ทุกคนเคยมีปัญหาอะไรบางอย่าง จนกลายเป็นคนที่มีปัญหาด้านจิตใจมั่ยคะ
 
ขอยอมรับนะคะว่าฉันก็เป็นหนึ่งในกลุ่มเด็กมีปัญหา จากสภาพแวดล้อมในครอบครัวที่ไม่อบอุ่น และสังคมที่กีดกัน ซึ่งนั่นทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ไม่สนใจการเรียน เก็บตัว และไม่อยากออกไปที่เจอโลกภายนอก

ในทุกๆวันฉันจะร้องไห้อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมและทนฟังเสียงด่าทอในทุกเช้า และการถูกทำร้ายทางจิตใจและร่างกายอย่างมาก 

ในวันแรกที่เริ่มขึ้นมันเป็นวันที่เลวร้ายเมื่อบุคคลที่ฉันรักที่มีศักดิ์เป็นแม่ เดินออกไปจากบ้าน ฉันเสียใจมากจนเริ่มไม่ไปเรียน สุขภาพอ่อนแอ ไม่ดูแลตัวเอง และเริ่มที่จะร้องไห้เรื่อยๆ จนหลายครั้งก็คิดที่จะฆ่าตัวตายมากมาย ฉันวางแผนที่จะทำให้ตัวเองไม่ได้ไปโรงเรียนมากมาย ทั้งนอนไม่ตื่น ซึ่งมันใช้ได้ผล แต่ว่า..ฉันต้องทนทำเป็นไม่ได้สนใจคำด่าจากผู้เป็นบิดาทั้งๆที่ได้ยิน ทำเป็นไม่รู้สึกอะไรเมื่อเขาโยนของมายังตัวฉัน เก็บเสียงร้องไห้ทั้งๆที่อย่างจะปล่อยออกมาไม่ขาด หรือว่าจะเป็นการล็อคทุกอย่างภายในห้องแต่..มันไม่เวิร์ก พยายามทำว่าปล่อยแต่เขาสนซะที่ไหนล่ะ

ฉันทำแบบนี้มาเรื่อยๆถึงทุกวันจะมีความคิดฆ่าตัวตายเสมอก็เถอะ และฉันก็ได้รับรู้วิธีเยียวยาในไอแพด 'การเขียนนิยายระบายความเครียด' แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันได้ผลดีเกินคาด มีคนอ่านนิยายและติดตามนิยายของฉัน แต่..รู้อะไรมั้ย? เมื่อตอนที่พ่อของฉันยึดมันไปฉันแทบสติแตก แต่ฉันไม่สนฉันพยายามหาที่ซ่อนของมัน แต่ก็ล้มเลิกเพื่อไปเอาหนังสือต่างๆมาอ่าน โอเค มันเยี่ยมมาก จนเข้าวันที่สามว้าว! ฉันเจอไอแพดแล้ว ฉันเจอมันเพราะฉันจิตนาการว่าเขาซ่อนไว้ตรงไหน เสียงของเหล็ก และไม่ไกลจากที่ฉันอยู่ ฮ่าๆตอนนั้นดูมีควาสุขมาก