มีใครเคยคิดว่าเราไม่ใช่ลูกแท้ๆของแม่บ้างคะ?

ตามกระทู้เลยค่ะคือเรารู้สึกว่าแม่ไม่ค่อยจะรักเรา
เท่าไหร่  ตั้งแต่เด็กจนโตไม่ว่าเราจะทำอะไรมักจะผิดในสายตาแม่ทุกอย่างแต่กับพี่เรา แม่ตามใจมาก แม่ส่งพี่สาวทั้งสองคนของเราเรียนจนจบปริญญาตรี แต่เรากับต้องออกจากโรงเรียนตั้งแต่ม.3 เพราะแม่บอกว่าไม่เงินส่งอยากเรียนก็หาตังเอง เราก็ไม่ได้คิดอะไรก็ออกจากโรงเรียนมาหางานทำ เราได้ทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง จนเรามีเงินเก็บพอสมควร (เราไม่ได้เรียนต่อนะ) เราก็ตัดสินใจจะซื้อรถเราเลยปรึกษาแม่ แม่ก็บอกว่าซื้อเลยจะได้สะดวก เราก็เลยไปซื้อรถมือ2มา (ประมาณ20,000)หลังจากนั้น2เดือน แม่บอกว่ารถพี่สาวเสียเลยจะยืมรถเราไปใช้สัก2อาทิตย์ จนตอนนี้ผ่านมาจะ2ปีแล้ว รถพี่เรายังซ่อมไม่เสร็จเลย😂 มีครั้งหนึ่งพี่สาวของเราเล่นพนันจนเป็นหนี้หลายหมื่นแล้วเค้ามาทวงเงินตอนนั้นคือทุกคนตกใจมากรู้ไหมแม่เราพูดว่าอะไร "อี...เอาทองในคอไปให้พวกมันพี่เขายังไม่มีเงิน" สุดท้ายเราก็ต้องยอมเราทองไปให้พวกนั้น เราเคยคิดอยากจะหนีออกจากบ้านไม่รู้กี่ครั้งแต่ก็ไม่ไป เพราะเรารักแม่ รักแม่มากๆ ตั้งแต่ที่เราจำความได้ แม่ไม่เคยบอกรักเราสักครั้ง งานวันแม่ที่รร.ก็ไม่เคยไป เราอยากถามแม่ว่า แม่เคยรักเราบ้างไหม

ปล.ตอนนี้เราอายุ19ปีแล้วนะ