เริ่มเรื่องเลย ผมดันไปแอบชอบพี่รหัสของตัวเองมาครับขอไม่ลงรายระเลียดมาก พอผมรู้ตัวเองว่าชอบเขาแล้วมันก็ยิ่งทักๆคุยๆถามเรื่องต่างๆในชีวิตเป็นจำวันของเขา จนช่วงนั้นผมคิดถึงเขาตลอดเวลาแล้วเวลาส่วนใหญ่แล้วเรามักจะคุยกันแต่ในแชทเพราะในชีวิตจริงคือแทบไม่กล้าที่จะหันมามองหน้ากันเลยคือเขินอ่ะ ถึงจะเคยนั่งรถแดงกลับด้วยกัน ปกติผมเป็นคนชอบคนได้ยากมากๆเพราะเคยมีปมตอนเด็กด้วยแต่ที่ผมรู้สึกหวั่นไหวชอบเธอก็คงเพราะ ผมว่าเรามีอะไรที่เหมือนๆกันคงเข้ากันได้ ชอบอ่านนิยายเหมือนกัน แต่งนิยายเหมือนกัน แถมสิ่งบังเอิญไปกว่านั้นคือทางกลับบ้านยังเป็นทางเดียวกันอีกมันจะบังเอิญไปไหมและแล้ว ตอนนั้นผมก็ได้บอกชอบเขาไปแน่นอนว่าสิ่งที่ได้กลับมาก็คือ "นก" แต่ผมก็แอบเศร้าอยู่นะกับคำตอบที่ได้รับมาจนวันถัดไปเขาคุยกับผมน้อยลงเรียกว่าน้อยมากๆหรือแถบไม่ตอบเลยผมจึงถามถึงสาเหตุพี่แกก็ให้คำตอบว่า "คนที่รู้สึกดีด้วยน่ะคุยเยอะด้วยไม่ได้มันเหมือนจะเป็นการให้ความหวัง" และผมก็ของกลับมาคุยกันเหมือนเดิมได้ไหมในสถานะอะไรก็ได้ในตอนนั้นขอแค่ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ก่อนผมจะลั่นแป้นพิมพ์ไปว่าเป็นพี่น้องก็ได้ เพื่ออยากให้เธอกลับมาแต่มันก็ดีช่วงแรกๆหลังๆมานี้เราแทบจะไม่ได้คุยกันเลยจนต่างคนก็เงียบหายไปและผมก็ไม่กล้าทักไปด้วยกลัวจะกับมาลนลูปในสภาพเดิมๆจนมีวันหนึ่งพี่แกได้เพ้อถึงใครก็ไม่รู้เต็มหน้าเฟสแต่ที่แน่ๆมันเกี่ยวกับความรัก พูดตามตรงนะครับผมจุกเลย ไหนเขาเคยบอกกับผมว่าไม่ชอบผู้ชายถึงขั้นเกลียดเลย และทีนี้ผมควรจะทำยังไงให้เลิกชอบพี่แกสักที คือไม่อยากบล็อกเพราะยังเป็นห่วงพี่เขาอยู่และกลัวเขาคิดว่าผมเกลียดพี่เขาถ้าเป็นไปได้อยากให้เขาบล็อกผมมากกว่า และต้องนี้ก็ไม่อยากรู้timelineชีวิตของพี่แกเลยแล้วไม่อยากเจอแต่ก็ต้องมาเจอกันทุกเช้าตอนเข้าแถวหรือบนรถแดงเพราะอยู่แผนกเดียวกันหรือจะเป็นตอนกิจกรรมเข้าแผนก ผมควรทำยังไงดีครับ?

เขียนผิดหรืออ่านแล้วไม่เข้าใจต้องขอโทษด้วยนะครับคือรีบ^^