พอดีพึ่งเลิกกับแฟนค่ะ คบกับแฟนจะ2ปีแล้ว จนตอนนี้เราเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแล้ว ส่วนเขายังเรียนอยู่มัธยม ตอนอยู่ด้วยกันเรากับเขามีความสุขมากๆ มันเป็นเวลาดีๆมาก ถึงมันจะยังไม่นาน เขาเป็นคนเดียวที่อยู่รับฟังเราเวลาเรามีปัญหา คอยอยู่ข้างๆเรา คอยเป็นห่วงเรา ถึงบางครั้งเขาจะทำร้ายเราบ้าง แต่เวลาที่เราทะเลาะกัน เขาเป็นคนยื้อเราตลอดทั้งๆที่เขาไม่ผิด เขาตามเราตลอด เราชอบบอกเลิกเขา แต่ความคิดเราที่เราบอกเลิกคืออยากให้เลิกจากตรงนั้น แล้วเริ่มใหม่ แต่เขากับไม่คิดแบบนั้น เขาคิดว่าเราอยากไป แต่ความเป็นจริง เขาเป็นคนเดียวที่เราอยากอยู่ด้วย ครั้งนี้เราทะเลาะกับเขา จนเราไม่ยื้อเราแล้ว เขาบอกว่าเขาพอแล้ว อยากดูแลหัวใจตัวเอง ไม่อยากไห้ไครมาทำร้ายหัวใจเขาอีก เราตามไปง้อเขาที่โรงเรียนซื้อของไปง้อ ไปคุยกับเขา แต่สิ่งที่เราเจอคือ เขานั่งคุยกับเพื่อนอย่างมีความสุข หัวเราะ ร่าเริง ไม่เหมือนกับเราเลย แต่เราก็ยังไม่เลิกพยายามนะ เราไปง้อเขาที่บ้าน ของทุกๆอย่างยังอยู่ที่เดิมไม่ได้เคลื่อนย้ายไปไหนเลย เราก็ถามเขา ว่าทำไมของยังอยู่ที่เดิม เขากับบอกว่าเสียดายเงิน เขาบอกเก็บไว้ก็ได้ม่ได้คิดถึง เขาพูดมาคำนึ่งว่า ความรักในวัยรุ่นอย่าไปจิงจังกับมันมากให้มันเป็นเพียงสีสีนชีวิตพอ แต่เรากับไม่ได้คิดแค่นั้น เราคิดไปถึงอนาคตที่มีเขาอยู่ในนั้น เราอยากจะลืมเขาแบบที่เขาลืมเราได้จัง  ไม่ว่าเขาจะทำร้ายเราหรือไล่ไห้เราไป เราก็เลิกรักเขาไม่ได้อยู่ดี
*
*
*
*
*
*
*
*
***ถ้าคุณได้เรามาอ่าน เรายังรอคุณและยังรักคุณเสมอนะ