สวัดดีค่ะคือเรื่องมันมีอยู่ส่าเรามีแฟนช่วงม.5 เทอม2คบกันมาได้1ปีกว่าๆเกือบจะสอบปี พอช่วงจบม.6 เราก็มาทำงานกับแฟนแอบที่บ้านมานอนบ้านแฟน คือแฟนเราไม่มีตังจ่ายค่าเทอมเราก็เลยมาช่วยเขาทำงานเก็บเงินจ่ายค่าเทอม แล้วช่วงเดือนเมษาเราตั้งท้องตอนแรกเราไม่รู้ตัวว่าท้องหรือป่าวแบบมันผอมผิดปกติ พอเรากับแฟนเริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้น แม่เขาก็เลยส่งเขาไปอยู่กับป้าที่ปทุม เขาก็ร้องไห้ไม่อยากไป เหมือนเขาผูกพันธ์กับเรา แต่พอเขาไปอยู่นู้นได้สักพัก เราบอกเขาว่าเราท้อง เราไม่เคยมีอะไรดับคนอื่นนอกจากเขาคนเดียว ตอนแรกเขาก็ไม่อะไรสนใจเราดีต่อให้ห่างกันเราก็ยอมนั่งรถไปหาเขาที่ปทุม จนเราตั้งท้อง5-6เดือน เขาเริ่มเปลี่ยนไปเริ่มมีผู้หญิงคนอื่นเข้ามาเรื่อยๆๆจนเรากับเขาทะเลาะแล้วบอกเลิกกันบ่อยมากๆ แบบดีๆๆเลิกๆๆ แล้วตอนเราใกล้จะคลอดเรา2คนเลิกกันแบบจริงจังหายกันไปประมาณ2-3วัน จนเราคลอด (เรื่องที่เราท้องที่บ้านเราและเขาไม่มีใครรู้เลยแล้วเราก็ไม่ได้ฝากครรถ์น่ะแต่เด็กแข็งแรงปลอดภัย) เเล้วที่บ้านเราก็รู้พ่อเราโกรธมากแบบไม่คุยกัน3-4เดือนเลย แล้วแม่เราขอเบอร์แฟนเรา เราก็ให้เขาไปแล้วเขาก็โทรบอกแฟนเราแฟนเราก็มาจากปทุม พออีกวันแม่ของแฟนก็มาหาเราที่ รพ ถามนู้นนี่นั้น คือไม่ได้ผูกข้อไม้ข้อมือกันเลย แล้วเราก็นอนรพ. อยู่3-4วัน เราก็ไปอยู่บ้านเเฟนประมาณไม่กี่อาทิตเพราะเราต้องไปเรียน แม่แฟนเป็นคนรับเลี้ยงลูกเรา แช้วเราจะไปนอนกับลูกทุกเสาร์อาทิตย์แต่พอเราคิดว่าถ้าเราไม่ทำงานลูกก็จะไม่มีค่านมค่าเเพมเพิดเราเลยตัดสินใจทำงานหลังเลิกเรียนทุกวันจนเราไม่ค่อยได้ไปหาลูก แล้วมีอยู่วันนึงป้าของเเฟนเราโทรมาว่าลูกเราได้ท้องกับหลานเขาจริงหรอ เพราะว่าแฟนเราบอกกับป้าเขาว่าไม่มั่นใจว่าใช่ลูกมันจริงไหมคือแบบเป็นผู้ชายที่ไม่มีความรับผิดชอบจริงๆๆ แล้วช่วงที่เราทำงานหนักทำให้เราไม่มีเวลามาหาลูกแม่แฟนเคาก็ทักเฟสมาบอกว่าดูคนผิดจริงๆๆ เราก็เลยขอโทษเขาว่าที่เราไม่ได้ไปหาเพราะอะไร แล้วหลังจากนั้นเราก็ไปหาเขาเดือนละครั้งแล้วช่วงสอบเราก็ไม่ได้ไปหาแล้วเปลี่ยนงานด้วยทำให้เราไม่ค่อยมีเวลาแล้วแม่แฟนก็ทักมาอีกว่า ถ้ามาขอโอกาสอีกจะไม่ให้อีกแล้ว เราก็เลยอ่านไม่ตอบ แต่เราไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งลูกเราน่ะเราแค่รู้สึกว่าเรายังไม่สามารถดูแลเขาได้ตอนนี้เราเรียนอยู่มหาลัยขึ้นปี3 เราต้องจ่ายค่าเทอมเองทุกอย่างเพราะที่บ้านไม่มีใครซัพเพอร์ตเท่าไหร่ แล้วเราก็ไม่มีตังให้ลูกเราเลยไม่ได้เข้าไปหา จนมาวันนี้แม่แฟนเราพาลูกเรามาที่บ้านแต่เราไม่อยู่ เขาเข้ามาขอเอกสารเรา นี่เป็นเรื่องที่ทำให้เราเครียดมากเครียดจนแบบคิดอะไรไม่ออกว่าเราควรทำไง ควรเรียนต่อไหม หรือควรทำงานเก็บตังให้ลูก เราอยากทำให้ลูกเราสบายทุกวันนี้ที่เราทำทุกอย่างไม่ว่าจะทำงาน เราทำเพราะชีวิตเราเองไหนจะค่าเทอมค่ากิน เราก็ต้องหาเอง เราเลยไม่รู้ว่าเราควรทำไง