คือเรากับแฟนคบได้ประมาณ 2ปี 7เดือน ช่วงหลังมาคนนึงฝึกงาน คนนึงเริ่มทำงานก็มีเริ่มจะมีปัญหากัน และเมื่อเดือนที่เเล้ว มีคนๆนึงทักมาหาตอนแรกก็คุยปกติก็ไม่ได้อะไร ก็ตอบๆไป แต่พอหลังๆมาความรู้สึกเริ่มเปลี่ยน เราก็เล่าปัญหาที่ทะเลาะกับเเฟน ไม่ค่อยมีเวลา และมีแฟนก็คุยกับคนอื่น เค้าก็ให้คำปรึกษาดีนะ ให้ปรับความเข้าใจกัน คุยกันดีๆ แต่นับวันเรากับแฟนยิ่งไม่เหมือนเดิมความห่างเหินกับเเฟนจึงเกิดขึ้น แต่ความรู้สึกที่เรามีให้กับคนนั้นมันมีมากกว่าเดิม และเราก็ได้สารภาพกับเค้าไปว่าเราคุยกับคนอื่น และอีกอย่าง นับวันยิ่งมีแต่ทะเลาะ มันไม่เหมือนแต่ก่อนเลย เราเลยบอกเลิกไป เราอยู่บ้านเค้าได้สัก4-5วัน


หลังจากเลิก เราเลยย้ายมาอยู่หอ เราก็ยังคุยกับคนนี้อยู่ เราไม่รู้เลยว่าเค้ารู้สึกอะไรกับเรากันแน่ คอยพูดดี ตอนเวลาเจอกันก็ทำตัวดีกับเรามาก แต่เวลาคุยแชทกันเค้าทำตัวเหมือนไม่ค่อยอยากคุย หรือจริงๆแล้ว มีแค่เราที่รู้สึกอินกับความรู้นั้นเลย บอกเลยแรกๆเราสับสนมาก ที่คบกับแฟนอยู่แล้วยังคุยกับคนอื่น เรายอมรับว่า เอง แทนที่จะคุยกันดีๆ แต่เป็นฝ่ายเราที่ไม่ยอมคุยบอกเลิกไป แล้วต้องมารู้สึกกับอีกคน ทั้งๆที่ไม่รู้เลยว่าเค้าจะรู้สึกยังใงกับเรา ทุกวันนี้ยังถามตัวเองอยู่เลยว่าทำแบบนั้นไปทำไม แต่เมื่อทำไปแล้วก็ยอมรับผลที่ตามมา ตอนนี้เหมือนตัวเองไม่เหลือใคร ความรู้สึกหลายๆมันค่อนข้างไม่โอเลย กับแฟนก็เลิกไป กับคนที่คุยอยู่ไม่รู้เค้าจะยังใง บอกตัวอยู่เสมอว่าควรอยู่คนเดียวไปสักพักแต่ทำไม่ได้เลย พอเล่าให้คนในครอบครัวฟังเค้าก็ไม่เค้าใจ คอยแต่ซ้ำเติม อืมจริงๆเราก็นอยด์นะ แต่ก็ถือว่าทำตัวเองมาทั้งหมด .... ความรู้สึกที่รู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวมันทรมารจริงๆนะ เราอยากคุยแทบตาย แต่เค้าตอบมาไม่กี่คำ อยากลืมทุกเรื่องที่เคยเกิดขึ้นแต่ไม่รู้ต้องทำใง บอกเพื่อนว่าเราโอเค อยู่คนเดียว สบายอยู่แล้ว แต่ก็แค่บอกไปแค่นั้น ความจริงคือไม่ใช่เลย เราสับสน เราเครียด อึดอัด มันมาแบบด้านลบตลอด แต่ไม่เคยบอกใครเลย อยากรู้ว่าใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างไหม แล้วควรทำยังใง