สวัสดีค่ะ อายุ20ค่ะ กำลังเรียนมหาลัยเลย ต้องขอเท้าความก่อนว่าก่อนจะเจอแฟนคนนี้เคยมีแฟนมาก่อนซึ่งคบได้ไม่นานก็เลิกอาจเพราะเราคบโดยใช้สมองล้วนๆ เราไม่ได้มองที่ฐานะแต่เรามักชอบคนเก่งและมีความเป็นผู้นำ ซึ่งแต่ละคนไม่เรียนห้องคิง ก็เรียนหมอ วิศวะ เราเลือกเขาจากสมองแต่ปฏิบัติต่อเขาจากความรู้สึก ทำให้อะไีรที่ดูไม่เข้าท่าก็จะกลายความผิดเขา เขาต้องปรับตัวเข้าหาเรา จนบางทีเราก็รู้สึกว่าเราเห็นแก่ตัวจึงเลิกลากันไป แต่ต่างจากคนนี้ เราเจอเขาในเวลาที่เราคิดอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครสักคน ทางครอบครัวเขาและครอบเราต่างรู้จักและสนิทกันมานาน แบบบ้านใกล้เรือนเคียง ก่อนจะคบกันผู้ใหญ่ของทั้ง2ฝ่ายต่างก็อยากให้เราคบกัน เรื่องมันควรจะจบแบบHappy ending แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น อย่างที่บอกเราเคยแต่คบคนโดยใช้สมองในการตัดสิน แต่คนนี้เราลองใช้ความรู้สึกล้วนๆ เรารักเขา รักมาก จนยอมมีเซ็กส์โฟนด้วยทั้งๆที่ตัวเองยังไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน(คนก่อนหน้ามากสุดก็แค่จับมือในโรงหนังครั้งเดียว)เพียงเพราะเราไม่อยากให้เขาไปอะไรกับใคร และเราไม่อยากให้เขาทรมาน(ผู้ชายน่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้ดี) หลังจากที่คบกันได้เพียงไม่กี่เดือนเราก็แอบไปหาเขา อย่างที่บอกทุกอย่างควรจบอย่างสวยงามถ้าพี่เขาไม่มีประวัติด่างพ้อย ลืมบอกไปว่าแฟนเราอายุ28 บ้านเขาค่อนข้างมีฐานะซึ่งต่างจากบ้านเรา แม่เราดันไปรู้ว่าเขาเคยเล่นยา และมีข่าวเรื่องผู้หญิงเยอะ งานการก็ไม่ทำ ทุกคนอาจจะงงว่าก็แล้วทำไมทีแรกอยากให้คบกัน ตอนที่อยากให้คบกันนั้นพี่เขายังไม่เล่นยา ยังไม่มีเรื่องผู้หญิง และขยันทำงาน เหตุเกิดจากพี่เขาอกหักบวกกับเขามีเพื่อนๆที่เล่นยา และเที่ยวกลางคืน ทำให้เขาเสียคน ซึ่งเรื่องมันก็ผ่านมา4,5ปีแล้ว และเราเองก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะถือว่ามันคืออดีตเราทุกคนล้วนพลาดได้ เรานับหลังจากที่คบกับเราต่างหาก หลังจากที่คบกับเราก็ไม่เคยได้ยินเรื่องผู้หญิงหรือแม้แต่เรื่องยาอีกเลย แต่ในเรื่องของการงานนั้นเขาก็ยังคงไม่เอาไหนเหมือนเดิมจนเราหนักใจ เพราะเราคิดว่าสิ่งสำคัญที่พ่อกับแม่อยากเห็นน่าจะเป็นเรื่องที่ว่าเขาจะดูแลเราได้มั้ย เขาจะเป็นเสาหลักให้ครอบครัวได้รึเปล่ามากกว่า และบ้านเราจะค่อนข้างหัวโบราณทุกครั้งที่มองหน้าแม่บางทีก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปนะ จนทุกวันนี้ก็ยังถามตัวเองอยู่ว่าทำอะไรลงไป ต่างจากครอบครัวเขาที่จะหัวสมัยใหม่พวกเขามองเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติ ทางบ้านของแฟนเรารู้ทุกอย่างแต่ช่วยกันปิดไว้เพราะเข้าใจเราและไม่อยากให้เราคิดมาก เรากลัวคนอื่นจะมองเราไม่ดี มองครอบครัวเราไม่ดี และถ้าถามหน้าที่ของแฟน เขาเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายค่ะ คู่เราไม่มีช่วงโปร เวลาอยู่ด้วยกันคือมีความสุขมาก เขาดูแลดีมาก ก่อนที่เราจะคบกันเราได้บอกเขาไว้ตั้งแต่แรกเลยว่าไม่ว่าเรื่องอะไรก็แล้วแต่เรารับได้ เราสามารถตรงกลางได้ ยกเว้นเรื่องผู้หญิง เรื่องยา และการทำร้ายร่างกายหลังคบกันก็ไม่มีเรื่องพวกเข้าหูเลยนอกจากข่าวเก่า แต่เวลาที่เขากลับบ้านต่างจังหวัด(เขากับเราเป็นคนจังหวัดเดียวกัน คนบ้านเดียวกันแต่เขามาอยู่กรุงเทพและเราก็เรียนที่กรุงเทพ) เขาจะไม่ค่อยติดต่อมา ช่วยพ่อทำนั่นบ้างล่ะ ไปหาเพื่อนบ้างล่ะ ง่วงบ้างอะไรบ้าง เรื่องผู้หญิงไม่กลัวนะแต่เรากลัวเขากลับไปเล่นยามากกว่า และมีหลายครั้งที่เขาปล่อยให้เราเหงา และหลายครั้งที่ไม่ทำตามคำพูด ไม่ใช่แค่เพียงแม่เราเท่านั้นที่ไม่เห็นด้วย แต่ญาติพี่น้องเราก็ไม่เห็นด้วย เราควรยังคบกับเขาดีมั้ย ถ้าถามเรา เราไม่อยากเลิก และเราอยากรู้ว่าพอมีทางมั้ยที่จะทำให้เขาเปลี่ยนตัวเอง เราไม่อยากหลบๆซ่อนๆอีกแล้วทุกวันนี้ทุกคนรู้แค่ว่าอยู่ในสถานะคนคุยยังไม่คบเพราะแม่เราได้ยื่นคำขาดเลยว่าถ้าคบกับเขาก็ไม่ต้องเรียน เวลาคุยกับแฟนปรึกษากันเขาก็บอกว่าปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเขา ซึ่งนี่ก็ผ่านมาครึ่งปีแล้วเรื่องก็ยังไม่กระดิกเลย เราเลยคิดว่าจะยื่นคำขาดว่าให้เวลา1ปีนับจากวันที่เจรจาให้พิสูจน์กับแม่เราให้ได้ ไม่รู้จะดีมั้ย อาทิตย์หน้าเขาก็จะกลับจากต่างจังหวัดแล้ว เราคิดว่าจะคุยกับเขาอย่างจริงจังค่ะในวันที่เขากลับมา ช่วยตอบหน่อยนะคะ เราอยากรู้ว่าคนทั่วไปหรือคนส่วนมากเขามีความเห็นกับเรื่องนี้อย่างไร ถ้าแท็กผิดถูกยังไงก็ขออภัยนะคะ ขอบคุณที่อ่านเรื่องนี้จนจบขอบคุณค่ะ
แฟนที่ครอบครัวไม่ยอมรับ