เรื่องนี้เป็นปัญหาเรื้อรังมานานมากเป็นสิบๆ ปี ตั้งแต่ผมจำความได้ แม่ก็ชอบเล่นไพ่ ตั้งแต่ผมเล็กจนโตอายุจะ 30 แล้ว ส่วนแม่อายุ 60 กว่า
เมื่อก่อนแม่ค้าขาย ก็มีรายได้ดี พอที่จะเลี้ยงดูครอบครัวให้อยู่อย่างสบาย และก็ต่อยอดมาทำอสังหา ไม่ประสบความสำเร็จ พร้อมกับเจอวิกฤตปี 40 ก็ทำให้มีหนี้มากมาย จนบ้านและรถถูกยึด ประกอบกับพฤติกรรมชอบเล่นไพ่เป็น ชีวิตจิตใจ เสียเงิน เสียทอง ไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไร แต่ก็ไม่มีอะไรหยุดได้ รึฉุกคิดได้เลย เป็นปัญหารุมเร้า เหมือนคนไม่มีทางออก ทำให้แม่เคยคิดกินยาฆ่าตัวตาย แต่พ่อช่วยไว้ทันเอายาออกมาจากท้องได้ ตอนนั้นผมยังเล็ก ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง
ด้วยความเป็นเด็ก ก็ไม่รู้ว่าวันรุ่งขึ้นแม่ยังจะมีชีวิตอยู่ไหม ก็นอนร้องไห้ (ตอนนี้มองย้อนกลับไป เห็นตัวเองตัวเล็กๆ กับสิ่งที่ต้องเจอตอนนั้น รู้สึกสงสารเด็กคนนั้นมาก) ความรู้สึก และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น ยังคงเป็นภาพติดตาจนทุกวันนี้
แต่ปัญหาก็ยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น แม่ก็ยังคงเล่นพนัน มาเรื่อยๆ มีที่ดิน มีบ้าน มีรถ มีทอง ก็เอาไปจำนอง จำนำหมด สร้างความเดือนร้อนให้ทั้งคนในครอบครัว คนรอบข้าง มากมายนับไม่ถ้วน ที่ต้องค่อยหยิบยืมเงินมาใช้หนี้ในบ่อนบ้าง มาจ่ายดอกเบี้ยหนี้ทั้งในและนอกระบบ รวมทั้งค่าใช้จ่ายในครอบครัวและส่งเสียเลี้ยงดูผม ถึงแม้ว่ามันผ่านมาได้จนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่มีอะไร ทำให้เลิกเล่นไม่ได้
เรื่องนี้เป็นที่รับรู้แล้วบ้าง ของคนในครอบครัว และคนรอบข้างแม่ แต่เหมือนกับว่า เป็นเรื่องปกติไปแล้ว สำหรับหลายคน ถึงขั้น เป็นบทสนทนา เชิงตลกขบขัน ว่าแม่เราเป็นคนขี้เล่น(พนัน) แต่นั้นเป็นสิ่งที่ผมได้ยินแล้วมันรู้สึกเจ็บข้างในลึกๆ เหมือนถูก bully อย่างที่คนพูดไม่ได้นึกเลย ว่ามันจะทำร้ายจิตใจผมขนาดไหน สิ่งนี้เองที่ทำให้ผมเป็นคนเข้มแข็งมาก และพัฒนาให้ผมสามารถเก็บความรู้สึกได้เป็นอย่างดี
เรื่องนี้ เป็นเรื่องของคนในครอบครัว คนซึ่งเป็นแม่แท้ๆ ที่ให้กำเนิดเรามา ซึ่งตลอดชีวิตผม ผมยังไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย มันยากมากที่จะหยิบขึ้นมาเล่า มาปรึกษา มาระบาย ให้เพื่อน หรือคนรู้จัก
เพราะคงไม่มีใครอยากจะมานั่งเล่าให้คนอื่นฟัง ว่าแม่ตัวเองติดการพนัน
ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเรา ส่วนใหญ่ก็มาจากแม่ทั้งนั้น
ซึ่งผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่า แม่เค้าคิดอะไรของเค้าอยู่ ทำไมไม่เคยเห็นใจกันบ้าง ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว หยาดเหงื่อ หรือ หยดน้ำตา ที่คนในครอบครัวเสียไปกับสิ่งที่เค้าก่อไว้ ไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด อายุก็มากขึ้นๆ แต่ความคิดกลับลดลง
คนในครอบครัว ก็ได้ทำได้เพียงขอให้หยุด เป็นคำพูดสั้นๆ เข้าใจง่าย แต่ก็เท่านั้น....
นี่หรือการกระทำที่แสดงถึงความรัก ให้ต่อแม่ ในฐานะ ลูก
นี่หรือการกระทำที่แสดงถึงความรัก ให้ต่อสามี ในฐานะ ภรรยา
นี่หรือการกระทำที่แสดงถึงความรัก ให้ต่อลูก ในฐานะ แม่
เป็นคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวผมทุกครั้ง เมื่อเกิดปัญหาทุกๆครั้ง
จนทุกครั้งคำตอบที่ได้ คือ แม่ไม่ได้รักพวกเราเลย นอกจากตัวเอง
บางครั้งผมเคยคิดถึงขั้นพาไปหาจิตแพทย์เพื่อรักษา
ผมคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะต้องทำยังไง ให้ทุกอย่างมันดีขึ้น หรือ ขอแค่ให้ไม่ต้องเจอปัญหาใหม่อีก เพราะที่ผ่านมาก็มากเพียงพอแล้ว
ผมไม่อยากให้ความรู้สึกเกลียดแม่ตัวเองมันเกิดขึ้น ซึ่งตอนนี้ผมร็สึกชินชาไปหมด
มันฟังดูแย่มากที่ผมพูดอย่างนี้ แต่จะมีสักกี่คนที่เจออย่างผม
รู้สึกน้อยใจจริงๆ ว่าทำไมไม่มีแม่อย่างคนอื่นเค้า
ผมต้องเจอแบบนี้ ตลอดไปใช่ไหม
ขอบคุณสำหรับพื้นที่แห่งนี้ ที่ยังทำให้ผมรู้ว่า อย่างน้อยก็ยังมีคนค่อยรับฟังผมอยู่
เครียดมาก แม่ติดการพนัน
เมื่อก่อนแม่ค้าขาย ก็มีรายได้ดี พอที่จะเลี้ยงดูครอบครัวให้อยู่อย่างสบาย และก็ต่อยอดมาทำอสังหา ไม่ประสบความสำเร็จ พร้อมกับเจอวิกฤตปี 40 ก็ทำให้มีหนี้มากมาย จนบ้านและรถถูกยึด ประกอบกับพฤติกรรมชอบเล่นไพ่เป็น ชีวิตจิตใจ เสียเงิน เสียทอง ไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไร แต่ก็ไม่มีอะไรหยุดได้ รึฉุกคิดได้เลย เป็นปัญหารุมเร้า เหมือนคนไม่มีทางออก ทำให้แม่เคยคิดกินยาฆ่าตัวตาย แต่พ่อช่วยไว้ทันเอายาออกมาจากท้องได้ ตอนนั้นผมยังเล็ก ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง
ด้วยความเป็นเด็ก ก็ไม่รู้ว่าวันรุ่งขึ้นแม่ยังจะมีชีวิตอยู่ไหม ก็นอนร้องไห้ (ตอนนี้มองย้อนกลับไป เห็นตัวเองตัวเล็กๆ กับสิ่งที่ต้องเจอตอนนั้น รู้สึกสงสารเด็กคนนั้นมาก) ความรู้สึก และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น ยังคงเป็นภาพติดตาจนทุกวันนี้
แต่ปัญหาก็ยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น แม่ก็ยังคงเล่นพนัน มาเรื่อยๆ มีที่ดิน มีบ้าน มีรถ มีทอง ก็เอาไปจำนอง จำนำหมด สร้างความเดือนร้อนให้ทั้งคนในครอบครัว คนรอบข้าง มากมายนับไม่ถ้วน ที่ต้องค่อยหยิบยืมเงินมาใช้หนี้ในบ่อนบ้าง มาจ่ายดอกเบี้ยหนี้ทั้งในและนอกระบบ รวมทั้งค่าใช้จ่ายในครอบครัวและส่งเสียเลี้ยงดูผม ถึงแม้ว่ามันผ่านมาได้จนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่มีอะไร ทำให้เลิกเล่นไม่ได้
เรื่องนี้เป็นที่รับรู้แล้วบ้าง ของคนในครอบครัว และคนรอบข้างแม่ แต่เหมือนกับว่า เป็นเรื่องปกติไปแล้ว สำหรับหลายคน ถึงขั้น เป็นบทสนทนา เชิงตลกขบขัน ว่าแม่เราเป็นคนขี้เล่น(พนัน) แต่นั้นเป็นสิ่งที่ผมได้ยินแล้วมันรู้สึกเจ็บข้างในลึกๆ เหมือนถูก bully อย่างที่คนพูดไม่ได้นึกเลย ว่ามันจะทำร้ายจิตใจผมขนาดไหน สิ่งนี้เองที่ทำให้ผมเป็นคนเข้มแข็งมาก และพัฒนาให้ผมสามารถเก็บความรู้สึกได้เป็นอย่างดี
เรื่องนี้ เป็นเรื่องของคนในครอบครัว คนซึ่งเป็นแม่แท้ๆ ที่ให้กำเนิดเรามา ซึ่งตลอดชีวิตผม ผมยังไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย มันยากมากที่จะหยิบขึ้นมาเล่า มาปรึกษา มาระบาย ให้เพื่อน หรือคนรู้จัก
เพราะคงไม่มีใครอยากจะมานั่งเล่าให้คนอื่นฟัง ว่าแม่ตัวเองติดการพนัน
ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเรา ส่วนใหญ่ก็มาจากแม่ทั้งนั้น
ซึ่งผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่า แม่เค้าคิดอะไรของเค้าอยู่ ทำไมไม่เคยเห็นใจกันบ้าง ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว หยาดเหงื่อ หรือ หยดน้ำตา ที่คนในครอบครัวเสียไปกับสิ่งที่เค้าก่อไว้ ไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด อายุก็มากขึ้นๆ แต่ความคิดกลับลดลง
คนในครอบครัว ก็ได้ทำได้เพียงขอให้หยุด เป็นคำพูดสั้นๆ เข้าใจง่าย แต่ก็เท่านั้น....
นี่หรือการกระทำที่แสดงถึงความรัก ให้ต่อแม่ ในฐานะ ลูก
นี่หรือการกระทำที่แสดงถึงความรัก ให้ต่อสามี ในฐานะ ภรรยา
นี่หรือการกระทำที่แสดงถึงความรัก ให้ต่อลูก ในฐานะ แม่
เป็นคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวผมทุกครั้ง เมื่อเกิดปัญหาทุกๆครั้ง
จนทุกครั้งคำตอบที่ได้ คือ แม่ไม่ได้รักพวกเราเลย นอกจากตัวเอง
บางครั้งผมเคยคิดถึงขั้นพาไปหาจิตแพทย์เพื่อรักษา
ผมคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะต้องทำยังไง ให้ทุกอย่างมันดีขึ้น หรือ ขอแค่ให้ไม่ต้องเจอปัญหาใหม่อีก เพราะที่ผ่านมาก็มากเพียงพอแล้ว
ผมไม่อยากให้ความรู้สึกเกลียดแม่ตัวเองมันเกิดขึ้น ซึ่งตอนนี้ผมร็สึกชินชาไปหมด
มันฟังดูแย่มากที่ผมพูดอย่างนี้ แต่จะมีสักกี่คนที่เจออย่างผม
รู้สึกน้อยใจจริงๆ ว่าทำไมไม่มีแม่อย่างคนอื่นเค้า
ผมต้องเจอแบบนี้ ตลอดไปใช่ไหม
ขอบคุณสำหรับพื้นที่แห่งนี้ ที่ยังทำให้ผมรู้ว่า อย่างน้อยก็ยังมีคนค่อยรับฟังผมอยู่