** ผมได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งในช่วงเดือนมีนาคม เราก็อายุใกล้จะ 30 กันทั้งคู่   ช่วงแรกเราคุยกันได้ดี  เข้ากันดีทุกอย่าง ชอบไปวัดเหมือนกัน คิดอะไรค่อนข้างคล้ายกัน ในเดือนเมษายนเธอได้ย้ายไปทำงานบริษัทรถยนต์ที่จังหวัดที่ใหญ่กว่า เพราะต้องการเงินที่เยอะกว่า  
                         ***และผมได้ขอเค้าเป็นแฟนเค้าตกลงในเดือนเมษายน  ผมบอกรักเค้า เค้าก็บอกรักผมมาก   ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี    ผมก็ได้ไปหาเค้าทุกเดือน เพราะคิดว่าคนๆนี้คือคนที่ผมพร้อมจะอยู่ด้วยทั้งชีวิต    แต่เราก็มีทะเลาะกันตอนเค้าไปอยู่ที่ันั้น  เค้าบอกว่าผมไม่ค่อยให้อิสระกับเค้า เพราะผมชอบโทรไปหาบ่อย   ชอบโทรมาถามนู้นนี้  ชอบหาเรื่อง  เค้าบอกว่าลำคาญ  เบื่อ  แต่ที่ทำไปเพราะเค้าไปอยู่หอคนเดียว ผมก็ห่วง  ไปไหนมาไหนก็ห่วง  เค้าบอกว่าเค้าเหงาไม่มีทีวี ผมก็ซื้อให้ เค้าบอกมือถือไม่ดี ใช้ไม่ค่อยได้ในการทำงานผมก็ช่วยซื้อให้ เค้าบอกมีแล้วจะคืน ผมก็ok อยากให้เค้าประสบความสำเร็จจะได้สมหวังดังใจเค้า   เวลาไปผมแทบจะออกเงินให้เค้าทั้งหมดทั้งซื้อของใช้ส่วนตัวให้นู้นนี้ เพราะเราคิดว่าคนนี้คือคนที่เราต้องการจริงๆ   เงินค่าหอ ค่าน้ำ ค่าไฟ จ่ายไม่พอ ผมก็ช่วยตลอดตั้งแต่เค้าย้ายไปอยู่หอ และไม่เคยคิดอยากได้คืน เพราะต้องการช่วยจริงๆ
                       ***** 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาเค้าบอกว่าเค้าไม่มีความสุขอีกแล้ว ไม่ได้รักเราแล้ว ที่ผ่านมาเค้าแค่หลงเรา  เพราะไม่ได้คุยกับคนที่คุยมา 1 อาทิตย์ก่อนเจอผม ทำให้เค้าเหงา อ่อนแอ แต่เค้าก็ตัดใจจากคนนั้นมาคบกับผม  เค้าบอกตอนนี้เค้าแข็งแกร่ง หลังจากนั้นผมโทรไปเค้าจะอารมณ์เสียใส่ตลอด พูดคำหยาบใส่      คุยไม่กี่คำวางสาย  เฉยชา   ผมตัดสินใจต้นอาทิตย์ที่ผ่านมางไปหาเค้าเพื่อพิสูจน์ความจริง  ไปถึงเค้าก็เฉยชา ไม่สนใจ ไม่ให้ขึ้นหอที่เค้าอยู่ บอกว่าจะไปนอนไหนก็นอน ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว ไม่อยากเจอหน้า  แต่สุดท้ายเค้าก็ให้ผมไปนอนหอด้วย ผมต้องนั่งรอใต้หอตั้งหลาย ชม. โดยที่ไม่รู้จักใครที่นั้นเลย
                       *******  ตอนนี้เค้าบอกไปเก็บเสื้อผ้าผมที่เคยเก็บไว้ที่หอเค้ากลับไปให้หมด  เค้าต้องการชีวิตอิสระคืน  ผมพยายามขอคืนดีแล้ว ผมถามเค้าว่าเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมเค้าบอกไม่ได้ แต่อนาคตไม่รู้      
               
                          ผมต้องทำยังไงต่อไปกับความรักครั้งนี้ เพราะผมรักไปแล้ว .......