เรียนจบมาแล้วกลับมาทำงานที่บ้านทำไมมันไม่ได้ดีกว่าที่คิด

คืออย่างนี้ค่ะ  ตอนนี้เราอายุ 24 ปี เป็นลูกสาวคนโตของบ้าน เพิ่งเรียนจบมาปีที่แล้วจากมหาลัยหนึ่งทีาเป็นที่รู้จักอยู่ ตอนเรียนก็ได้ทุนเรียนมา เราไม่เคยมีประวัติไม่ดี ทำตัวเถลไถล ตอนนี้ก็ทำงานช่วยที่บ้านอยู่ค่ะ แต่เรารู้สึกอึดอัดมากๆ ชีวิตประจำวันเราคือ ตอนเช้า มาเจอ พ่อ แม่ น้อง แม่บ้าน และลูกค้า แล้วทำงาน ตกเย็นก็เข้านอน ส่วนใหญ่ไม่ได้ออกไปไหนเพราะต้อง เฝ้าร้าน อยู่บ้าน ใช่ค่ะถ้าที่บ้านไม่ปิดร้านเราก็ไม่มีวันหยุด บ้านเราเปิดร้านทุกวัน ถ้าปิดร้านคือพ่อแม่มีธุระต้องไปข้างนอก ซึ่งถ้าเราไม่ตามไปด้วยอยู่บ้านก็ค้องเปิดร้าน ปิดร้านแล้วตอนกลางคืนเราจะไปข้างนอกกับเพื่อนบ้าง จริงๆก็ไปได้แต่พอ 5 ทุ่มยังไม่กลับก็โทรตามซะแล้ว ซึ่งจริงๆเราก็ไปได้ไปที่ไม่ดีนะคะ ส่วนใหญ่ก็ออกไปกินข้าวกับเพื่อนผู้หญิง พอมันเป็นแบบนี้มันทำให้เราอึดอัด เราจึงรู้สึกดีมากๆเวลาได้ออกไปข้างนอก รู้สึกผ่อนคลายเวลาที่ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ และเซฟโซนก็ไม่ใช่ที่บ้านอีกแล้ว  มันต่างจากตอนเรียนนะคะ เราเป็นเด็กต่างจว.ที่เข้าไปเรียนกรุงเทพวันไหนเหนื่อยเรียนหนักเรารู้สึกว่สเราอยากกลับบ้าน เราโทรกลับบ้านก็ดีขึ้นเหมือนเป็นหลุมหลบภัยดีดี พอเรียนจบกลับมาบ้านมันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ไหนจะเวลาที่ความเห็นไม่ตรงกันกับพ่อแม่เรื่องงานอีก มันทำให้พักหลังๆเราหมดไฟ เราไม่มีประสิทธิภาพในการทำงานอย่างรู้สึกได้ และรู้สึกไร้ค่ามากๆ บางวันแทบไม่อยากตื่นด้วยซ้ำ เรารอให้ค่ำในทุกๆวันเพื่อที่จะไปเก็บตัวอยู่ในห้องไม่อยากเจอใครมันเหนื่อย มันต่างจากตอนเรียนที่เราทั้งเรียนค่อนข้างดีและชอบทำกิจกรรมเรารู้สึกแฮปปี้กว่านี้เรารู้สึกว่าเรามีค่ามากกว่านี้  เราควรทำยังไงกับชีวิตดีคะ ออกไปทำงานข้างนอกดีมั้ย หรือใครเคยมีประสบการณ์แบบเดียวกันแก้ปัญหายังไงคะ