คุณรักแม่กันแบบไหน ?

เราเป็นคนที่รักแม่มาก แต่ก้ไม่ค่อยจะช่วยแบ่งเบาภาระแม่เลย เราเห็นแม่เหนื่อย เราก็เสียใจ เราไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของแม่เลย บางทีเรารู้ว่าเราไม่ควรทำ แต่เราก้ยังจะทำ เราเป็นลูกที่ไม่เอาไหนเลย เราพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น พยายามตั้งใจเรียน แต่เราก็ทำให้แม่ผิดหวัง แม่เคยบอกเราว่า แม่จะไม่หวังอะไรในตัวเรา คำๆนี้มันทำให้เราท้อมาก เราไม่รู้จะทำยังไง เราไม่เคยทำให้แม่มีความสุขเลย ทุกครั้งที่เราเห็นหน้าแม่เรา พยายามยิ้ม พยายามหัวเราะ แต่จริงๆข้างในเรามันไม่เหลืออะไรเเล้ว มีคนเคยบอกไว้ว่า ถ้ารักก้รีบทำในสิ่งที่เป็นความสุข ก่อนที่มันจะสายไป แล้วโอกาศนั้นเราจะไม่ได้มันอีกเลย เราก้ำยายามทำตัวให้ดีขึ้น จนวันหนึ่งเราได้เป็นโรคๆหนึ่ง โรรที่รักษาไม่หาย ตอนนี้เราอายุพึ่ง 17 ปี หมอให้เรากินยาตลอดชีวิต ครั้งนี้ก้เป็นอีกครั้งที่เราทำให้แม่ต้องเสียน้ำตา เรารู้สึกผิด เราร้องให้ทุกวัน เสียใจกับสิ่งที่ผ่านมา สิ่งที่เรามีความสุขอยู่บนความทุกข์ของพ่อแม่ จนมาวันนี้เราก็ได้รู้ว่ามันสายไปแล้ว เราได้ล้มป่วยหนักกว่าเดิม หมอบอกเราอยู่ได้อีกไม่เกิน 3 เดือน เรารู้สึกผิดมากๆ เราร้องให้ พร้อมกับบอกแม่ว่า แม่คับ ถ้าไม่มีเราแล้วแม่ต้องสู้นะ แม่ต้องอยู่ได้นะ เรารักแม่มากนะ เราขอโทษแม่สำหรับทุกอย่าง ที่ทำให้แม่ต้องเสียน้ำตา นี่มันคงถึงเวลาแล้วที่เราต้องใช้กรรมที่ทำกับแม่

เราอยากบอกกับทุกคนให้รู้ว่า จงรักคนที่รักคุณมากๆ ก่อนที่ทุกอย่าง จะพรากมันไปจากคุณ