ผมควรทำไงดีครับ จะอยู่แบบนี้หรือยอมปล่อยเธอไป

ผมกับแฟนคบกันมา12ปี ตั้งแต่สมัยเรียน ปวช. เธอเป็นรุ่นน้องผม1ปี  ผมเจอเธอครั้งแรกผมก็แอบชอบเธอเลยโดยที่ไม่รู้ว่าเธอก็มีแฟนยุแล้ว  ผมก็เลยให้เพื่อนขอเบอร์ให้ จนเราได้คุยกัน  และเธอก็บอกเลิกกับแฟนเธอเพราะเหตุผมทางครอบครัว. เราคบกันมาจนได้ใช้ชีวิตด้วยกันจนตอนนี้มีลูกด้วยกัน2คน  เมื่อ3ปีที่แล้วเธอแอบไปมีอะไรกับเเฟนเก่าเธอ ครั้งหนึ่ง  ผมมารู้เรื่องทีหลังเพราะแฟนของแฟนเก่าเธอทักเฟสมาบอก  ผมเสียใจมาก เราทะเลาะกันจนแยกกันอยู่  แต่ก็เป็นผมที่ง้อตามเธอกลับมาและให้อภัยเธอ  ผมไม่เคยเช็คโทรศัพท์เธอเลย  เพราะผมไว้ใจเธอ จนมาปีนี้ เธอมาบอกว่า จะไม่อยู่กับปมแล้วนะ  เธอบอกไม่มีความสุข  เธอบอกว่าผมไม่ดี  แต่ก็จริงอย่างที่เธอพูด  ผมไม่ดีจริงๆ ไม่เคยให้ความรักความเอาใจใส่เธอเลย  บ้างานเกินไป  เลิกงานกลับถึงบ้านก็ไม่เคยคุยกันเลย  หรือคุยก็เป็นผมที่พูดตะคอกใส่เธอ. เธอบอกอายุเริ่มเยอะขึ้นแล้ว  เธอก็อยากมีความสุขบ้าง. เธอบอกเขาดีกับเธอมาตลอด เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน แต่ก่อนเป็นไงก็เป็นงั้น ผมเพิ่งมารู้ที่หลังว่าคนที่เธอหมายถึงคือแฟนเก่าเธอคนนั้น  เธอบอกเธอไม่เคยลืมเขา  ยังอยากคุยกับเขา  ผมได้แต่ร้องไห้ทำไรไม่ได้  เธอพูดสิ่งที่ไม่ดีของผมให้ผมฟังทั้งหมด ผมก็ได้แต่ยอมรับเพราะผมผิดจริง. ผมขอโอกาสเธออีกครั้ง ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีก ปมจะเปลี่ยนตัวผมใหม่. เพราะผมยังรักเขา รักเขามาก และอีกอย่างผมไม่อยากให้ลูกมีปมด้อย  เธอก็บอก  ได้ แต่ต้องพิสูจน์ตัวก่อน  แต่เธอบอกว่า  ให้เธอเลิกคุยเธอทำไม่ได้  ผมก็บอกว่า  คุยได้ไม่มีปัญหา  ถ้าแค่คุย  พออีกวันเธอก็มาขอผม  ว่าขอไปเที่ยวกับอฟนเก่าเธอได้ไหม  ถ้าไม่จะไม่กลับบ้านหาลูกกลับผมที่ต่างจังหวัด  ผมไม่มีทางเลือก ผมก็ต้องยอมให้เธอไป ไม่งั้นเธอจะไม่อยู่กับผม.  ผมก็ได้คุยกับแฟนเก่าเธอ. แฟนเก่าเธอบอกจะให้โอกาสผมอีกครั้งนี้ครั้งสุดท้ายถ้าผมยังทำให้เธอเสียใจอีก จะไม่ยอมแล้ว แฟนเก่าเธอจะถอยให้  ตอนนี้เธอก็อยู่กับผมปกติ  แต่ก็ยังคุยกับแฟนเก่าเธออยู่. และวันนี้ เธอก็มาขอผมว่าจะไปเที่ยวกับแฟนใหม่เธออีก  แต่ว่าเมื่อไหร่ไม่รู้. ผมควรทำไงดี  ควรปล่อยให้เธอไปมีความสุขกับแฟนเก่าเธอ หรือยอมเจ็บแบบนี้แค่ขอให้เธออยู่กับผม
ผมไม่อยากเสียเธอไป ผมรักเธอมาก
อย่าด่าอย่าว่าเธอเลยนะครับ ถ้าจะด่าก็ด่าผมคนเดียว  ถ้าผมดีตั้งแต่แรกคงไม่เป็นแบบนี้😢😢😢😢