียงน้อยนิด หลังจากนั้นเกิดอาการประหม่าไม่มองตาผู้สัมภาษณ์ จนต้องจบการสัมภาษณ์งานใช้เวลาเพียง 1 ชม กว่าๆ และถูกปฏิเสธ หลังจากนั้นจึงหันมาตั้งใจอ่านหนังสือสอบ กพ แต่การสอบที่ผ่านมาทำไม่ทันเวลา ผลอาจจะยังไม่ผ่านเช่นเดิม ซึ่งเป็นระยะเวลาประมาณ 1 ปี 2 เดือน จนปัจุบันเริ่มหางานอีกครั้งแต่ก็ผิดหวังทุกครั้งไป โดยรับการสัมภาษณ์งานถึง 3 ครั้ง บริษัทแรกสัมภาษณ์ดี ถึงขั้นเอาโทรศัพท์มาบันทึกวีดีโอสัมภาษณ์งาน แต่ปัจุบันเลยเวลาที่ต้องติดต่อกลับมาแล้ว ครั้งที่ 2 เกิดอาการประหม่าเนื่องจากเกิดการกดดันตนเองมากเกินไป จนผู้สัมภาษณ์ต้องแนะนำวิธีการสัมภาษณ์งาน และที่สุดท้ายข้อเสียที่ไม่มีทางแก้ไขได้  ลักษณะภายนอกที่ไม่เหมาะสมกับงานสายนี้ สรุปแล้วเป็นเวลา 1 ปี 3 เดือน ที่ตัวเองจับอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันและไม่มีทักษะอะไรในชีวิต เนื่องจากจบมานาน ภาษาก็ไม่ได้ พิมพ์ไม่เก่ง จนตอนนี้เริ่มเป็นคนเก็บกด เพราะความผิดหวังจากสิ่งที่เราคาดหวัง และจากการเปรียบเทียบกับคนภายนอกครับ ไม่มีอะไรทำครับเลยเขียนเรื่องของตัวเองเล่นๆ ขอบคุณครับ คงยังไม่ถึงเวลาของเรา