เหมือนเดินอยู่บนเส้นด้าย ที่ถ้าหากเราพลาดครั้งเดียวทุกอย่างคือจบ 
ตอนนี้เราไม่อยากจะตื่นขึ้นมารับรู้ปัญหา อยากนอนเยอะๆ อยากหลับเยอะๆ ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น
อยากหนีปัญหา ไม่อยากสู้ปัญหาที่อยู่ตรงหน้า ตอนนี้ท้อในหน้าที่การงาน 
ที่ทำงานยื่นคำขาดมาว่าถ้าทำให้ดีขึ้นไม่ได้ ก็ยื่นใบลาออก...
ตอนนี้รู้สึกกดดันค่ะ แต่ความผิดพลาดเราผิดเอง+กับโดนใส่ร้ายด้วย 
ถึงพูดไปก็ไม่มีใครเชื่อคำพูดเราแล้ว เราลองแก้ปัญหาเอง แต่เราดันแก้ปัญหาผิด... 
ยิ่งรู้ว่าที่ทำงานกำลังฝึกเด็กใหม่ ตัวเราก็ไม่รู้ว่าจะทำได้มั้ย จะผ่านมันได้มั้ย หรือว่าจะหนีปัญหาลาออกแบบที่เขาต้องการ
หรือว่าจะลองสู้อดทนแก้ไขตัวเองดู 

แต่ตอนนี้กลับคิดอะไรไม่ออก ยังอยากทำงาน ยังอยากอยู่ในสังคมตรงนี้ ที่ทำงานชอบเรา แต่ผู้บริโภคไม่ชอบบริการของเรา
โดนคอมเพลนหลายครั้งจากลูกค้า 
ตอนแรกเราคิดว่าตัวเราทำได้ดี แต่ผลลัพธ์มันดันออกมาตรงข้าม เสียใจค่ะ รู้สึกว่าตัวเองทำได้แย่ขนาดนี้เลยหรอ
รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองแล้ว อยากร้องไห้ มันร้องไม่ออก ทำได้แค่พูดระบายออกมาคนเดียว เพราะไม่อยากบอกเรื่องนี้กับใคร 
ไม่อยากให้ใครเป็นห่วง 

ตอนนี้อยากหลับตาอยู่นิ่งๆ ไม่ต้องคิดไม่ต้องทำอะไร อยากลืมทุกอย่างหนีจากปัญหาทุกอย่าง กลัวที่จะแก้ปัญหามากเลยค่ะ